De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Pasen in Peru

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Pasen in Peru

6 minuten leestijd

Pas nam iemand, die een half jaar stage had gelopen in Peru, nog weer een hele stapel brieven mee van gemeenteleden van onze eerste gemeente. Wie eenmaal gepakt is door de zending, komt nooit weer los van Gods wereld die groter is dan Wezep. Ik ervaar het ook wel eens als lastig, dat Peru aan je broek blijft hangen. Temeer omdat de situatie daar nog steeds uitzichtloos is en ook omdat hier in Nederland ook veel meer problemen zijn dan ik dacht. De wereld zit erg krom en verdraaid in elkaar. Gelukkig, dat God Zijn kerk in stand houdt ook in Peru! Of moet ik zeggen: juist in Peru? Is het niet een vrucht van Pasen dat de hopeloosheid soms doorbroken wordt door tekenen van hoop?

'Laten we in de avond en nacht voor Pasen een "vigilia" houden, pastor; vroegen konden we feestvieren en dansen tot de morgen, dan moeten we het nu ook kunnen volhouden om te zingen, te bidden en over de Bijbel na te denken en geloofservaringen uit te wisselen', hoor ik nog zo mijn Peruaanse gemeenteleden zeggen. 'En gaan we net als vorig jaar bij het doorbreken van het daglicht weer zingen buiten in de wijk? Dat lied, weet u wel: Cristo no esta muerto. El estaa vivo! Christus is niet dood. Hij leeft!' Daar hebben we nog hele goede herinneringen aan: De gemeenteleden wakker zingen met paasliederen. Buren kijken nieuwsgierig toe. Wisten zij veel, dat de 'semana santa' (= de heilige week) niet ophoudt met Goede Vrijdag, maar met de Opstandingsdag van Christus! Het Paasfeest is echt een heilsfeit, dat je af moet kondigen als herauten; als hanen op de daken.

De paasmorgen vonden we ook erg geëigend om een doopdienst te houden: met Christus sterft de oude mens en met Christus staat de nieuwe mens op!

Elke zondag daarna word je eraan herinnerd. Dat moet ook, want wat is die oude mens taai! Even zondig of nog zondiger zijn de oude zondige structuren van de maatschappij en van de hele wereld. Wanneer komt het Koninkrijk van God? Pasen is de garantie, dat de nieuwe wereld komt! U zij de glorie!

Heeft Pasen vieren te maken met de plaats waar je voeten staan?

Maakt het wat uit of je schoenen gaan over een droge dorre zandvlakte of over keurig geplaveide voetbaden en netjes onderhouden parken?

Maakt het uit of je met Pasen nieuwe schoenen kunt kopen of dat je barrevoets door de blubber moet baggeren, omdat de riolering weer eens niet werkt of nog nooit aangelegd is?

Natuurlijk maakt het wat uit waar met Pasen je voeten gaan en waar je schoenen staan! En zeker weten, dat je beleving van Pasen te maken heeft met de omstandigheden waarin je verkeert. U kunt bv. dit jaar in hetzelfde huis en in dezelfde schoenen toch heel anders het Paasfeest vieren dan vorig jaar, omdat dat erge of dat hele mooie toen nog niet gebeurd was.

Begrijp me goed: ik zeg niet dat de waarheid en de betekenis van het heilsfeit van Pasen afhankelijk is van de situatie waarin je je bevindt of van wat je ervan gelooft of begrijpt. Wel hangt de beleving, de bevinding van Pasen samen met wie je bent en in welke omstandigheden je verkeert.

Het heilsfeit van Pasen staat als een kruispaal boven een zee van ellende. Pasen is waar in welke situatie je je ook bevindt. Want Pasen komt niet op uit onze situatie. Hoe kan het rijk waar de dood heerst het leven voortbrengen? Daar moest dezelfde kracht van God aan te pas komen, die ook de aarde heeft geschapen. Jezus is toch het beginsel van de nieuwe schepping! God, de Vader, heeft Jezus opgewekt uit de doden en Jezus, de Zoon, is eruit opgestaan. Pasen is het werk van de drieënige God en is de belangrijkste steen voor Gods bouwplan van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. En Hij staat er Zélf voor in dat dit bouwplan afkomt en dat het Koninkrijk Gods er komt. Dat is een heerlijk Evangelie!

Ik heb in mijn leven echter ook mogen leren, dat de beleving van Pasen intenser en dieper wordt naarmate je meer in de schoenen probeert te gaan staan van iemand anders, die lijdt of een zustergemeente in een land, dat lijdt. Dit hulpmiddel van het meelijden met anderen is nodig als je het voorrecht hebt om nog niet te worden opgeslokt door het lijden datje zélf overkomt. In Peru was er één heilige week met — in de volksreligiositeit en in de R.K. kerk — te weinig aandacht voor de opstanding. Daardoor kreeg je als protestantse kerk de mogelijkheid om te zoeken naar vormen, die de beleving van het heilsfeit van Pasen konden verdiepen. Een nachtwake, een morgenpaaszang, een doop en een paasdienst krijgen in een situatie van lijden direct meer zeggingskracht. Ook komt het aanstootgevende van Pasen duidelijker uit. Waar slaat het roemen in Gods overwinning op als de klappen van armoede, ziekte, werkloosheid en vastgelopen relaties maar niet ophouden? Zo op het eerste gezicht slaat het als een tang op een mager schreeuwend varken. Maar toch... nochtans... desalniettemin: Jezus is niet dood. Hij leeft! En: wie in Hem gelooft, zal leven! In Nederland duurt de lijdenstijd zeven keer zo lang, omdat er zeven lijdensweken zijn. Dat ervaar ik als van groot geestelijk belang. Wij hebben hier ook wat langer tijd nodig om 'erin' te komen. Onze ogenschijnlijk gelukkige leefwereld maakt voor veler levensgevoel Pasen bijna of helemaal overbodig. Daarom is het nodig in de lijdenstijd en de paastijd te proberen in de schoenen van lijdenden te gaan staan.

In de lijdenstijd gaat het hart van het Evangelie en van onze gereformeerde traditie toch meer kloppen. Het is onopgeefbaar: het Evangelie van die wonderlijke ruil ('... Hij voor mij, daar ik anders...') en van die vreemde vrijspraak.

Het lijden en de opstanding van Christus en Zijn liefde die daaruit spreekt is alleen in zijn breedte, lengte, diepte en hoogte samen met alle heiligen te begrijpen en te beleven (ik zinspeel op Efeze 3 : 17-21)!

Peru heeft Nederland nodig (nog steeds niet minder helaas), maar Nederland ook Peru (steeds meer wellicht)!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 april 1995

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Pasen in Peru

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 april 1995

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's