De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Opnieuw: de Karen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opnieuw: de Karen

4 minuten leestijd

Misschien herinnert u zich de naam van dit volk: de Karen. In het voorjaar van 1994 waren in veel gemeenten kinderen en jongeren bezig met een HGJB-project 'De roep van de Karen'. Velen, ook ouderen, waren in touw om aandacht te vragen voor deze vergeten groep vluchtelingen in Thailand. Voor de ongeveer 60.000 mensen, die moesten vluchten voor de onderdrukking in hun eigen land, Burma.

Er werd geld bijeengebracht voor de hulp, die via ZOA-Vluchtelingenzorg wordt gegeven aan deze mensen. Geld voor vnl. eerste levensbehoeften, zoals rijst en dekens. Want Thailand gedoogt deze vluchtelingen alleen. Het land verschaft zelf geen hulp. Er werden ook kaarten geschreven naar het regime in Burma om hen te wijzen op hun verantwoordelijkheid voor de mensenrechten van hun bevolking, m.n. waar het de bescherming van de kinderen betreft.

Van 20 t/m 30 januari jl. bracht ondergetekende, samen met dhr. R. Bartels, HGJB-jeugdwerkleider in Overijssel en redacteur van het blad 'Bouwstof, en met dhr. Fokkema van ZOA een tweede bezoek aan de Karen-vluchtelingen. Wij mochten daar vertellen over wat er in Nederland voor hen is gedaan en met hen spreken over hun situatie van dit moment. We ontvingen veel dankbaarheid van deze mensen. De christenen onder hen ervaren onze steun vooral als een geestelijke steun in hun moeilijke omstandigheden. Vooral onze voorbede wordt zeer op prijs gesteld.

Maar ook voor ons ging er opnieuw een roep uit van hun geloof God de Heere blijkt ook daar in dit verre land bij deze mensen in hun zware leven, een God van nabij te zijn! Door de genade van Zijn Geest ontvangen de Karen de kracht om staande te blijven en de hoop niet te verliezen.

Dit spreekt des te meer, omdat de omstandigheden waarin deze mensen nu verkeren opnieuw moeilijker zijn geworden. Juist in de week waarin wij hen bezochten, bereikte het militaire geweld tegen de Karen in de bergen van Oost-Burma een hoogtepunt. ledere dag waren er artilleriebeschietingen op de stellingen van het Karen-verzetsleger. En op 27 januari nam het leger van de Burmese junta hun hoofdplaats in. In deze stad, Manerplaw, was de Karen-regering gevestigd. Zoals bekend hebben de Karen in Burma een eigen gebied, dat een zekere mate van autonomie heeft binnen het Burmese staatsverband. Maar deze autonomie wordt door de SLORC (het huidige, ondemocratische, generaalsregime in Burma) betwist.

Nu Manerplaw is gevallen is daarmee aan de autonomie van de Karen een zeer zware slag toegebracht. Dit zal zeker ook van invloed zijn op het moreel van de vluchtelingen in Thailand. Terugkeer naar een land waar je wordt onderdrukt, is geen aanlokkelijk vooruitzicht. En in Thailand is voor hen geen toekomst.

Als gevolg van deze strijd zijn opnieuw in de afgelopen weken 5.000 tot 10.000 Karen naar Thailand gevlucht. Ook zijn er Karen gedood en gewond. U kunt begrijpen dat we deze vluchtelingen aantroffen in grote zorg om hun familie en volksgenoten in Burma.

Gelukkig zijn de Karen, die al in Thailand waren, met steun van de hulporganisaties tot nu toe goed in staat om deze nieuwe stroom vluchtelingen op te vangen. Onze hulp komt in deze omstandigheden wel zeer goed van pas.

Wij schrijven dit alles om onze gemeenten, waar men vorig jaar zo betrokken was op deze mensen, opnieuw te vragen om aan de Karen te denken. Extra geld is nu nog niet nodig, maar wel onze voorbede.

Gedenk hen in uw gebed. Dat zij hun geloof en hun hoop in deze omstandigheden niet verliezen. Dat zij niet zullen overgaan tot tegengeweid, maar vreedzame wegen en middelen zullen vinden om de vrede voor hun volk te bevorderen.

En laten we niet vergeten om te bidden voor de machthebbers in Burma en in Thailand, op wie de eerste verantwoordelijkheid drukt voor het welzijn van deze mensen. Zodat zij niet alleen letten op het belang van de eigen etnische groep, maar ook op dat van de minderheden in hun land. Onze God is een machtig God, Die de harten van koningen en generaals kan neigen tot het doen van Zijn wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 maart 1995

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Opnieuw: de Karen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 maart 1995

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's