De drie krachten

Nadat Elia zijn hart voor de Heere heeft uitgestort, grijpt de Heere in. Op de drie klachten van Elia volgen de drie krachten van God. En de Heere zegt tegen Elia: 'Kom eerst maar eens uit die spelonk en kom eens voor Mijn Aangezicht staan!' En dan gebeurt het. Een storm trekt voorbij. De bergen scheuren, rotsblokken rollen naar beneden. Vervolgens doet een aardbeving de bergen op hun fundamenten trillen. Alles schokt en siddert. Tenslotte vliegen de bliksemstralen door de lucht. Een verterend vuur trekt voorbij. God toont Zijn macht en majesteit in deze drie krachten van wind, aardbeving en vuur. Verbrijzeld, verscheurend en verterend!

En de Heere was niet in de wind noch in de aardbeving noch in het vuur. Nadat de drie wegbereiders en baanbrekers voorbijgegaan zijn, valt er een merkwaardige stilte. Het suizen van een zachte stilte. Een heilige stilte, een diepe vrede daalt op aarde neer. De Heere gaat voorbij. En dan is daar opeens die goddelijke stem: 'Wat maakt u hier Elia'? In diepe eerbied bedekt Elia zijn gezicht. Hij buigt met heilig ontzag voor Gods heerlijkheid. Elia verschijnt voor God en God verschijnt aan Elia. Al de klachten van Elia worden weggevaagd door de krachten van de Heere.

Met deze drie krachten troost de Heere Zijn knecht. Elia is zo onder de indruk geraakt van Izebel. Hij voelt zich zo machteloos tegenover het geestelijke verval van Israël. Maar nu toont de Heere Zijn kracht en macht. Wie kan er iets inbrengen tegen de majesteit van God?! Wij zingen het wel eens: alle volkeren macht, niets bij Hem geacht! Zo vertroost de Heere ook ons in onze dagen. De poorten van de hel zullen de gemeente niet overweldigen. Christus houdt Zijn Kerk in stand. De Heilige Geest opent onze ogen, zodat wij gaan zien: Die bij ons zijn, zijn meerder dan die bij hen zijn. Zo God voor ons is, wie zal er dan tegen ons zijn?! Onze Medestander is sterker dan onze tegenstanders!

De drie krachten op de berg Horeb nemen ons mee naar de berg Golgotha. Al Gods stormen zijn daar over het middelste kruis van Christus gegaan. De storm van Gods gramschap heeft daar in alle hevigheid gewoed. En ook de aardbeving doet de kruisheuvel schudden. De graven breken open en de steenrotsen scheuren. Ontzetting vervult de schare. En dan de hitte van Gods heiligheid! Het vuur van Gods toorn brandt in alle felheid. En zo wordt Christus op de berg Gods ondergedompeld in de drie krachten van wind, aardbeving en vuur. Waarom? Opdat allen, die in Christus geloven, in de stormen van hun leven staande zullen blijven. Dat is een bijzondere troost. Dat geeft houvast in onzekerheid. Christus is de Verberging tegen de vloed van Gods toorn. Christus is de veilige Schuilplaats in gevaren. God is in Christus een verzoend Vader, maar buiten Christus is God een verterend vuur. Daarom worden wij opgewekt om in Christus ons behoud te zoeken, voordat de storm, de aardbeving en het vuur ons zullen verslinden.

De drie krachten op de berg Horeb zijn ook een voorbeeld van de waarachtige bekering van ons hart. Deze drie krachten van wind, aardbeving en vuur, zijn tekenen van de veroordelende en verdoemende kracht van Gods heilige Wet. In de prediking gaat de Wet voorop als Baanbreker en Wegbereider. God maakt door de prediking van de Wet ruimte en plaats voor het Evangelie van Gods genade in Christus. Gods Wet verbrijzelt ons harde hart. Gods wind blaast onze vijandschap tegenover de Heere omver. Gods aardbeving doet ons levenshuis schudden op haar fundamenten. Gods vuur reinigt ons verdorven hart. En zo blaast God omver, breekt Hij open en bereidt Hij plaats voor Zichzelf in ons leven.
En nadat de wind, de aardbeving en het vuur over ons heengegaan zijn, daalt er een diepe vrede en een gezegende stilte in ons hart neer. Na de Wet volgt het Evangelie. De Heere komt voorbij in het suizen van een zachte stilte. De stilte van de vrede met God door Christus Jezus. De stilte van de vergeving der zonden door het bloed van het Lam. En de stilte van de vernieuwing van ons leven door Gods Geest. En in die stilte van de zoete gemeenschap met de drieënige God horen wij Zijn liefelijke stem. Hij spreekt tot ons woorden van troost en vrede.

En de Heere is noch in de wind noch in de aardbeving noch in het vuur. Hij openbaart Zichzelf in de stilte door Zijn Woord. Wij hebben allemaal de neiging om van opzienbare dingen veel te verwachten. Met veel tamtam en bombarie wordt onze aandacht opgeëist. De profeet Zacharias schrijft echter: 'Noch door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden, zegt de Heere der heerscharen'. De Heere werkt in de stilte, door middel van Zijn Woord en Geest in het verborgene van ons hart. Daar voltrekt zich de stille revolutie van de bekering: Doden worden levend, zondaren met God verzoend, vijanden tot vrienden gemaakt. En dat alles door Gods Geest in de stille ontmoeting voor Gods Aangezicht bij het geopend Woord van God.

H. J. van der Veen, Kampen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen