De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbespreking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbespreking

2 minuten leestijd

Klaus Berger, De Dode-Zeerollen en Jezus. Een achtergehouden waarheid? Uitg. Kok, Kampen 1994, 139 pag., ƒ 27,50.
Het graven in de historie levert niet elke dag nieuwe vondsten op. Vele geschriften zijn boven de grond gekomen en voor een belangrijk deel ook uitgegeven. Onder hen zijn er enkele die tot onze verbeelding blijven spreken.
Zeker geldt dit van de in 1947 bij Qumran ontdekte rollen van de Dode Zee. In 1990 hebben twee Britse journalisten M. Baigent en R. Leigh een boek gepubliceerd onder de titel 'The Dead Sea Scrolls Deception'. Het werd een bestseller, maar 'tegelijk een bron van misleiding voor degenen die hun beweringen niet kunnen controleren' (voorwoord prof. dr. A. S. van der Woude bij dit boek van K. Berger).
Klaus Berger, hoogleraar Nieuwe Testament aan de Universiteit van Heidelberg en voorheen docent in Leiden, laat een helder licht schijnen op de materie. In (te) krasse taal ontmaskert hij de hypothese dat de rooms-katholieke kerk de publikatie van de Dode-Zeerollen op de lange baan heeft geschoven. En passant (is dit wetenschappelijk?) meent hij de grote kerken wel te moeten verwijten dat bij hen Jezus nooit echt mens is geworden (p. 20).
Het tweede hoofdstuk pakt een andere, niet minder omstreden, publicist aan: Robert H. Eisenman. Deze lanceerde een aantal hoogst bedenkelijke theorieën: de bewoners van Qumran vormen de oerchristelijke gemeente der Zeloten, Jacobus is 'de leraar der gerechtigheid' en Paulus de verbindingsman van de Romeinen; hij zou Jezus tot God hebben gemaakt.
De conclusie van het 3e en 4e hoofdstuk luidt, dat de Dode-Zeerollen niets bevatten over het christendom zonder meer. Wel passen ze in het beeld van de intertestamentaire periode en reflecteren de algemene stromingen van het jodendom.
Heel fraai en zeer boeiend worden in de overige hoofdstukken de lijnen getrokken van de teksten van Qumran naar uitdrukkingen in het N.T, Een soort commentaar bij woorden als gemeente, huis, groep van twaalf, de doop, de Messias en het geloof. Een manco van veel commentaren wordt schitterend aangevuld! Je voelt in de Qumran-teksten het hart van het jodendom in Jezus' tijd kloppen.
Het boek is uit het Duits vertaald. Dat is soms te merken: 'Een voorzichtere weg' (p. 47), 'betreffen' (p. 63), 'bij ons in Duitsland' (p. 132). Dit doet niets af aan de waardevolle inhoud. Wetenschappelijk verantwoord werk om dankbaar voor te zijn.
Dr. J. Broekhuis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 juli 1994

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Boekbespreking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 juli 1994

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's