Globaal bekeken

Op 18 januari l.l. behaalde J. F. L Bastiaanse, Barendrecht, de doctorsgraad aan de Rijksuniversiteit te Leiden op een proefschrift, getiteld 'De Jodenzending en de eerste decennia van de Hervormde Raad voor Kerk en Israël 1925-1965' ('een generatie in dienst van de Joods-christelijke toenadering'). Hier volgen enkele van de bij het proefschrift gevoegde stellingen:

Het verschijnsel Jodenzending vormt een vrijwel voorbije maar historisch gezien uiterst belangrijke fase in het proces van de Joods-Christelijke toenadering, waarvan de kennis onmisbaar is voor een goed begrip van de huidige problematiek in de betrekkingen tussen beide godsdiensten.

Door zijn afnemende eerbied voor het leven in al zijn verschijningsvormen alsmede voor de waardigheid en onvervangbaarheid van de menselijke persoon wordt de Westerse mens in toenemende mate een bedreiging voor de beschaving.

Om de betrekkelijkheid van natuurwetenschappelijke theorieën te beseffen is een grondige kennis der geschiedenis voldoende.

Bij alle spectaculaire ontdekkingen blijft de mogelijkheid bestaan dat de mens niet in staat is de vraag naar het ontstaan van het heelal en de oorsprong van het leven wetenschappelijk te beantwoorden; door deze mogelijkheid uit te sluiten maakt de kosmologie zichzelf tot een religie.

Prognosen omtrent het tempo van de ontkerkelijking van Nedertand verschaffen hoogstens een beperkte kennis van gelovigheid en kerkelijk meeleven die, zo deze al meetbaar zijn, niet verder reikt dan het tijdstip van het onderzoek; zij geven blijk van een deterministische visie op de mens, wiens fundamentele vrijheid iedere voorkennis aangaande zijn gedrag bij voorbaat onmogelijk maakt.

Het grote nut van zogeheten loopjongens ('walkmen') is dat ze de gebruikers reeds op jeugdige leeftijd voorbereiden op het dragen van een hoorapparaat.

Dr. G. H. Cohen Stuart schrijft in een rondzendbrief vanuit Jeruzalem het volgende over de viering van Tu Bishvat:

Tu (lees: oe) betekent 15 volgens de Hebreeuwse letterwaarde. Bishvat wil zeggen: in Shevat". Tu Bishvat, de 15e van de maand Shevat wordt in de Mshnah (de eerste vastlegging van de mondelinge Joodse traditie) genoemd als "nieuwjaar van de bomen". Aan de hand van deze datum wordt de leeftijd van bomen vastgesteld. Dat is van belang voor vruchtbomen. Lev. 19:24, 25 verbiedt het eten van fruit gedurende de eerste drie jaren van groei. Het fruit van de drie eerste jaren wordt "voorhuid" genoemd. Het fruit van het vierde jaar wordt geheiligd. Vanaf het vijfde jaar staat de oogst volledig ter beschikking van de eigenaar. Voor fruitkwekers is het van belang of een boom vier of vijf jaar oud is.

De viering van Tu Bishvat is in de 16e eeuw, de bloeitijd van de kabbala (Joodse mystiek) in Tsfat (Safed) in Opper-Galilea vernieuwd. Vroeger alleen in kabbalistische kring, maar nu ook door anderen wordt een "Tu Bishvat seder" gevierd met een aparte liturgie. De maaltijd bestaat vooral uit vruchten en noten. Velen studeren die nacht.

Sinds de opkomst van het zionisme aan het einde van de vorige eeuw bestemden pioniers Tu Bishvat tot Israels nationale boomplantdag, voor herbebossing van het door eeuwenlange erosie geteisterde land. Oud en jong, openbare en religieuze scholen hebben ook dit jaar bomen geplant.

Dit jaar ontdekten velen dat ook de Palestijnen (voor de eerste keer? ) een traditionele boomplantdag hebben, Yom al-Shajara Dat benadrukt dat bomen planten in het leidden-Oosten een politieke daad is, een bewijs van eigendomsrecht. Koning Hoessein plantte twee palmen in het vredeswoud in de Arava. Wat voorpaginanieuws moest zijn, was maar een enkel zinnetje in de Jerusalem Post: Libanese en Israëlische kinderen plantten samen bij Metulla aan beide zijden van de "good fence" bomen in een laan der vrede.

Wij sloten ons aan bij de bomenplanters in Efrat. Efrat behoort tot het Etzionblok, ongeveer 20 km ten zuiden van Jeruzalem. De grond werd in de twintiger jaren gekocht. Na in 1929 te zijn uitgemoord en in 1936 verwoest kwamen er 4 kibboetsim in 1943-'44. De krijgsgevangenen strijders werden 13 mei 1948 door Jordaanse troepen vermoord. Etzion beheerst de zuidelijke ontsluitingsweg naar Jeruzalem. Na 1967 keerden kinderen van de vermoorden terug om Etzion te herbouwen. In 1982 werd Erfat gesticht als een deel van het Etzion-blok. Het 7 heuvels omvattende bestemmingsplan was al in 1979 goedgekeurd. De heuvels zijn genoemd naar de 7 inheemse voedingsplanten van Israël (Deut. 8:8). Op 4 van de 7 heuvels is al gebouwd. Tijdens een lezing vertelde Rabbijn Shiomo Riskin van Efrat, dat premier Rabin persoonlijk toestemming had gegeven de uitbreiding te beginnen op Givat Hatamar, een heuvel die al honderden jaren in onbruik is. De gemeenteraad van Efrat had voor Givat Hatamar gekozen wegens de ontsluiting van de snelweg naar Jeruzalem. Ze overziet de weg van Hebron naar Jeruzalem en wordt van groot belang voorde veiligheid, als het Israëlische leger (Tsahal) zich terugtrekt uit de bevolkingsconglomeratie Bethlehem (11 km van Jeruzalem).'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen