De Koninklijke weg

De scherpe oordeelsprediking van Johannes de doper over de bijl die reeds aan de wortels van de bomen is gelegd, maakt diepe indruk. Jeruzalem en geheel Judea en het gehele land rond de Jordaan lopen uit. Mensen belijden hun zonden en worden gedoopt in het water van de Jordaan. Ze ontvangen het teken van reiniging van zonden en innerlijke vernieuwing.

Toch is het niet Johannes de doper die het heil van God brengt. Zijn woorden roepen om vervulling. Zijn boeteprediking wijst vooruit naar Hem die komt. De man met de kemelsharen mantel is de heraut, de wegbereider van de Koning. Om Hèm gaat het! Die na mij komt is sterker dan ik! Wiens schoenen ik niet waardig ben te dragen!

Maar... hoe komt de Koning openbaar? Hoe laat die Sterkere zich kennen? In ieder geval niet door kracht en door geweld. De beloofde Messias, de Koning van het Rijk dat nabijgekomen is, staat temidden van het boetvaardige volk om van Johannes gedoopt te worden. Een wonderlijk moment. De Heere Jezus vraagt óók om de doop der bekering tot vergeving der zonden.

Johannes verzet zich echter tegen dit voornemen. Mij is nodig van U gedoopt te worden. Komt Gij tot mij? Zal de heraut de Koning dopen? Dat is toch ongerijmd! Bovendien: welke zonden zijn er te belijden. Welke schuld behoeft vergeving? Johannes weigert Hem zeer.

Maar de Heere Jezus houdt vol. Hij dringt aan: Laat nu af, want aldus betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen. Wat wil dat zeggen? Het gaat hier om alles wat door God van Johannes en Jezus in hun situatie geëist wordt (J. F. Versteeg). Johannes de doper is geroepen om de Koning te dopen; en de Heere Jezus is geroepen om zich te laten dopen. Het betaamt alle gerechtigheid te vervullen; alles wat er volgens Gods rechtsorde gebeuren moet.

In de doop van de Heere Jezus worden de dingen nauw op elkaar betrokken. De gehoorzaamheid aan het recht van de Vader en de genade voor zondaren. Gerechtig­ heid en vrede kussen elkaar. Zo luidt Gods orde.

En daarom wil de Heere Jezus gedoopt worden: uit liefde voor de Vader en uit liefde voor zondaren. Hij vernedert zich. Hij stelt zichzelf op een lijn met tollenaars en zondaars. Hij daalt af in hun vuile doopwater. Hij laat zich als één van hen, als één van ons, dopen. Hij buigt zich vrijwillig onder de doop die spreekt van zonde en ongerechtigheid. Hij, die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Kor. 5 : 21).

En daarin is de Heere Jezus ook sterker dan Johannes de doper. Johannes predikte bekering en geloof, want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen. Maar de Heere Jezus daalt af in de diepte van onze verlorenheid. Hij gaat naast zondaren staan. Ja, nog dieper: Hij is in de wereld gekomen om de weg van het offer te gaan. Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. Daarvan wordt Hij zelfs van Godswege verzekerd! (vs. 17). Het is Zijn hoge roeping om alle gerechtigheid te vervullen.

Dat maakt de positie van de Heere Jezus ook uniek. De Heere Jezus is niet gekomen om onze gerechtigheid aan te vullen. Om onze gehoorzaamheid te compenseren bij God. Nee Hij is gekomen om alle gerechtigheid te vervullen. Hier, bij de Jordaan wordt ons voorgehouden dat wij op Jezus en Zijn gerechtigheid zijn aangewezen!

En dat geeft aan het optreden van de Heiland een geweldig groot gewicht. Want als wij alleen op Hem zijn aangewezen voor ons behoud... dan is het noodzaak dat wij breken met onze eigen gerechtigheid! Breken met al die zekerheden van eigen makelij waarmee wij. denken voor de dag te kunnen komen bij God. Dat we zo onberispelijk leven. Of dat we heus niet zo makkelijk over de dingen denken... als die of die. Redden wij het daarmee? Johannes de doper zegt: alle boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen! Brengt dan vruchten voort der bekering waardig! De Heere Jezus is niet in het water van de Jordaan afgedaald om rechtvaardigen te behouden maar zondaren! Mensen die zichzelf niet kunnen helpen. Maar die in hun zonden en ellenden tot Hem zich ter genezing wenden.

En dat is tegelijk ook bijzonder troostvol. Want de Heere Jezus is geen Koning die onbereikbaar ver weg is. Onaantastbaar, ongenaakbaar. We zien de Zoon van David aan het begin van Zijn grote werk op een veelbetekenende plaats. Bij de Jordaan. Temidden van mensen die schuldig staan en die reiniging nodig hebben van hun leven. Hij keert zich niet van hen af, maar zoekt hen juist op. Hij daalt afin de schuld en de zonde, de nood en de dood. Hij brengt in praktijk wat Jesaja zegt in hfdst. 42: het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen... Wij zijn voor Hem niet te diep gezonken. Niet te ver weg.

Anders gezegd: als Jezus het water van de Jordaan ingaat om zich te laten dopen, dan komt Hij op de plaats waar Hij Zijn volk vinden kan. De Koning zoekt Zijn onderdanen op. De Koning wint Zijn onderdanen voor zich in. Ja, deze Koning treedt voor hen in. En Hij stelt hen in de ruimte: de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem!

Dat is om stil van te worden. Een wonder in onze ogen dat we niet kunnen doorgronden, maar dat wel nodigt tot geloof en aanbidding. De Zoon van God die in onze plaats wil staan. De rechtvaardige die zich laat dopen als was Hij onrechtvaardig» De Koning die Knecht wil zijn. Tot in de diepte van het oordeel toe! Dat is de Koninklijke weg. Hij daalde neer in de Jordaan badwater onzer zonden. Zijn leven neemt ons sterven aan, Zijn bloed heelt onze wonden. Zijn sterven is ons leven.

(Maarten Luther)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen