Boekbespreking

Dit boek biedt een analyse van het wetenschappelijk denken in de jaren 1800 tot 1830, maar wil tegelijkertijd meer bieden: het wil laten zien hoezeer de intuïtieve benadering van de natuur in de tijd van de romantiek vruchten heeft afgeworpen, en daarmee corrigeert het het negatieve beeld dat men veelal van de romantici heeft. Aan de hand van feiten valt aan te tonen dat de romantiek een andere dan de deterministischcausale benadering van de natuur voorstond en dat deze tot resultaten heeft geleid. Was men voorheen geneigd zich uitsluitend te richten op de materie en de natuur te zien als een soort machine waarvan de onderdelen onderzocht dienen te worden, tijdens de romantiek ontstaat een dynamisch wereldbeeld en worden de ogen geopend voor de niet-materiële krachten die in het natuurgebeuren een rol spelen. En deze krachten vormen tezamen een organische eenheid. De geest van Hegel is wetenschappelijk vruchtbaar gebleken.

In de tweede helft van de vorige eeuw komt er een reactie, en groeien wijsbegeerte (metafysica) en natuurwetenschap uit elkaar: natuuronderzoek kan immers met intuïtie niet echt uit de voeten, ook al heeft de romantische periode de ogen geopend voor het dynamische in het natuurgebeuren, en wel zodanig dat men ze niet meer sluiten kan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen