Een simpel verhuisbericht

Wie overweegt naar een andere plaats te verhuizen, denkt daar van te voren doorgaans goed over na. Want weinig vinden we zo belangrijk als een goed huis en een beetje leefbare omgeving. Een huis waar je elke keer weer tot rust komt, een plek, waar je je veilig voelt. Als je een gezin hebt spelen nog andere dingen mee, bijv: waar kunnen de kinderen naar school? En kom je in een straat te wonen met een beetje normale mensen?

Toen ik zo'n drie jaar geleden verhuisde van de Veluwe naar Rotterdam-West, waren er dan ook nogal wat, die vroegen: kom je prettig te wonen? En is het een geschikte buurt? Dat soort vragen. Want goed wonen geeft je een stukje zekerheid. En het leven is toch al zo onzeker, zo ingewikkeld, zo verward. Daarom: ja, als je verhuist, dan denk je daar goed over na.

Zou Jezus dat ook gedaan hebben? De evangelist vertelt, dat Hij Nazareth — de plaats waar Hij opgroeide en de mensen kende — verlaat en dat Hij gaat wonen in Kapernaüm. Hemelsbreed is dat geen grote afstand, maar toch: een verhuizing naar een heel andere plaats. Gelegen aan het meer van Galilea, aan de noord-west kant. Een plaats van vissers en kooplui. Een garnizoensplaats van de Romeinen. Een belastingkantoor met tollenaars. Heel wat anders van Nazareth. De evangelist meldt het als ging het om een simpel verhuisbericht: 'Jezus verliet Nazareth en ging wonen te Kapernaüm'. Oud adres-nieuw adres. Maar of daarmee alles gezegd is? Tussen de regels door merk je, dat het in de eerste plaats de omstandigheden zijn, die Jezus dwingen Nazareth te verlaten. Want Johannes de Doper is zo juist door Herodus opgepakt. De felle, bewogen prediking van het nabij gekomen Koninkrijk stokt ineens. Voor Jezus een veelzeggend signaal: zo zal het ook met Hem gaan! De ure komt! Tegelijk het sein om nu voluit met Zijn prediking te beginnen. Maar niet in Judea. Nee, Hij trekt Zich terug naar Galilea. Weg uit Judea en de Jordaanstreek. En dan even later ook weg uit Nazareth. Nog meer naar het noorden, naar Kapemaüm. Want daar, achter Kapemaüm, liep de grens van het gebied van Herodes. Hier was je zo over de grens en kon Herodes je niets maken. Nee, het is geen vlucht, wel een bewust zich terugtrekken. Want eerst moet het Evangelie verkondigd worden. Door Jezus Zelf, naar Wie Johannes zo indrukwekkend wees. 'Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.'

Maar het zijn niet alleen omstandigheden, die achter dit verhuisbericht schuil gaan. Via die uitwijkbeweging komt Jezus terecht in de regio van Zebulon en Nafthali. Een totaal verheidenste streek. In dat gebied waren in der tijd, als een oordeel van God, de Assyriërs het eerst neergestreken en hadden er met hun legers vreselijk huis gehouden, de mensen gedeporteerd en anderen, die de God van Israël niet kenden, er los gelaten. Dat is men in die streek nooit meer te boven gekomen. Een God-verlaten en vergeten streek, afgesneden van Gods heil. Als vrome jood heb je daar echt niets te zoeken. Er mag dan een synagoge zijn, maar was dat niet een heel marginaal gebeuren? Min of meer als een gemeente van Jezus Christus in een van onze grote steden of een streek in ons land waar de reformatie nooit behoorlijk is doorgedrongen of inmiddels volkomen aan de marge geraakt? Wat moetje daar met je gezin? Kom je prettig te wonen? Moet je niet proberen zo snel mogelijk ergens anders heen te verhuizen? Want wie is daar nog geïnteresseerd bij het Evangelie?

Maar juist voor deze streek herinnert zich de evangelist profetische woorden van God. Machtige beloften van God. Want God is een God, Die diep geïnteresseerd is bij dat soort mensen. Juist in de duisternis van die God-verlaten streek zal het reddend Licht van Gods barmhartigheid beginnen te stralen. Daar, waar het oordeel het eerst insloeg, daar zal ook het Licht opgaan. Ze zullen daar een groot Licht zien! Door Herodes' vijandige actie stokt weliswaar de verkondiging van het Woord Gods en wordt ze weggedrongen uit het centrum van het leven naar de marge. Jezus moet uitwijken en hoe vaak herhaalt zich dat niet. Maar laat je niet ontmoedigen, als het lijkt dat de tegenkrachten het weer eens winnen. Want juist zo komt Jezus precies op de plek, waaraan God Zijn beloften van heil verbond. Dat verhuisbericht is door niemand anders geschreven dan door God Zelf.

Daarom verhuist Jezus naar Kapemaüm. Het is, wat Hem betreft, ook een bewuste keuze. Hij verlaat Nazareth. Ook Hij moet in zekere zin, net als Abram, alles opgeven: Zijn huis. Zijn werkkring, Zijn familie. Zijn moeder. Daarin hoor je meteen iets van de totale toewijding aan Zijn roeping van God. Nu het moment er is, kiest Hij voor deze stad. Kapemaüm! Niet geschikt voor Zijn boodschap? Wat Hem betreft juist uitermate geschikt. Hier wil Hij zijn. Juist hier, waar de mensen ver van God en Zijn heil vandaan geraakt zijn. Gedeeltelijk daarvan ook goed weet hebben. In grote geestelijke duisternis leven. Daarom ook door Jemzalem afgeschreven zijn en als verloren gebied beschouwd. Juist daar start Hij met Zijn werk. Dat zegt iets over Hem. Ja, dat zegt eigenlijk alles over Hem. Over Zijn inzet, Zijn bewogenheid. Zijn machtige ontferming. Zijn priesterlijk hart. Om juist daar Zijn stem te verheffen en de nabijheid van God te laten oplichten! Alleen al in Zijn aanwezigheid onder hen.

Jezus gaat wonen in Kapernaüm. Hij gaat er niét even langs om het Evangelie te verkondigen. Om daarna Zich snel uit de voeten te maken. Hij brengt geen bezoek zoals de koningin dat wel doet: een paar dagdelen geboeid kennis nemen van de situatie, daarna weer snel weg in een dure auto naar huis. Nee, Hij verlaat Nazareth en gaat wonen in Kapemaüm.

Wonen, dan pak je je koffers uit. Dan hoor je bij een straat. Dan heb je buren. Je neemt deel aan wat zich afspeelt om je heen. Dan leef je met die mensen. Je lacht met ze en je huilt met ze. Je stelt je open en je staat ter beschikking. Dat is toch wonen? Dat simpele verhuisbericht is eigenlijk puur Evangelie. Jezus begint in Kapemaüm. Wat heeft God mensen liefl Hij zoekt ze op waar ze zitten. In Zijn Zoon Jezus Christus gaat Hij tussen hen in wonen. Niet ver weg, maar heel dichtbij. Dichtbij ons, bij u en bij mij.

Wat straalt in dat stadje ineens een hoop licht! Groot, machtig Licht van heerlijk, goddelijk medelijden! Een God van echte mensen is Hij!

Voor het geval iemand erg ver van God vandaan geraakt is, erg ver heen is, zoals dat wel heet. Puur door eigen schuld of misschien door geestelijke versukkeling, die je maar niet te boven kunt komen. Of ver heen door bittere, opstandige gevoelens, waardoor je je diep verlaten voelt. Verlaten en opgegeven, afgeschreven ook. Door mensen en door God Zelf Wat is je leven dan leeg. God-verlaten, onverzoend. En totaal ongeschikt om Hem in je huis te laten en met Hem aan één tafel te zitten waar Hij het brood breekt en Zichzelf geeft. Hoe ver we voor ons eigen besef ook heen zijn, laat dit verhuisbericht van Jezus je een hart onder de riem steken. Hij gaat wonen in Kapemaüm. Juist die mensen zoekt Hij op. Onder hen wil Hij zijn. Met hen breekt Hij het brood. Hen verkondigt Hij het Evangelie van Gods reddende genade. Als een verrassende, hoopvolle bazuinstoot in de duisternis van het leven.

Jezus gaat wonen in Kapernaüm. Dat is buitengewoon bemoedigend. Zo kaal, koud en God-verlaten een bepaalde streek ook mag zijn. Zo grauw en troosteloos sommige hoekjes in een dorp kunnen zijn en vooral ook in de stad. Jezus huurt er een huis. En als Hij daar wil wonen, daarvoor bewust kiest, dan moet het er ook voor Zijn volgelingen uit te houden zijn. Dan is daar ook voor hen een plek om te wonen. Een huis en een thuis. En een gemeenschap, waar Hij in en uit gaat. Een plek licht, waarin Hij ons tegenkomt. Zijn Woord ons zegt. Zijn brood ons breekt. En wat heb je nu eigenlijk nog meer nodig om het in dit leven getroost en vrolijk uit te houden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen