Globaal bekeken

'Generaal en mevrouw Booth hadden afgesproken dat, als het op sterven ging en zij niet meer konden spreken, zij door een teken elkaar verstaanbaar zouden maken dat alles goed was in de doodsrivier. Dat ogenblik kwam bij mevrouw Booth. Zij lag daar stervend en kon niet meer spreken. De kinderen stonden bij haar bed en haar ogen gingen de rij langs tot zij rusten op de oude, eerwaardige generaal, haar trouwe levensgezel. Hij begreep de blik en zich over haar heen buigend zei hij: "Lieveling, is de Here die gij zo trouw hebt gediend, trouw aan Zijn Woord en is Hij bij u in het wassen van de Jordaan? " Met de laatste kracht die zij nog bezat hief zij haar vinger omhoog. "Die opgeheven vinger van mijn stervende moeder is meer voor mij geweest dan alle preken ter wereld", zei een van haar dochters. De laatste woorden van de generaal zelf waren: "De beloften Gods zijn wéér... wij zijn wéér... als wij ze maar geloven!"'

Uit het boek van Albert Martin Stefe, De Hugenoten, 'tragiek en lijden omwille van een eigen geloof' (uitgave Tirion, Baarn), het volgende citaat:

'Vooruitlopend op de Reformatie is er ten slotte ook het ongelooflijke fenomeen van het martelaarschap. Het is verbijsterend, met hoeveel kracht en duidelijkheid juist ook eenvoudige mensen bij hun overtuiging blijven en zich niet door het machtsapparaat van de Kerk laten intimideren. In tijden van geweld lijken mensen begiftigd te zijn met een bijzonder oog voor hoe degene die geweld pleegt zichzelf vernedert en ontmaskert. IVIerkwaardig is echter ook dat dit niet alleen individuele mensen zo vergaat, doch dat een grote groep zich niet door welke gruwelijke handeling ook laat afschrikken. Terwijl het toch in de meeste gevallen simpel mogelijk was geweest, door mondelinge afzwering de dans te ontspringen. l\/laar reeds in de Languedoc van de dertiende eeuw evenals in heel Frankrijk in de zestiende en zeventiende eeuw laat zich deze bereidheid zien, deze ernst tegenover de vorm die het geestelijk leven moet aannemen; zij toonden dat bij hen geen sprake is van slechte gewoonten die men zou kunnen verbieden. Maar in beide gevallen ziet de macht niet in dat zulke diepe roerselen in het menselijk gemoed zich niet laten uitbannen.'

• In hetzelfde boek lezen we de volgende uitspraak van 'intendant Daquesseau' in 1679:

'Stellig is een van de redenen waarom de Hugenoten bij hun geloof blijven dat ze daarin zoveel onderricht krijgen, en daarvan bij ons (rooms-katholieken, v.d.G.) zo weinig merken. Want in elke grote stad, waar ze ongeveer gelijk in aantal zijn met de katholieken, hebben ze slechts drie of vier predikanten, die echter bijna elke dag preken, en soms geeft men hun zelfs verscheidene preken op één dag. Daarentegen is in dezelfde stad, waareen kathedraalkapittel, twee colleges, verscheidene parochies, vele geestelijken en acht of tien kloosters zijn, dat allemaal blijkbaar nog niet genoeg om voor de katholieken nu en dan een predikatie te houden; het volk wil beleerd worden, en het is een algemene klacht onder neokatholieken dat zij in onze religie niet hetzelfde onderricht krijgen als in de hunne.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen