Globaal bekeken
In Ecclesia (Vrienden van Kohlbrugge) troffen we 'De laatste woorden van…', bijeengebracht door dr. J. H. Gunning J.Hzn.:
Polycarpus
Polycarpus, bisschop van Smyrna, stierf 26 januari 155 mei deze woorden op de lippen: 'Ik prijs U, almactitige God, dat Gij mij verwaardigd hebt op deze dag en in dit uur deel te hebben in het aantal der getuigen en te drinken uit de beker der gezalfden'.
Ambrosius
De kerkvader Ambrosius, overleden in 397: 'Ik verlang niet te leven en ik vrees niet te sterven. Mijn leven en mijn dood zijn in de hand des Heren. De goede God doe volgens Zijn wijsheid en barmhartigheid'.
Chrysostomus
Johannes Chrysostomus, 14 september 407 gestorven, werd herhaaldelijk naar de meest woeste plaatsen verbannen en op die zwerftochten door ruwe soldaten wreedaardig mishandeld. Hij stierf met de woorden: 'Geloofd zij God voor alles!'
Karel de Grote
Toen Karel de Grote in Aken de dood voelde naderen, hief hij de rechterhand omhoog en maakte hij het teken van het kruis. Daarna stak hij beide handen uit, legde ze over elkaar, sloot de ogen en zeide: 'In uw handen. Vader, beveel ik mijn geest'. Zo stierf de grote keizer 28 januari 814.
Uit een rondzendbrief van ds. A. de Lange te Fort McLeod, die als geheel niet voor publikatie is bedoeld, mogen we dunkt me het volgende toch best citeren:
'We genieten hier in Canada van de ruimte en rust. Dat er in Canada nog ruimte genoeg is blijkt wel uit het feit, dat er zopas nog in een krant geadverteerd werd door een dorp, dat de bouwpercelen die nog beschikbaar waren gekocht konden worden voor 1 dollar per stuk. Goed, dat was in Saskatchewan, de provincie oostelijk van onze provincie Alberta. En dat maken we in onze omgeving niet mee. Maar tussen de 5000 en 50.000 dollar (de Canadese dollar Is momenteel geloof ik tussen de ƒ 1,20 en ƒ 1,30) heb je hier allerlei percelen bouwgrond voor het uitzoeken.
Economisch gezien is het In de afgelopen jaren voor de Canadezen niet al te best geweest. Maar zo te horen hebben we het dieptepunt toch al een eindje achter de rug. Er is in ieder geval verbetering in de werkgelegenheid. De overheid heeft de laatste jaren ook redelijk moeten snoeien in haar uitgaven. Maar goed, wat wil je? We leven in Canada, zo goed als in Nederland, in luilekkerland. En materieel gezien hebben we zoveel. Als je let op de situatie in het grootste deel van de wereld kunnen wij toch alleen maar dankbaar zijn. We kijken nog steeds met veel dankbaarheid terug op de weken die we deze zomer in Nederland hebben kunnen doorbrengen. Het was goed om weer op vaderlandse bodem te zijn, en velen weer te ontmoeten. We hebben er nog heel wat stof tot praten aan overgehouden toen we weer thuis waren. Via de voorpagina's van het Reformatorisch Dagblad, Terdege, Koers, de Waarheidsvriend, het nieuws van de wereldomroep, brieven en berichten die we van andere mensen hier horen blijven we goed op de hoogte van wat er in Nederland gebeurt, en wees ervan verzekerd dat we u allen een warm hart toedragen. Maar wat waar is, is waar: we leven en werken hier, en we mogen dat gemiddeld genomen met veel genoegen doen. En als we hier genoeg dingen hebben die ons bezighouden, voelen we soms wel dat de Nederlandse situatie ons minder direct aangaat op het moment. Al met al maken we het goed. Al hebben ook wij onze dagen waarop het allemaal niet zo wil, en waarop je ontevreden bent over bepaalde dingen, en er niet aan toe bent om je zegeningen te tellen. Maar daarin zullen we wel niet uniek zijn.'
Een lezer zond mij het volgende gedicht 'van een eenvoudig man' (wijlen G. Teunis te Wierden) over Kerstfeest:
In deze nacht zal zich herhalen
het wonderschone festival
van d'engelen Gods die nederdalen
naar ons chaotisch tranendal
En 's hemels honderdduizendtallen
bazuinen door de wildernis,
dat ginds, in een van Bethlehems stallen
de Vredevorst geboren is.
Voor d'aarde, die zo vaak de vrede
bezoedeld had met bloed en slijk,
bracht Hij een nieuwe grondwet mede:
de grondwet van Gods Koninkrijk.
Die Grondwet, zonder zondesmetten,
maar met een heerlijk perspectief,
beveelt, in strijd met alle wetten:
Hebt God, maar ook uw vijand, lief…
Nu wordt het stil in Bethlems velden,
en wij weer met onszelf alleen,
tellen de wapens en de helden
en zeggen tot het Kindje: Neen!
Alleen de heiden en de herder
buigen eerbiedig in de stal.
Maar wij staan op en trekken verder
door ons rampzalig tranendal.
En zoeken angstig naar de vrede,
maar scharen legers in 't gelid,
terwijl ons ongeloof de bede:
Heer' zegen onze wapens bidt.
Maar achtervolg ons, Geest des Heren,
en dwing ons door Uw grote Kracht
om tot het Kind terug te keren
dat ons een nieuwe grondwet bracht!
Vanwege de discussies over 'Zendtijd voor de kerken' is het treffend als we nog eens twee hervormd-gereformeerde stemmen voor het voetlicht halen uit de vergadering van de hervormde synode van juni 1992 toen een beleidsnota van de IKON, 'Omroep als uitnodiging' behandeld werd:
• Oud. B. van Bokhoven:
'Het verslag is in overeenstemming met veel IKON programma's, namelijk technisch zeer goed en duidelijk, maar tevens gevoelens van vervreemding en onherkenbaarheid. Veel programma's hebben een informatieve en kritische benadering van allerlei problemen, zorgen en spanningen, maar veelal blijft dit In het maatschappij-kritische steken. Dat de oorzaak hiervan eerst in ons eigen zondige hart moet worden gezocht, wordt vaak achterwege gelaten. Bij alle ellende in deze wereld is dat de grootste ellende: de verbroken relatie tussen mens en God. Maar ook dat het verzoenend lijden en sterven van onze zaligmaker Jezus Christus helend is, klinkt onvoldoende of helemaal niet door. De door de IKON verzorgde kerkdiensten zijn volgens spr. uitermate eenzijdig. De doelgroep is uiterst beperkt Spr. verwijst naar blz. 17 en noemt het opmerkelijk dat de groep radioluisteraars bijna uitsluitend uit "nieten" bestaat, mensen die de lijfelijke aanwezigheid van medegelovigen niet kunnen verdragen, enz. Een treurige doelgroep, als we toch uitspreken dat de kerk van Jezus Christus moet proberen zich te manifesteren op het grondvlak. Een groot deel van de gemeente komt in de radiokerkdiensten niet aan bod. Er zijn bijna geen IKON-kerkdiensten waarin spr. zich zou herkennen. Het kan toch niet zo zijn dat dit een evenwichtig beeld geeft van de uitzendingen vanuit onze kerken. Dat de radiopastor ds. Stolp uitermate aanvechtbare uitingen kan doen, zelfs over de reïncarnatie, is diep beschamend voor ons als kerken van de reformatie. Van harte roept spr. het bestuur van de IKON op om de unieke mogelijkheden die het Nederlandse omroepstelstel ons biedt optimaal te benutten, opdat God aan zijn eer komt.'
• Dr. J. Hoek:
'(…) Binnen de kerken zijn allerlei groeperingen en stromingen, en ook confessionele stromingen. Spr. heeft de indruk dat het gesprek tussen deze orthodox-protestanten en de IKON een dialoog tussen doven is. Is de IKON werkelijk van plan in kerkdiensten, boekbesprekingen, discussies, ruimte te geven aan deze confessionele stemmen? Er zijn genoeg voorgangers uit het confessioneel-gereformeerd beraad of de confessionele vereniging of de gereformeerde bond die geschikt zijn om een radiokerkdienst te leiden. Worden die benaderd? Zijn er ook mensen die zich tot die kerkelijke stromingen rekenen die bij de IKON werken? Tot slot merkt spr. op dat de IKON in de berichtgeving niet mee zou moeten werken aan het imago dat de kerk alleen maar relevant zou zijn wanneer ze bijvoorbeeld over Zuid-Afrika spreekt of over homoseksualiteit. Er zijn veel andere onderwerpen waar de kerk zich mee bezighoudt die het waard zijn om door een zendgemachtigde als de IKON voor het voetlicht te worden gebracht.'
v. d. G.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1994
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1994
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's