Geloofsbelijdenis

Spoorzoeken

'Spoor zoeken in de bonte wereld van geloven en denken', is de titel van het boek dat we op de middelbare school gebruikten tijdens de godsdienstlessen. De wereld van geloven en denken is bont. Wat een sporen zien we om ons heen! Maar ondanks al die sporen hopen in diverse belijdenisdiensten nieuwe lidmaten te zingen: 'Ik zet mijn treden in Uw spoor'.

Voor deze jongeren, soms ook ouderen, is er één spoor overgebleven waarin ze hun voet willen zetten. Het is het spoor van Christus! De smalle weg die naar het leven leidt. Het enige spoor dat begaanbaar is. Zonder Christus is 't leven een labyrinth zonder uitgang. We lopen onherroepelijk vast. In de doolhof van het moderne leven heeft slechts dit ene spoor toekomst.

Eigenlijk zou ik in dit artikel even naast je willen gaan zitten. Om je een paar gedachten aan te reiken. Ik wens je alvast een gezegende zondag toe, en ik roep je een hartelijk welkom toe in de strijd.

Uw spoor

In welk spoor zetten we nu eigenlijk onze treden als we belijdenis doen? Je weet dat de boven geciteerde psalmregel uit Psalm 17 komt. In de onberijmde psalm gaat 't over de weg van de Heere. David belijdt de Heere dat hij niet op pad gegaan is met de zondaars. Hij zoekt zijn heil niet op de weg zonder God, de weg van de zonde. Daar heeft hij zich echt voor gewacht.

Hij hield zich aan Gods weg. De weg van Gods geboden, van Gods recht, van Gods heilige wil. Hij wist Zich met hart en ziel aan de Heere verbonden. Een ander pad zou hij niet meer willen gaan omdat in zijn hart de vreze des Heeren woont.

Dat blijkt uit de hele psalm. Het is namelijk een gebed, waarin een kind bidt om de zorg en de beschrming van de hemelse Vader. Zo zet David zijn treden in Gods spoor.

Weet je Wie dit spoor ten volle is gegaan? De Heere Jezus, de Overste Leidsman en de Voleinder van het geloof Dit is Zijn spoor. Hier staan Zijn voetstappen. En niet één keer is Hij buiten dit heilige, reine, zuivere spoor gegaan. Hij ging de weg van Gods geboden tot Zijn laatste voetstap toe. Dat kunnen we van David niet zeggen. Er zijn momenten dat hij wel met de zondaars 'op pad is gegaan'. Denk alleen maar aan z'n overspel met Bathseba.

Maar, Jezus is dit spoor volmaakt gegaan, helemaal zonder zonde! Met heel Zijn leven, met heel Zijn hart. Rein en zuiver was Hij. De psalm kwam in het leven van Christus tot volle ontplooiing.

Maar dan... aan 't eind werd juist Hij bij 'de zondaars' gesteld. Met hen in één hoek geschoven. En het spoor waarop Hij werd geleid, liep naar 't kruis. 'Als een Lam werd Hij ter slachting geleid'. Maar 't ging verder, het liep niet dood.

Het spoor door de dood naar het leven. Het spoor door het graf naar de hemel. Voor velen 'het nooit ontdekte spoor'.

Voor wie zich biddend voor God buigt, zoekend en vragend, een spoor dat open­ gaat, door de Heilige Geest! Welk spoor? Dit spoor draagt een Naam: Christus! De Weg van het leven.

Onze belijdenis:

'Ik zet mijn treden in Uw spoor', dat is je voeten zetten in het spoor dat Christus is gegaan en gaat. Het is Hem volgen.

Uw Heiland volgen in leven en in sterven. Dat betekent ondertussen wel dat je ontdekt hebt en steeds weer ontdekt dat het spoor dat je steeds zelf weer uitstippelen wilt, je geen spaan verder helpt. Dat het een doodlopende weg is. Is het dan geen zegen dat de Heilige Geest voor je een nieuw spoor opent? Is het dan geen wonder dat de Heilige Geest je ogen en je hart opent voor deze ene weg, Christus? Van ontdekking gesproken! En als je zo dat spoor vindt, wil je daar voor uitkomen ook. Ik hoop dat je zo belijdenis doet. Misschien aarzelend, biddend, vragend, maar zet je voeten dan maar in het spoor van de Heiland. Misschien overtuigd en overwonnen, zeg dan 'Amen' op Zijn roep en Zijn beloften. Misschien is 't vol vreugde, vol overgave, vol liefde, zeg dan maar: 'Heere, gaat U mij maar voor'. Hij baande het spoor. Hij ging en gaat voor.

'U zou ik willen volgen, bij U zou ik willen horen'!

Ondertussen heb je die navolging nooit in je eigen hand. Je moet 't steeds weer leren! Elke dag moet het jou en mij weer bijgebracht worden. Maar, juist in dit spoor heb je een Voorganger! De overste Leidsman en de Voleinder van het geloof, Christus! Je voeten in Zijn spoor zetten dat wil zeggen dat je jezelf aan Hem toevertrouwt. Geef je gerust over aan Zijn leiding. En weet dat Gods Geest je van jezelf wil verlossen. Be: lijdenis doen is Christus in het oog houden!

Na de zondag weer verder gaan is Christus in het oog houden!

Vergeet vooral de Heilige Geest niet. Alleen Hij zetje op dat spoor en Hij houdt je op dat spoor. Als geen ander wil juist Hij je leiden op dit smalle spoor!

De Voorganger

Over Hem, de Heiland, graag nog iets meer. Hij ging voor en Hij gaat voor. Dag aan dag. Voor je ligt een begaanbare weg. In de toekomst van morgen en overmorgen staan de voetstappen van Christus. Ja, Zijn weg is smal. Zijn spoor is nauw. De vermaning voor ons luidt dan ook: 'Blijft in Mij'! Laat je niet bekoren door je omgeving, door 'de zonde en de last die ons licht omringt'. Je wordt zelf steeds meer koning-af Je mag Hem aanhangen, betrouwen en liefhebben. Want Hij vroeg en vraagt naar je.

Houdt Hem in het oog. En zet dan maar je treden in het spoor. Houdt je Hem in 't oog, je zult merken dat je voeten vaste grond krijgen. De grond van Zijn trouw! Dan kun je ook na je belijdenis verder. Je hoeft de weg niet te ontdekken. De Heilige Geest wijst je de weg van Christus steeds meer en beter laten zien. En hoe je weg ook gaat over de hoogten of door de diepten, daar loopt het spoor. Daar staan de voetstappen van Christus. Blijf dicht bij Hem! Dat is geen zaak van zelfvertrouwen. Dat is een zaak van vluchten! Hij is een Toevlucht. Weet je hoe Hij in het spoor van Zijn vader wandelde?

Hij bleef in het Woord van Zijn Vader. Sabbath aan sabbath was Hij in de synagoge. In Zijn Woord mag je het leren, keer op keer. En hoe vaak zocht de Heiland niet het contact met Zijn Vader in de hemel. Nee, er is geen volgen zonder aanhoudend en vurig gebed. Denk maar aan de psalm: 'En ga mij met Uw heillicht voor,

'k Roep U aan, 'k blijf op U wachten'! Zo leer je je voeten te zetten in de sporen van Christus.

Deze Voorganger is de Getrouwe. Niet één van Zijn volgelingen laat Hij aan Zijn zorg en trouw ontglippen. Zijn liefdevolle zorg straalt over de weg die je achter Hem aan mag gaan.

Voor de mensen:

Onze voeten zetten in 't spoor van de Heere betekent ook een leven naar de wil van God. Ook na de belijdeniszondag. Een oprecht christen volgt Christus gehoorzaam uit echte liefde. Volgen is met Christus sterven aan jezelf Maar, het is ook met Hem opstaan in een nieuw leven. Een leven van gehoorzaamheid en liefde! 'O Zoon maak ons Uw beeld gelijk'.

In woord en daad ben je ook geroepen de Heere te belijden voor de mensen. Juist na 't belijdenis bidden we des te vuriger dat ons leven een leesbare brief van Christus zou mogen zijn. Zoek 't niet buiten Zijn spoor.

'En wordt deze wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw gemoed, opdat gij moogt beproeyen, welke de goede, en welbehagelijke en volmaakte wil van God zij'.

Dan hangt belijden voor je wellicht samen met een stukje lijden. Dat kan in je omgeving gebeuren, op je werk, op school. Maar, zie dan eens naar Hem, Die je voor gegaan is. Hij droeg Zijn kruis en zag op de vreugde. Hij wil je dragen met je kruis erbij. En Gods Geest legt je vinger wel eens bij het eind van het spoor. Wie met Christus lijdt, wordt ook met Hem verheerlijkt!

'De God nu aller genade. Die ons geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus Jezus, nadat wij een weinig tijds zullen geleden hebben, Dezelve volmake, bevestige en fundere ulieden'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen