Torenspitsen-Gemeenteflitsen

LIENDEN
Het predikantenbord van de hervormde gemeente Lienden vermeldt dat de eerste voorganger na de Reformatie zijn werk in 1582 begon. Zeer velen hebben sindsdien de gemeente gediend. Beperk ik me gemakshalve tot mijn voorgangers in de laatste halve eeuw, dan zijn de predikanten Wisgerhof, Roosendaal, De Lint, Van Wijnen en Westerhout te noemen.
In het verre verleden, voor 1582, was er de rooms-katholieke periode. De kerk komt in rekeningen van het bisdom Elten voor vanaf 1395. Het kerkgebouw is dan ook ouder dan 1582 en dateert grotendeels uit de 15e eeuw, voor een klein gedeelte zelfs nog eerder. Een aantal muurschilderingen in het koor herinnert nog aan de rooms-katholieke eredienst. Oorspronkelijk was de kerk een kapel, die behoorde bij een kasteel (Kermenstein) van 'de heren van Lynden', dat tussen de huidige kerk en de oude Rijndijk heeft gestaan. Vanuit dit gegeven is te verklaren dat de dorpskern niet om de kerk heen is gebouwd, maar zich aan de andere (westelijke) zijde hiervan bevindt. In de kerk, weliswaar niet meer op de plaatsen waar ze oorspronkelijk stonden, staat een aantal fraaie zogenaamde 'herenbanken'. Achter de kansel staat een aantal zogenaamde 'armenbanken' opgesteld, bestemd voor mensen, die zich geen betaalde betere plaats in de kerk konden veroorloven. Een pijnlijke zaak toen! Overigens zijn er nu al weer geruime tijd vrije zitplaatsen, zo'n 400. In de kerk hangen verschillende borden; waarop met sierlijk schrift bijvoorbeeld het Onze Vader of de Wet te lezen staat.
De robuuste toren kreeg met het herstel in 1835 na blikseminslag zijn huidige spits. Het kerkgebouw werd rond 1980 zeer stijlvol gerestaureerd. Dat geldt ook van het Naberorgel uit 1841.
Door een adellijke schenking is er rond de laatste eeuwwisseling een aantal jaren een tweede predikantsplaats geweest. Een andere inbreng van de adel – van de baron Van Brakell – was de opdracht aan de diaconie een fonds te beheren, dat als een soort oudedagsvoorziening dienst deed voor mensen van het buurtschap Meerten. Eén van de voorwaarden was het lidmaat-zijn van de hervormde gemeente.
Nu het toch over lidmaten gaat: van de ongeveer 2500 hervormden zijn er ruim 600 belijdend lid. Helaas vindt ook een groot aantal lidmaten trouw meeleven in de zondagse erediensten niet vanzelfsprekend. Hoe belangrijk het ook is, dat het kerkelijk leven voortgang heeft, dat kan alleen maar recht gestalte krijgen als mensen Gods Verbond en Woorden als hun schatten gadeslaan. Opvallend is de lange vacatureperiode van 1928 tot 1941. In deze jaren mocht er – omdat een bepaalde afdracht bewust niet plaatsvond – niet beroepen worden. Het was na deze periode, dat predikanten werden beroepen die lid waren van of zich verwant wisten aan de Gereformeerde Bond. Ook werden sindsdien de avonddiensten in ere hersteld. Is de tweede predikantsplaats al lang verleden tijd, wel is er nu ongeveer 15 jaar naast de predikantsplaats een bijstand in het pastoraat.
Belangrijker dan al wat er over kerk en gemeente te melden valt, is het gebed, dat de kerk – wat ze soms ook letterlijk was vanwege de watersnood, we werden daar in onze streek eind 1993 nog voor gespaard! – een vluchtelingenkerk mag blijven.
Een kerk en gemeente, waarin Christus zondaren – temidden van het woedend stormgebruis van de wereld van buiten en de zonde van binnen – laat ondervinden: 'Hier wordt de rust geschonken!'

A. van Wijk, V.D.M.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen