Globaal bekeken

Uit het jaarverslag 1993 van de Gereformeerde Zendings Bond de volgende gegevens over de financiën:

'Hieronder volgt een schematische weergave van de ontwikkeling van de normale baten en van de lasten gedurende de laatste jaren:

[tabel]

Inkomsten uit de kerk
Het totaal van de inkomsten uit de kerk bedroeg in 1993 ƒ 6.253.580. Deze inkomsten lagen ƒ 126.420 lager dan de begroting, dat is 2%. In 1992 bedroegen de inkomsten uit de kerk ƒ 6.269,054, zodat er sprake is van een daling met ƒ 15.474. Het is voor het eerst in een lange reeks van jaren dat er sprake is van een daling van de inkomsten. Deze wordt vooral veroorzaakt door het achterblijven van de collecte-opbrengsten. De incidentele giften en de opbrengsten van projecten laten wel een stijging zien.
De volgende statistiek geeft een beeld van de ontwikkeling van de inkomsten uit de kerk sinds 1970. Om de cijferreeks overzichtelijk te houden, zijn de inkomsten over de jaren vóór 1986 met intervallen van vijf jaar vermeld.

[tabel]

Winst op verkopen
De winst op verkopen van de kalenders 'Een Handvol Koren' bedroeg in 1993 ƒ 376.930 (1992 ƒ 364.175). Mede door een nieuwe opzet trad er een stabilisatie van de verkochte aantallen op en werd de trendmatige daling gematigd. De verkoop van deze kalender blijft een belangrijke component in de fondsenwerving.

De Rotterdamse hervormde emeritus ds. W. H. den Ouden, bekend van o.a. zijn jarenlange betrokkenheid bij de 'Actie Kerkbalans', hoopt op 30 juni a.s. aan de Rijksuniversiteit te Groningen te promoveren tot doctor in de godgeleerdheid (promotor prof. dr. F. R. J. Knetsch) op een proefschrift, getiteld 'Kerk onder patriottenbewind' ('Kerkelijke financiën en de Bataafse Republiek 1795-1801), een actuele studie m.b.t. de kweste 'bestuur en beheer'.
Hier volgen enkele stellingen bij het proefschrift:

• De reformatie der geestelijke goederen in de zestiende eeuw betekende dat zij hun sacrale karakter verloren.

• Door de scheiding van Kerk en Staat in 1795 werd niet alleen op termijn de financiering van de Hervormde Kerk bedreigd, maar reeds onmiddellijk haar organisatie.

• Het Algemeen Reglement van 1816 was, gegeven het verlammend federalisme waarin de Nederlandse Hervormde Kerk gevangen was, de enige mogelijkheid om haar tot eenheid te brengen.

• Doordat een federalistische kerkstructuur een bedreiging kon vormen voor de prille eenheidsstaat van het Koninkrijk der Nederlanden was het Algemeen Reglement van 1816 ook van politiek belang.

• De negentiende en twintigste eeuwse kerkgeschiedenis heeft te weinig oog gehad voor het zeventiende en achttiende eeuwse federalisme waaraan de Hervormde Kerk gekluisterd was.

• Ten onrechte wordt het financiële onderhoud van de Hervormde Kerk, waartoe de overheden ten tijde van de Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden zich tot 7 december 1983 verplicht hadden, 'subsidie' genoemd.

• In de oudste christelijke gemeenten droeg het levensonderhoud der predikers blijkens de Paulinische en Johanneïsche geschriften een sacraal karakter.

• De wijze van financieren bepaalt mede de identiteit van een kerkgemeenschap.

• Het probleem van bestuur en beheer in de Nederlandse Hervormde Kerk is zonder vrijwillige medewerking van gemeenten onder 'vrij beheer' of 'beheer onder oud-toezicht' onoplosbaar.

• De zorg voor de archieven in de Nederlandse Hervormde Kerk behoort zich ook uit te strekken tot die van haar voormalige gemeenten op Sri Lanka en de overige vroegere koloniën en handelsvestigingen.

• Het begrip 'intercommunie' is als aanduiding van een gemeenschappelijke Avondmaalsviering van meerdere kerkgemeenschappen niet bruikbaar.

• De zogenaamde 'Samen op Weg kerk' officieel 'Verenigd protestants' te noemen gaat voorbij aan het feit dat ook andere dan de drie fuserende kerken in Nederland tot het protestantisme behoren.

• Tegenover de heden ten dage opgeld doende praktijk dient eraan vastgehouden te worden dat het 'Dienstboek voor de Nederlandse Hervormde Kerk in ontwerp' in de orde van dienst voor de bevestiging van dienaren des Woords terecht stelt dat bij de eerste bevestiging, die zowel het stellen in het ambt, alsook het verbinden aan een gemeente omvat, de handoplegging alleen door de consulent en de mede aanwezige dienaren des Woords dient te geschieden.

• In de kerken wordt onzorgvuldig met mensen omgegaan.

• Collectiva hebben noch een geweten, noch een geheugen.

Een Huizer lezer, luisterend naar de naam H. Rebel, deed op een Israël-reis Jericho aan en vertolkte zijn gevoelens in het volgende rijm, getiteld 'Vrienden in de nood, honderd in een lood':

'Eens ging een mens naar Jericho, vanuit de Heilige Stad,
toen hij een troep van moordenaars ontmoette op zijn pad.
Ze togen hem z'n kleed'ren uit en sloegen hem gewond,
en, in zijn lijden zag hij uit, of iemand hem ook vond!
En zie, een zeker Priester kwam langs deze weg voorbij,
maar – trok zich van de mens niets aan, had ook geen medelij.
En, desgelijks ook een Leviet, kwam aan die plaats, en zag.
maar – ook hij ging de mens voorbij liet liggen, wie er lag.
Toen kwam een zeker Sam'ritaan, en zag hem… en verbond
vol deernis deze arme man, goot olie in zijn wond.
Hij hief hem op z'n eigen beest, omringde hem met zorg,
hij bracht hem naar de herberg heen, stond voor de kosten borg.

Op ons verscheurde wereldje, is menigéén gewond,
in lijden zucht de mensheid vaak, ach waren wij gezond!
En zie, weer gaan er langs de weg, de Priester, de Leviet,
ook nu wacht men weer op de daad, die in 't lijden hulpe biedt.
Maar ach – de les van vroeger wordt dikwijls nog herhaald,
't ontbreekt aan tijd en krachten, de neus wordt opgehaald.
Gelukkig, dat de Sam'ritaan ook heden nog wel leeft,
die niet alleen wil helpen, maar ook zijn gaven geeft!!!

Er is zo heel veel Christendom, heel zuiver in de leer,
maar – waar zo vaak de daad ontbreekt, we zien dat telkens weer.
Goddank, ook komt soms huIpe van wie 't héél niet wordt verwacht,
die door de grote massa, beschimpt wordt en veracht.
Dan kan een enkele daad soms verzachten leed en pijn
in nood leert men pas kennen, wie of zijn vrienden zijn.'

Een Giessense lezer trof het volgende in het informatiebulletin van de P.K.V. Noord-Brabant en Limburg; onder de titel 'Sloop van de Kruiskerk in Geleen nabij?'

'In "Kerknieuws" van 10 februari 1994 lazen wij het volgende berichtje: "Er is deze week een groot bord van de aannemer bij de 'ehemalige' Kruiskerk geplaatst. Het lijkt menens te worden met de afbraak en de bouw van wat ervoor in de plaats komt. Hoera! Want dat het verval van onze 'oude' gebouwen, de Kruiskerk en de Bethelkerk en – eigenlijk ook de Tunnelkerk – niemand van ons echt plezier doet, dat is wel duidelijk". Toen ik dit berichtje las, moest ik weer even denken aan die druilerige donkere middag begin februari. Voor een werkbezoek was ik o.a. in Geleen. Nieuwsgierig reed ik naar de Parklaan om te kijken of met de sloop van de kerk al begonnen was. Dat was nog niet het geval. De kerk stond er nog en je kon er zo naar binnen lopen. Wat ik toen zag maakte een diepe indruk op me. Kapot geslagen ruiten, bekladde muren, oud meubilair, oude liturgieën, oude gezangenboekjes. Alles kris kras over de vloer. Een grandioze rommel. Een poosje heb ik stil gestaan in die grote kerkzaal, kijkend naar het dichtgetimmerde gat, waar eens het Appelraam geplaatst was. Nauwelijks kon ik bevatten wat ik daar zag. Was dit een voormalig Godshuis? Bij het verlaten van de kerk raapte ik één van de tientallen gezangenboekjes op. Het was opengevallen bij Gezang 57:
"Komt laat ons haastig voortgaan
eer dat het avond is;
het is gevaarlijk stilstaan
in deze wildernis…"
De belevenis van die middag zal ik nooit meer vergeten!'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen