De lofzang van Maria

Er wordt rondom de geboorte van de Heere Jezus veel gezongen. We kennen de lofzangvan Zacharias en van Simeon. De engelen hebben het 'Ere zij God' gezongen. Maria zingt ook een lied. De engel Gabriel is tot haar gekomen en heeft gezegd: 'Wees gegroet, gij begenadigde; de Heere is met u; gij zijt gezegend onder de vrouwen' (Luk. 1 : 28).
Hij kondigt aan dat de Heilige Geest over haar zal komen en dat de kracht van de Allerhoogste haar zal overschaduwen. Ze begrijpt er niet veel van, maar ze gelooft het woord van de engel. Het geloof ontvangt een rijke bevestiging. Elisabeth, haar nicht, is ook bevrucht in haar ouderdom. Als Maria bij haar op bezoek gaat, beantwoordt ze de begroeting van Elisabeth met een lofzang.
Maria gebruikt geen woorden van zichzelf. De woorden worden haar door de Heilige Geest in de mond gelegd. De woorden die Maria gebruikt zijn afkomstig uit het lied van Hanna (1 Samuël 2) en uit de psalmen. Er zijn wel eens momenten in ons leven dat we niet weten wat we bidden zullen. Vanwege spanning en zorg of vanwege de dankbaarheid voor wat de Heere gaf. We mogen de woorden gebruiken uit de Heilige Schrift. Door die woorden zijn al veel harten aangeraakt en dat gebeurt nog steeds. De Schrift is bron van ons gebed, van ons klagen en van ons lofzeggen.
Maria looft de Heere. Dat loven is niet woordeloos en inhoudloos. De vreugde in God is niet een tongentaal of extase, waar niemand anders iets van begrijpt. Maria zingt en toch verklaart Lukas: 'En Maria zeide'. Het lied van Maria is een lied van verstaanbare woorden. Haar lied is een prediking voor ons allen.
Maria is niet vol van zichzelf. Ze zet niet zichzelf in het middelpunt. God is de inhoud en het doel van haar lied. Hij, de God Die trouw is aan Zijn verbond, ziet haar 'nederheid' aan. Daarmee wordt bedoeld 'haar lage staat'. Ze komt dan wel uit het huis van David. Er is niets van de koninklijke waardigheid van dat huis overgebleven. Maria is een eenvoudig meisje. Ze gaat trouwen met een timmerman. Het verval van het huis van David is niet een tragisch lot, maar eigen schuld. Maria kent de schuld van haar voorouders. Vanwege de afval van de levende God deed de Heere het volk in ballingschap gaan. Ze kent ook haar eigen onwaardigheid. Maria verwondert zich. De Heere heeft haar nederheid aangezien. Hij gaat alle aanzienlijke vrouwen voorbij en kiest haar uit om de moeder van de Zaligmaker te worden.
Er zijn veel verschillen tussen Maria en ons. Maria is een uniek figuur in de heilsgeschiedenis. We mogen onszelf niet zomaar met haar vergelijken. Hierin lijken wij wel op Maria, dat wij ook koningszonen en koningsdochters zijn. De Heere heeft ons goed geschapen. Hij heeft ons een koninklijke waardigheid gegeven in het paradijs. Door de zondeval zijn wij in een lage staat terechtgekomen. Hebben wij daar oog voor gekregen? Uit onszelf zijn we daar blind voor. We denken hoog van onszelf. De zonde van Adam leeft diep in ons hart, namelijk 'als God willen zijn'. Dat wordt anders als de Heilige Geest in ons gaat werken. We gaan onze lage staat zien. We leren buigen onder het oordeel van God. Het wordt de belijdenis: ''k Heb tegen U, ja U alleen misdreven, Uw wil en wet, hoe heilig, stout versmaad'. (Psalm 51 : 2 ber.)
Uit onszelf kunnen we daar geen enkele verandering in aanbrengen. We kunnen niet van onze laagte opklimmen naar boven. Dat hoeft ook niet. God, de Heere, is mijn Zaligmaker, zo zingt Maria. De Heere is in Zijn Zoon diep naar beneden gedaald. Het Kind dat straks geboren wordt, zal een Man worden. Hij gaat vergeving van zonden, gerechtigheid en een eeuwig leven verwerven en uitdelen. Hij heet Jezus. Dat betekent: 'Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden'.
De Heere ziet onze nederheid aan. Hij ziet op mensen, die zich bewust zijn van hun lage staat. De profeet Jesaja zegt: 'Ik woon in de hoogte en in het heilige, en bij die, die van een verbrijzelde en nederige geest is' (Jesaja 57 : 15m). De Heere ziet ons aan in onze verlorenheid.
Maria is de gezegende onder de vrouwen. Dat neemt niet weg dat ook zij behouden wordt door de Zaligmaker Jezus, haar eigen zoon. Zingen vrij met haar mee? We doen dat pas goed, als we klein denken van onszelf en groot van de Heere. Dan zingen we: 'Mijn ziel maakt groot den Heere; en mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker'. We zingen niet van onze nederigheid. We kunnen ons immers verheffen op onze nederigheid. Al onze gerechtigheden zijn een wegwerpelijk kleed. Teken van echte ootmoed is dat we het buiten onszelf zoeken in Jezus Christus alleen. Jezus, U alleen kunt mij redden. Ik ben alleen uw dienstmaagd of dienstknecht. Ik ben het eigendom van de Heere Jezus, Die mij gekocht heeft met Zijn bloed. Ik kan alleen maar aan U vragen: Wat is uw wil?
Kennen wij Jezus? Zonder Hem bevinden we ons op een gevaarlijke weg. Hij vraagt ons tot Hem te komen. Ga niet aan deze Zaligmaker voorbij. Hij is de enige, door Wie we behouden worden. Als we Hem leren kennen, dan zingen we ook van Hem. We maken Hem groot. Dat doen we in het hart in de eerste plaats. Zo vaak moet van ons mensen gezegd worden: 'Zij loven Mij met de mond, maar hun hart houdt zich verre van Mij'. Als het hart niet betrokken is bij het zingen, dan komen er alleen maar oppervlakkige woorden uit onze mond. Waar het hart echter vol van is, daar loopt de mond van over. We mogen de Heere groot maken met ons lied en met ons hele leven. Ons hele leven is een loflied. Zingt u met Maria mee? Niet vol van uzelf, maar van de Zaligmaker?
'Komt, maakt God met mij groot;
Verbreidt, verhoogt, met hart en stem,
de nooit volprezen naam van Hem.'
(Ps. 34 : 2 ber.)

J. H. Lammers, Benthuizen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen