De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Reactie op het artikel 'Ook de boer kan niet meer terug naar de trekschuit'

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Reactie op het artikel 'Ook de boer kan niet meer terug naar de trekschuit'

5 minuten leestijd

Hoewel er in dit artikel heel wat uitspraken van de collega veehouder Verduyn zijn, die ik helemaal onderschrijf, wil ik toch een aanvulling c.q. enige commentaar geven.

Ontwikkeling
Hoe was het in de jaren vijftig?
Een vakman verdiende toen netto ƒ 1,– per uur.
Een briefkaart kostte toen 71/2 cent (o, ja, er waren toen nog halve centen). Een liter benzine kostte toen 25 cent. Dat is nu vele malen hoger. Wat is er niet veranderd?
De opbrengstprijs van eieren: 40 jaar geleden was de prijs circa 10 cent per ei en dat is vandaag nog zo. Als toen de eieren 15 cent per stuk opbrachten waren de pluimveehouders tevreden. Dat is vandaag nog zo.


De beste stieren ter wereld (waarvan de allerbeste in Nederland gefokt, E.v.D.) produceren 100.000 inseminaties per jaar; aldus het artikel.
Zijn deze 'gemechaniseerde' voortplantingstechnieken ethisch aanvaardbaar voor christelijke veehouders? Daar is verschil van mening over bij christelijk Nederland.
Maar blijkens een enquête, die recent gehouden is bij ons Nederlandse publiek, is een meerderheid voor toepassing voor biotechnologische voortplantingstechnieken bij dieren zoals kunstmatige inseminatie (K.I.) en embryo transplantatie (E.T.).
K.I. en E.T. vind ik aanvaardbaar, omdat het dier geen kwaad wordt aangedaan en het gebeurt bij de veehouder waar de boer zelf bij is.

Het klonen van rundvee vind ik echter moeilijk. Klonen is zinvol bij het streven naar uniforme produkties, b.v. in de bloementeelt. Voor melkvee dient het geen enkel doel. Want hierbij moeten we ons afvragen of we met deze voortplantingstechnieken niet ingrijpen in het diepste wezen van de Schepping. Immers, elke vorm van niet-natuurlijke voortplanting grijpt in in de Schepping.
Wat kunnen we vandaag? Via K.I. hebben we 1 kalf per jaar, met E.T. is het mogelijk om 1 kalf per maand te produceren. Bij gebruikmaking van het Ovum Pick Up en In Vitroproduktie komt men al tot 1 kalf per week.

Wat wil Verbeek?
Een diervriendelijke landbouw voor kostendekkende prijzen? Terecht zegt dhr. Verduin dat de landbouw teveel is doorgeslagen.
In het vorenstaande heb ik de 50er jaren al genoemd. Toen kregen we heel duidelijk de boodschap om veel voedsel te produceren.
In de 60er jaren kwam de EEG tot stand en grenzen gingen toen al wat vervagen. Er kwam veel ruilhandel tot stand met het buitenland.
In de 70er jaren kwam de invoering van o.a. de W.I.R. om delen van ons land, waar veel werkloosheid was, tegen te gaan. In die gebieden konden de boeren voor een appel en een ei een stal laten bouwen.
De 80er jaren kunnen we omschrijven als: 'niet méér, maar béter'.


Thans hebben we een vergaande regelgeving, zeker voor de intensieve veehouders op de Veluwe, zoals
– ontwerp ammoniakreductieplan Gelderse Vallei. Dit plan maakt verplaatsing van ammoniakrechten binnen de Vallei mogelijk
– korting op mestproduktierechten
– mestakkoord met zijn mestafzetcontract
– regulerende mineralenboekhouding
– gebruiks- en verliesnormen
– mestheffing c.q. overschotheffing
– milieuvergunningen
– hogere eisen besluit legbatterij per 1 juni 1995
– keuringsdienst warenwet
– enz.


Terecht wijst dhr. Verduin op een van de nadelen van het ecologisch boeren. De intensieve veehouderij moet ook veel inleveren volgens dhr. Verbeek
– legbatterij voor kippen het land uit
– legbatterij voor kuikens het land uit
– vleesvarkens in het stro i.p.v. op betonnen roosters.
Hierbij nu wordt wel gelet op het welzijn van de dieren, maar niet op het welzijn van de boer.
Met het houden van scharrelkippen moet de boer bijvoorbeeld 's morgens om ± 6 uur grondeieren beginnen te rapen in stoffige omgeving en met een kromme rug en dat meerdere keren per dag. Daarentegen is het eieren rapen van legbatterijen plezierig werk in een schone omgeving.
Waar ik overigens vragen bij heb, is waar dhr. Verduin het sabbatsjaar gelijkstelt met de zondag. Ik denk dat dit niet correct is.

Wat is goed rentmeesterschap?
Wat doen de veeboeren nu aan het milieu?
Overbemesting is niet goed, maar anderzijds zei Jacob Cats vroeger al: 'Mest is geen heiligheid, maar het doet wonderen waar het leidt'. Mest wordt nu milieuvriendelijk aangewend.
Dat is een goede zaak en er is goed aan te voldoen.
Een goede bemesting wordt ook gevolgd door veel wormen in de grond, wat weer gevolgd wordt door veel (weide)vogels.


Koeien, maar ook ander vee, zijn milieuvriendelijk. Zij verwerken veel afval en restprodukten tot volwaardig voedsel, zoals melk en vlees. Koeien vreten afval van patatfabrieken en bierborstel (dit is restprodukt van de bierbrouwerij), maar ook voeraardappelen en pulp (dit is een restprodukt van de suikerbieten).
Positief voor de zogenaamde ontwikkelingslanden is het gebruik van tapioca. Dit wordt onder andere in Thailand geteeld en geeft dus werkgelegenheid daar. En dit produkt wordt weer verwerkt in pluimvee en varkensvoer.


Juist vandaag krijgt de christelijke veehouder vragen voorgelegd, die vroeger niet aan de orde waren. Ik noem een voorbeeld. In Gelderland kan men kiezen of men 's zondags gebruik maakt van runder K.I. Het blijkt dat steeds meer veehouders geen bezwaar hebben tegen zondags K.I. Er moet dan een inseminator voor je werken, die op dat moment niet naar de kerk kan, terwijl dit net zo goed 's zaterdagsavonds kan gebeuren met hetzelfde resultaat.

Verantwoord beheer van het geschapene betekent voor mij, dat we het milieu niet minder mogen achterlaten voor de volgende generatie dan dat we het hebben ontvangen.
De heer Verbeek wil onder andere meer welzijn voor de dieren. De bijbelse boodschap is totaal anders. Wat moet bij ons het zwaarste wegen? Tijdens een huisbezoek zei mijn vriend en oud-veehouder het als volgt, toen het over de belangrijkste zaak in ons leven ging: 'Vroeger had ik het welzijn van mijn koeien op het oog, daar ging ik mee naar bed en daar stond ik mee op; maar nu worden mijn gedachten bepaald bij het welzijn van mijn hart'.
Want mijn Verlosser leeft!!!
Want waar uw schat is, aldaar zal ook uw hart zijn.

E. van Dasselaar, Putten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 juli 1994

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Reactie op het artikel 'Ook de boer kan niet meer terug naar de trekschuit'

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 juli 1994

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's