Boekbespreking

De schrijver (gereformeerd predikant) heeft zich intens verdiept in het geloof van Israël. Hij houdt in het boek dat hij schreef een pleidooi om als christelijke kerk in de leer te gaan bij het geloof van Israël. Immers, in het Westeuropa van onze tijd staan we bij het echec van onze cultuur. Laten we terugkeren tot de bron: het Woord dat aan Israël gegeven werd. Met de titel van het boek: Lechajim (Op het leven!) wil de auteur duidelijk maken dat het de God van ons leven gaat om een leven dat tintelt van vreugde. Om daarin te delen dienen we ons te bekeren van onze eigen gekozen wegen en te leven naar Gods Woord. Niet zozeer denken alswel danken is onze bestemming. Het gaat er om dat het leven geheiligd wordt. De tijd moet liturgisch gestructureerd worden. Er zijn getijden en maaltijden. Momenten van rust, samenzijn, viering. Van daaruit dient het hele leven, ja de hele maatschappij tot in de kosmos toe vernieuwd te worden. Het boek is ingedeeld in 18 hoofdstukken, een symbolisch aantal. Daarin worden allerlei onderwerpen besproken die te maken hebben met onze eredienst aan Israels God. Hoe dienen we te eren? Met vreugde en vrees. Waar? In de kerk, de kerkdienst. Daarin hebben schuldbelijdenis en bevrijding een plaats. Ook oefening voor de hemelse eredienst. Gedragen door het geloof in Jezus, in wie God verzoening aanbrengt. Het boek is telkens verrassend. Bijvoorbeeld in zijn pleidooi voor zondagse kleding. De zondag zelf wordt als volgt beschreven: Een getijde apart, niet gewoon de eerste dag van een nieuwe week, maar de achtste dag, getypeerd door de eindtijd, de Paas-tijd. De zondag is Klein Pasen, de dag, die ons verwijst naar de voleinding, naar de opstanding der doden en het Nieuwe Jeruzalem' (p. 88). Christelijke feestdagen zouden met behoud van eigen identiteit moeten worden gekoppeld aan de data van de joodse feestdagen. B.v. het feest van de geboorte van de Messias aan het joodse Rosh Hashanim (Nieuwe jaar). Niet alles in dit boek klinkt me even geloofwaardig in de oren. Op. p. 145 schrijft Strijker: De homofiele medemens die geen aantrekkingskracht voelt tot het andere geslacht, in wie mannelijk en vrouwelijk in evenwicht zijn, vereen-igd, en voor wie de geslachtelijke ver-eeniging (die twee tot een vlees) dus geen uitdaging meer is, is te zien als het prototype van de komende mens: de uitverkorene in wie de toekomst is begonnen' (Matth. 22 : 30). Ik vraag me af of dit waar is.

Al met al een boek vol verrassingen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen