God heeft de wereld (nog) niet afgeschreven

God heeft de wereld lief Onbegrijpelijk. Want deze wereld heeft het er niet naar gemaakt. Integendeel zelfs. Deze wereld is zozeer van God afgevallen dat enkel zijn toorn en straf te verwachten is. En toch heeft God deze wereld lief Zo lief zelfs dat Hij Zijn Zoon, Zijn Enige, Zijn Geliefde voor deze wereld heeft over gehad. Hem heeft Hij naar deze wereld gezonden. Niet met de bedoeling de wereld te verderven, maar om te behouden. God kan en wil deze wereld niet aan haar lot overlaten. Want deze wereld is door Hem gemaakt. Het is het werk van Zijn handen. En dat zal Hij niet laten varen.

Zoals God in het verhaal van Jona bewogen was met Ninevé, zo is God ook bewogen met deze wereld. God trekt Zich het lot van deze wereld aan. Hoe er ook gevloekt wordt en gelasterd - en dat is erg en gruwelijk, dat snijdt God bij wijze van spreken door merg en been - toch is God in ontferming over deze wereld bewogen. Al is het niet elke dag te merken via de nieuwsberichten die blijven spreken van oorlogen en geruchten van oorlogen. Doch wat de nieuwsberichten niet vertellen vernemen we wel via het grote nieuws bij uitstek nl. het blijde evangelie. Dat spreekt andere taal. Gods woord vertelt ons van Gods liefde voor een wereld verloren in schuld. Zijn Zoon naar deze wereld gezonden. En dat niet om deze wereld te veroordelen, maar om die te redden.

Echt de omgekeerde wereld. Want deze wereld is het oordeel waardig. Sprak God niet direct na de zondeval dat het aardrijk vervloekt was omwille van onze zonde? Wij leven op een aarde die onder de vloek ligt. En toch zond God Zijn Zoon niet om die vloek te voltrekken. Hüj zond Hem om die vloekwaardige wereld te behouden. Niet te geloven, maar toch waar. Te mooi om waar te zijn en toch pure werkelijkheid. God heeft de wereld (nog) niet afgeschreven. Hij heeft nog geduld met deze wereld. Hij draagt en verdraagt deze wereld nog. Hij voltrekt nog steeds niet het welverdiende oordeel. Want Hij heeft Zijn Zoon gezonden om deze wereld te verlossen.

Ondertussen heeft God daarmee iets gedaan waarvan wij mensen de reikwijdte nooit kunnen doorgronden of verwoorden. Hij heeft daarmee nl. het oordeel dat deze wereld verdient, voltrokken aan Zijn eigen Zoon. Immers, God kan niet redden buiten het oordeel om. Zijn heilig recht kan het niet gedogen dat Hij Zijn ogen sluit voor het oordeel. Het oordeel dat deze wereld verdient moet voltrokken worden wü er sprake kunnen zijn van redding. Vandaar dat God het voltrokken heeft aan Zijn eigen Zoon. En hiermee heeft God een liefde getoond voor deze wereld, die nooit te peilen is. Je kunt er hooguit van zingen. Daarom wordt er in de hemel ook tot in alle eeuwigheid gezongen. Golgotha toont ons hoe lief God de wereld heeft. Zijn eigen Zoon veroordeeld, opdat de wereld niet zou veroordeeld worden.

De wereld... Mogen we daarbij denken aan deze aardbol met alles erop en eraan? Ja zeker. We geloven dat er eenmaal een geredde wereld zal komen als een totaal nieuwe schepping.

Toch is het nodig bij wereld met name te denken aan de mensen op deze wereld. Immers, met wereld wordt vooral bedoeld de van God afgevallen wereld. Want de zondeval is niet de schuld van de redeloze wereld (de planten, de dieren), maar van de mens die met rede begaafd is. Deze van God afgevallen redelijke wereld(se-mens) is bij uitstek het voorwerp van Gods liefde. Ongehoord. Wij mensen die Gods toorn en vloek waardig zijn, vormen het voorwerp van zijn liefde. God zond Zijn Zoon niet om ons te veroordelen, maar om ons te behouden. Volstrekt verzondigd dus. Laten we ons dat goed realiseren. Het is echt totaal onverdiend. En daarom door Christus verdiend.

Ook wanneer we het gezonden zijn van de Zoon door de Vader vanuit de uitverkiezing benaderen, blijft het pure onverdiende gunst. Want uitverkorenen zijn van huis uit geen draad beter dan wat de tekst onder 'wereld' verstaat. Wanneer de tekst zou luiden dat God Zijn Zoon gezonden heeft om de uitverkorenen te verlossen, dan zou er niets veranderen. Uitverkorenen zijn immers vanuit zichzelf net zo werelds als de meest goddeloze mens die er bestaat. Natuurlijk, het zijn enkel de uitverkorenen die zalig worden. Doch we mogen niet op voorhand de ruimte van Gods genadewoord beknotten vanuit de uitverkiezing. Dat boek van God mogen we niet inzien. We hebben ons enkel te houden aan het boek dat Hij ons in handen gegeven heeft. Zijn woord. En dat zegt in deze tekst dat het God gaat om de wereld. Dat wil zeggen dat God, wanneer Hij redding bewerkt, onderscheid maakt waar geen onderscheid is. En daar gaat het in de uitverkiezing ook om. Van huis uit zijn we allen wereld, allen van één lap gescheurd.

Ondertussen is het juist zo heerlijk en ruim dat God de wereld op het oog heeft, want nu is er hoop voor zelfs de grootste der zondaren. Het is niet voor niets dat in de tekst het woord wereld driemaal voorkomt. Dat wil zeggen dat God royaal is met Zijn heil. Het gaat er wereldwijd aan toe. En God neemt er ook ruim de tijd voor. Want tot de jongste dag toe is er gelegenheid voor redding en behoud. De boodschap van genade in Christus blijft almaar doorklinken, zondag aan zondag. Ook al gaat de wereld naar voetbal, naar bioscoop, naar recreatie, de Heere blijft doorgaan met de verkondiging van het evangelie. God wordt er niet moe van om deze wereld te redden.

Al is daar wel geloof toe nodig. Er zal wel geloofsantwoord gegeven moeten worden. Daarom is horen zo nodig. Daarom is het zo erg langs openstaande kerkdeuren voorbij te lopen. God vraagt antwoord. Dat betekent dat God vraagt te erkennen dat ook wij het oordeel waardig zijn. En dat Hij tegelijk vraagt dat we het verwachten van Hem die in onze plaats veroordeeld werd. Want een ieder die gelooft zal niet verloren gaan, die zal het eeuwige leven hebben. Aan de andere kant: 'die niet gelooft is airede veroordeeld' (vers 18). En wie in dat ongeloof zich blijft verharden, zal eenmaal ook metterdaad dat oordeel ontvangen.

Er komt nl. een tijd dat de boodschap van onze tekst niet meer gelden zal. Op de jongste dag bij de wederkomst zal de Heere komen om de wereld wel te veroordelen. Allen die dan Jezus niet te voet zijn gevallen voor het te laat was, zullen tot hun ontzetting bemerken wat het betekent Hem te hebben verworpen die naar deze wereld kwam om te behouden. Wie de eerste komst van Christus niet naar waarde heeft leren schatten, zal Zijn tweede komst als ontzettend ervaren. Wie Jezus als Redder verwerpt, zal Hem enkel als Rechter overhouden.

Nog is die tweede komst er niet. Nog steeds mag de boodschap van de eerste komst van Christus verkondigd worden. En het is een ruime boodschap. De hele wereld is het adres. Wie heeft dan geldige reden om zich buitengesloten te achten? Jezus is gezonden tot behoud der wereld. Hij is de apostel der wereld. Dat geeft hoop voor de meest wereldse mens. Ook enjuist voor die kerkelijke mens en dat kerkelijke jongmens dat zo klagen moet een werelds hart te hebben. En al tracht satan ons in zijn netten te jagen door ons toe te roepen dat we geen heil bij God hebben. God Zelf komt in Zijn woord met een andere boodschap. God Zelf zegt dat het voor de wereld is, dat het wereldwijde strekking heeft.

De joden in de dagen van Jezus dachten zo ongeveer dat de Messias, als Hij zou komen, enkel tot hun eigen behoud kwam en dat Hij de heidenen zou veroordelen. Jezus zet een streep door deze zeer negatieve rekening. Hij doorbreekt onze grenzen. Hij gooit onze opgetrokken muien omver. Er is hoop voor de wereld. Dan is er ook hoop voor mij en voor de hervormde kerk en voor Nederland. Dank U Heere Jezus, voor Uw komen, voor uw strijden en lijden. Lof zij Uw hemelse Vader. En daarom onze Vader.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen