Wonen in Kapernaüm

Jezus verhuist naar Kapernaüm. Hoe meer je dat tot je laat doordringen, hoe meer je je verwondert. Wonen, dan doe je op z'n minst je best je ergens thuis te voelen. Wil Jezus dat werkelijk in Kapernaüm? Wil Jezus dat onder ons, in mijn leven van elke dag? Dat kan toch niet? Hij en wij? Daar zit toch een geweldige afstand tussen. Een schuldige afstand, een voor Hem verstikkende afstand.

En toch: Hij gaat wonen in Kapernaüm en pakt er Zijn koffers uit. En even later merk je, dat Hij inderdaad gewoon ergens in een straat tussen de mensen woont. Niet achteraf, aan de 'goudkust', in elk dorp en in elke stad wel ergens te vinden, maar gewoon tussen de mensen. Tussen mensen, waarvan velen nauwelijks nog enig antenne voor God hebben. Op zich helemaal geen slechte mensen. Je hebt er ook zelden last van. Je hoort ze alleen, als Feijenoord op de tv weer eens scoort. En als je hulp nodig hebt, willen ze best wat voor je doen. Maar God kennen ze niet, met Hem leven ze niet. Zo iets! Tussen zulke mensen gaat Jezus wonen.

Het huis zelf is voor Hem ook niet het belangrijkste. Hij is veel onderweg. Want de mensen, die zoekt Hij op. In Kapernaüm en omgeving. Als het over wonen gaat en woongenot, dan kan Jezus zeggen, dat Hij eigenlijk niets heeft om Zijn hoofd op neer te leggen. Zo sterk weet Hij blijkbaar dit huis als 'plek puur voor Zichzelf te relativeren. Duidelijk niet iemand dus, die veel tijd en energie spendeert aan de inrichting van Zijn huis en het actief volgen van de laatste woontrends. Ik bedoel dat niet puur negatief Ik weet heel goed, dat eigenlijk elk mens zo'n plekje nodig heeft. Maar sommige mensen hebben wel héél veel plek-voor-zichzelf nodig. En als het even kan ook nog een tweede plek/huis(je). Vooruit maar! En kunnen we het nog relativeren? Ga het eens na voor je zelf: hoeveel tijd en energie spendeer je aan je 'aardse tent(en)' en hoeveel aan je toekomstige behuizing? En nog iets: Jezus' huis staat blijkbaar altijd open voor iedereen. Voor vriend en vijand. Als Hij er is, thuis is (Mark. 2 : 1), dan zit Zijn huis al snel vol met alle mogelijke mensen. Nieuwsgierige, op sensatiebeluste typen en Schriftgeleerden, die Hem in de gaten menen te moeten houden. Zoekende zielen en zuchtende zieken. De mensen breken zelfs het dak open en Hij, Hij laat hen begaan om één zwaar gehandicapt mens in Zijn armen te sluiten en Gods vergevende liefde te zeggen. Zo is Jezus. Zo woont Hij in Kapernaüm.

En zo is Hij een heel veelzeggend plaatje bij Zijn eigen verkondiging. Want wat Hij de mensen verkondigt, dat is glashelder: 'Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen!' Nog beslister dan Johannes de Doper, tegelijk eindeloos barmhartig. Bekeert u! Is dat een moeilijke onderneming? Als je Jezus zo bezig ziet in Kapernaüm, zo onder de mensen, als het licht zo fel schijnt, dan gaat omkeren en je toekeren tot Hem toch bijna vanzelf Bekeer je! Hij roept ons dat niet toe over een grote afstand, ons vervolgens in grote verwarring alleen daarmee achterlatend. Bekeer je! Niet een stem die van ver komt. Een stem, die je mogelijk diep verdrongen hebt, omdat je dat woord 'bekering' niet meer horen kunt. Bekeer je! Hij knalt dat niet onder je neus vanaf een hoge kansel, terwijl je denkt: maar hoe dan? Zeg dat dan toch eens gewoon? Nee, het is een stem van heel dichtbij. Van Hem, Die in ons midden wonen wil. En daar Zich bekend maakt. Het genadig Aangezicht van God ons laat zien! Reddend voor wie God kwijt is! Genezend voor wie beschadigd is. De kracht vernieuwend, voor wie zich versleten voelt. Bekeert u! Dat is niet moeilijk, als je van zo dichtbij Zijn stem hoort.

Dat zie je ook meteen aan de roeping van de eerste vier discipelen. Zij reageren meteen. Opvallend: twee keer twee broers. Het geloof is persoonlijk, maar je mag je broer of je zus meenemen. Je hele familie is welkom! Eerst horen we over Petrus en Andreas. Eenvoudige vissers die met een simpel werpnet de kost staan te verdienen. Kenden zij Jezus al langer? Zijn ze eerst leerlingen van de Doper geweest? Heel waarschijnlijk wel, maar deze evangelist zegt er niets over. Dat is ook niet het belangrijkste. Wat je voorgeschiedenis precies is. Of je nu komt uit Ridderkerk of Rotterdam, uit Katwijk of Katendrecht. Jezus ziet die mensen bezig met hun dagelijkse beslommeringen. En daar roept Hij hen. Met slechts een paar woorden. En dan, daar gaan ze al. Ze laten alles vallen om Hem. Vissers van mensen? Weten zij veel! Maar Hij zal het hen leren! Hij! Volg Hem nu maar!

En zo even later ook met twee andere broers. Johannes en Jacobus. Maatschappelijk gezien staan ze er beter voor, hebben ze heel wat meer los te laten. Maar ook hen kost het blijkbaar geen moeite, als zij Zijn stem van zo dichtbij horen. Want als je die stem van Hem hoort, dan besef je heel diep: Hij is het! Nu gaat het om alles of niets. En Hij biedt Zich aan! Je onttrekken? Aan de nabijheid van deze God-met-ons? Terstond gaan ze met Jezus mee! Terstond! Er zit duidelijk haast achter Zijn boodschap. Nee, het is geen haastwerk, deze omkeer tot Hem, maar het gaat wel met haast! Ook heel herkenbaar! Op zo'n moment houdt immers niets je meer tegen. Dan sta je op, ga je achter Hem aan. En wat er nog op je afkomt, je raakt nooit meer van Hem los.

Jezus gaat wonen in Kapernaüm. Wonen, dan verbindt je je diep met mensen. Is men in Kapernaüm daarvan ook gediend? Later spreekt Jezus een keihard oordeel over Kapernaüm uit. Omdat zij Hem gezien hebben, Zijn woorden en tekenen, en velen toch bleven, die ze waren. En dat gaat niet. Als Hij zo dichtbij komt, dan wil Hij ook helemaal opgenomen worden. En laten we Hem in ons huis, dan zet Hij in zekere zin alles op zijn kop. Ja, daar word je echt een ander mens van. En meer en meer word je als het ware één plant met Hem. Ik denk, ook daarin, dat je je eigen huis en wonen ook een beetje relativeert. En: ie wonen er naast je? Sluit je niet voor hen af. Ze vormen geen bedreiging. Hopelijk merken ze juist aan ons, dat God in Jezus mensen zoekt. Uit is op hun heil. Merken ze ook iets van Gods uiteindelijke doel: ijn tent voor goed opslaan onder ons mensen. 'Ziet, de tabernakel Gods is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen en zij zullen Zijn volk zijn en God Zelf zal bij hen en hun God zijn' (Openb. 21:3). Zo vlakbij, dat we letterlijk in en uit zullen lopen bij Hem. Zover is het nog niet. Zover komt het wel. Daarvan is Jezus' huis in Kapernaüm een hoopvol teken.

Jezus verliet Nazareth en ging wonen in Kapernaüm. Een simpel verhuisbericht? Nee, daarover heeft Jezus heel goed nagedacht. Omdat Hij dacht aan mensen. Aan ons, u, jou en mij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen