Boekbespreking

Jan de Jongh, De honderd dagen rond Pasen, Liturgie maken in de tijd van Aswoensdag tot Pinksteren, een werk- en tekstboek, 176 blz., ƒ 27,90, uitgeverij Meinema, Zoetermeer 1994.
In dit boek biedt de auteur voorbeelden van een aaneengesloten geheel van vieringen voor de gemeente in de periode van het kerkelijk jaar, die bekend staat als de vijftig dagen voor Pasen en vijftig dagen erna, tot en met Pinksteren. De vieringen bestaan uit rituelen, symbolische handelingen. Schriftlezingen, gebeden, liederen, enz. Samengesteld uit bronnen van uiteenlopende aard. Het boek is gegroeid uit de praktijk van de studentengemeente te Enschede, een oecumenische gemeente. Het is een vervolg op het boek Liturgie maken (1990) van dezelfde schrijver. Na gebruiksaanwijzingen volgen de volgende hoofdstukken: Op weg naar Pasen (op water en brood, thema's voor de veertigdagen, verbeelding, liturgie voor de hoofddienst in de veertigdagen, vastenvesper, van week tot week), dan: Pasen vieren (de goede week, een nacht van waken), dan: de vijftig Paasdagen (van Pasen tot Pinksteren, van week tot week). Dan nog een aanhangsel, waarin bijv. literatuur en liederen. Tenslotte volgen personalia. In het boek staat de viering van de Paaswake centraal, de dienst die in de paasnacht wordt gehouden van 23.00 tot 08.00 uur. Een dienst waarin gedoopt wordt, de doop vernieuwd kan worden, belijdenis kan worden afgelegd in plaats van op Palmzondag. De belijdenis kan ook worden gedaan op Pinksteren.  Ik nam het boek vol verwachting ter hand, in de hoop er iets mee te kunnen in onze gemeente
(Gereformeerde Bondsgemeente Hierden). Ik zou best wat willen gaan doen aan gemeentesamenkomsten in de hierbovengenoemde tijd.
Maar met dit boek kan ik absoluut niet uit de voeten. De spiritualiteit is zo heel anders dan die van de gereformeerde traditie, waaraan ik hecht. Waarom moet er gebroken worden met de gewoonte om in de lijdenstijd over het lijden van Christus te preken? Dat wil ik helemaal niet. Natuurlijk biedt het Evangelie meer dan het lijden en sterven van Jezus, maar het is wel het hart van het Evangelie en het hart van het geloof van de kerk. Waarom geen viering van het Heilig Avondmaal op Goede Vrijdag? Is niet het plaatsvervangend lijden en sterven van onze Heer de kern van de viering? In veel Gereformeerde Bondsgemeenten wordt geen Avondmaal gevierd in de Goede Vrijdagdienst. Nu zou ik dat best graag willen en nu blijkt het om overigens ongegronde redenen onjuist te zijn. Er worden in dit boek theologische en politieke keuzes gemaakt, die de mijne niet zijn. In een boek als dit, waarin het gaat over heel iets wezenlijks, namelijk de samenkomst van de gemeente, voel je een wereld van verschil in geloofsbeleving.
W. Verboom, Hierden/Harderwijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen