Voor alle duidelijkheid

In de discussie binnen Samen op Weg over federatie of fusie (zie ook De Waarheidsvriend van vorige week) lijkt, wat de positie van de Gereformeerde Bond betreft, enige onduidelijkheid binnen te sluipen.

Al jarenlang zijn er zogeheten gefedereerde gemeenten, S.o.W.-gemeenten waarin een hervormde gemeente en een gereformeerde kerk zich hebben samengevoegd. Voor zulke gemeenten geldt de zogeheten Tussenorde, die op praktische punten het samengaan regelt. Deze geldt momenteel nog slechts voor een beperkt aantal gefedereerde gemeenten.

In de brochure vanwege de Gereformeerde Bond, 'Ondeugdelijke basis voor een Verenigde Protestantse Kerk in Nederland' is gesteld dat het S.o.W.-proces niet verder mag gaan dan federatie (federatieve samenwerking) van 'gemeenten en bovenplaatselijke verbanden, daar waar dat wordt gewenst en als zodanig nodig en mogelijk is'. Daarmee werd geen pleidooi gevoerd voor federatie van de kerken als gehéél. Gezegd en bedoeld is, dat in de gemeenten, waar federatie een feit is, de situatie ongewijzigd mag blijven, maar dat dit geen consequenties mag hebben voor de kerken als geheel.

Nu vanwege het moderamen van de hervormde synode, bij monde van dr. K. Blei, gezegd is dat federatie thans niet aan de orde is, kan daar hoogstens mee bedoeld zijn: in kerkelijk opzicht. Want gemeentelijk is het al wel aan de orde.

Welnu, als het om kerkelijke federatie gaat, spreken we nog eens duidelijk uit, dat het 'nee van Putten' (oktober 1993) bedoelt, dat de Nederlandse Hervormde Kerk onder eigen kerkorde blijft voortbestaan. Wanneer gesteld wordt, dat het nu uitsluitend gaat om de vraag van al of geen fusie (vereniging), dan moet ons antwoord zijn: géén fusie! Maar ook géén vorm, die (nog) geen fusie heet, maar intussen diffuus of onduidelijk is.

In een artikel in Kerkinformatie doet ds. B. Wallet, secretaris van de Raad van Deputaten SoW, alsof de nadruk op federatie, die 'binnen enkele jaren een deel van de Hervormde Kerk kenmerkt', een verschuiving zou betekenen.

Het is echter niet anders dan een pleiten voor de status quo, zoals die ook in Putten werd bepleit, met afwijzing van kerkelijke vereniging.

Als intussen ds. Wallet tegelijk betoogt, dat de synoden van 1994 besloten hebben, dat 'fusie van de arbeidsorganisatie wenselijk is', dan wordt duidelijk wat de bedoeling van dat besluit is geweest: geen uitstel maar mtvoering. Het staat haaks op dat gene wat de Gereformeerde Bond beoogt: geen vereniging, hoogstens federatief samengaan waar het vrijwillig tot stand komt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen