Boekbespreking

Gerry Velema-Drent, Adam, vraag hulp!, De samenwerking tussen man en vrouw in de gemeente, Kok Voorhoeve – Kampen, 1993, 160 blz., ƒ 24,50.
'Ik droom van een toekomst voor de evangelische beweging binnen ons land, waar Adam niet langer zonder Eva de 'hof' wil bewerken. Dáár waar Adam ruimte maakt voor haar, zodat zij naast hem kan staan in het werk van God, dáár drukt Adam het voetspoor van Jezus Christus. Ja, hetgeen God heeft samengevoegd, dat schelde de mens niet…'. Met die woorden sluit mevr. Velema haar Epiloog af. De schrijfster heeft de pijn van 'verwerping' aan den lijve ondervonden, toen ze door de 'broederraad' min of meer buiten de leiding werd gezet. Zij schrijft allerminst uit rancune, maar veeleer vanuit een diepe bewogenheid. In vogelvlucht wordt de man-vrouw verhouding in de geschiedenis geschetst. De verwerkte Schriftgegevens maken duidelijk, dat deze evangelische vrouw terdege de omgang met het Woord beoefent. De zondeval en de centrale plaats van Jezus springen in het oog. Ook haar aandacht voor de vrouw in andere culturen en de relatie tussen godsdienst en seksueel misbruik. De analyse van eenzijdig omgaan met de zogenaamde 'zwijgteksten' liegt er niet om en laat duidelijk zien hoe selectief en verabsoluterend daarmee wordt omgegaan. De kerk heeft zich op grond van bijbelteksten vaker vergist. De slavernij wordt genoemd en de houding in de tweede wereldoorlog tegenover de overheid (Hitler). Het boek van mevr. Velema is geen strijdgeschrift, maar het is wel een warm en gloedvol pleidooi om in een luisterhouding ons te bezinnen op de bijbelse plaats van man en vrouw in kerk en gemeente. Eva werd verleid en is daarmee nog niet de verleidster, die veel mannen in haar al te graag zien! De vrouw als het zwakke vat wil zeggen dat de vrouw seksueel kwetsbaar is. 'Seksualiteit heeft evenveel met onze ziel als met ons lichaam te maken'. Wanneer de schrijfster ingaat op actieve vrouwen in de eerste gemeente, heeft ze het hart op de tong: 'Samen verantwoordelijkheid dragen voor de gemeente en deze sámen herderen, samen zorg besteden, samen functioneren; daar zal de kudde Gods mee gediend zijn! Samen, in alle taken, in alle verantwoordelijkheden, in alle bedieningen, in alle zegen en in alle problemen, altijd weer sámen optrekken. Elkaar compleet maken in het weerspiegelen van God. Jezus niet zonder gemeente, de gemeente niet zonder Jezus. De man niet zonder de vrouw, de vrouw niet zonder de man; samen, samen en nog eens samen!' In de grond van dit verlangen kan ik bijbels meegaan, wat een bepaalde taakverdeling en differentiatie niet behoeft uit te sluiten, waarbij het eigene van man en vrouw wordt gehonoreerd en waarbij we openstaan voor een voortgaande bijbelse doordenking van ambten, bedieningen en Geestesgaven.
Tegen het eind van het boek las ik een brief van Eva aan 'Lieve Adam'. Daaruit een kort citaat: 'Wij, dochters van Eva, hebben onze zwakheden. Maar de zonen van Adam hebben vijanden: Macht, Geld en Seksuele zonden. Deze vijanden willen je pakken; ik zie je vallen. Westerse Adam, te veel, te vaak… Wil je nog roemen, Adam, doe het dan maar in zwakheid. Ik kom je vragen om veranderingen. Ik kom je vragen om het werk in de gemeente, Christus' lichaam, niet langer alleen te doen. De toekomst zal steeds donkerder worden, de vijand steeds grimmiger. Adam, Christus, ons voorbeeld werkt ook niet alleen. Hij werkt zo intens samen met zijn 'vrouw'.

C. van Sliedregt, Nunspeet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen