Voleinding

Een kernbegrip in de Bijbelse verkondiging van de toekomst des Heeren vinden wij in het woord 'voleinding'. In het Nieuwe Testament staat het uitsluitend in het kader van de laatste dingen, terwijl het ook in het Oude Testament de lading in zich heeft van het definitieve handelen Gods.
Waar het woord 'voleinding' in onze Statenvertaling te vinden is in het Oude Testament, daar heeft het, met uitzondering van één plaats, betrekking op het strenge oordeel van God over de boosdoeners. God maakt in Zijn toorn over de zonde, als de maat vol is, definitief een einde aan hun bestaan. Daar is een onderscheid in Zijn oordeel over Zijn volk en over de heidenen. In de profetische verkondiging wordt de voleinding die God met de heidenen maakt nog onderscheiden van de wijze waarop Hij met het volk van Zijn verbond handelt. Hoewel eenzelfde oordeel hen zou moeten treffen, mag nochtans het woord van de troost der genade tot Israël komen: 'Want Ik ben met u, spreekt de HEERE, om u te verlossen; want Ik zal een voleinding maken met al de heidenen, waarhenen Ik u verstrooid heb; maar met u zal Ik geen voleinding maken; maar Ik zal u kastijden met mate, en u niet gans onschuldig houden' (Jer. 30 : 11). Daarom is het zo'n bijzonder ernstig oordeel als in de verkondiging van de Dag des Heeren, deze voleinding, die God met de heidenen maakte, ten laatste toch ook aan Juda en Jeruzalem wordt toegezegd: 'Want Hij zal een voleinding maken, gewisselijk, een haastige, met al de inwoners dezes lands' (Zef. 1 : 18).
Het is Paulus die de Oudtestamentische notie van Gods strenge oordeel in Zijn voleinding opneemt in de woorden van Gods gericht en genade voor het overblijfsel van Israël: 'Want Hij voleindt een zaak en snijdt ze af in rechtvaardigheid; want de Heere zal een afgesneden zaak doen op de aarde' (Rom. 9 : 28). Het woord voleinding, 'sunteleia' (daar zit het woordje 'telos' in, het duidelijk gerichte doel-einde) staat in het licht van Jezus' verkondiging van de Jongste dag als het moment van scheiding en beslissing: 'Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden' (Matth. 13 : 49). Jezus bemoedigt Zijn discipelen met Zijn belofte dat ze zullen mogen volharden tot die definitieve dag: 'En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding der eeuwen' (Matth. 28: 20).
De voleinding betekent ook de uiteindelijke vervulling van het heilswerk van Christus. Aan het kruis heeft Hij de overwinning uitgeroepen in het beslissende woord: 'Het is volbracht' (Joh. 19 : 30). In dat ene woordje 'tetelesthai' vinden we hetzelfde grondwoord 'telos' weer terug. Vandaar dat de apostel in de Hebreënbrief benadrukt dat het verzoeningswerk het beslissende en volmaakte middelpunt is van de voleinding der tijden als hij van de Grote Hogepriester Christus Jezus zegt: '(Anders had Hij dikwijls moeten lijden van de grondlegging der wereld af) maar nu is Hij eenmaal in de voleinding der eeuwen geopenbaard, om de zonde teniet te doen door Zijnszelfs offerande' (Hebr. 9 : 27).

M. A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen