Amen op het gebed

In een goede muzikale compositie kondigt het einde zich voor de fijngevoelige hoorder altijd duidelijk aan. De maten van het grondthema worden gehoord, de melodie van het muziekstuk keert terug in een andere zetting, de harmonie wordt majestueuzer bewerkt, het ritme plechtiger, nog een paar tonen... en dan ineens is er het slotaccoord. De stilte valt op ons. Zo gebeurt het ook met het Onze Vader. De voorlaatste vraag zegt: Hoe besluit gij uw gebed? Want Uwer is het Koninkrijk én de kracht, en de heerlijkheid in der eeuwigheid. En dan komt de verklaring van deze bede. Zulks alles bidden wij van U, omdat Gij als onze Koning en aller dingen machtig om alles goed te geven de wil en het vermogen hebt, en dat alles, opdat daardoor niet wij, maar Uw heilige naam eeuwig geprezen wordt.

Wat betekenen deze woorden? Wij pleiten niet op enig goed werk of enige deugd van onszelf, maar op Gods macht, kracht, heerlijkheid, eeuwigheid en trouw. Hoe leggen we aan op Gods macht? Want Uwer is het Koninkrijk. Dit alles bidden wij van U daarom, dat Gij als onze koning alle dingen machtig zijt. Een koning heeft de macht, dat is de bevoegdheid om te gebieden. Van God is het koninkrijk. Er is geen koninklijke macht dan van God. Hij is de zalige en alleen machtige Heere, de Koning der koningen en Heer der heeren. De Schepper van hemel en aarde bezit alle bevoegdheid om te gebieden. Hij draagt alles in Zijn hand. Even een wenk met Zijn ogen, een aanwijzing met Zijn hand en alles wijzigt zich. Hij heerst souverein. Bij Hem is autoriteit, gedocumenteerd en wel. Zijn geloofsbrieven kunnen de toets doorstaan. Zijn afstamming klopt. Hij is de onbetwiste Eigenaar van het rijk.

Maar nu kan zich er een moeüijkheid voordoen. Een aardse koning kan uit zijn land worden verdreven. Hij behoudt dan wel de macht. Dat wil zeggen: het recht op bevoegdheid om te gebieden, maar hij kan zijn macht niet uitoefenen. Denkt u maar eens aan koningin Wilhelmina in Londen tijdens de bezettingsjaren. Zij was de wettige vorstin over de Nederlanden. Zij richtte zich ook via de radio tot ons volk met bemoedigende boodschappen. Maar wie had het voor het zeggen in deze lage landen? Natuurlijk alleen Hitler. Die trok zich van de vorstin niets aan. Zijn harde hand heerste overal zonder enig pardon.

U moet dus onderscheid maken tussen macht, bevoegdheid èn vermogen, dat is uitoefening van macht. Koningin Wilhelmina kon toenmaals in Nederland niets beginnen. Duitse laarzen dreunden door de straten. De bevoegdheid van de koningin bleef voortduren, maar ze kon weer in werkelijkheid regeren toen ze terugkwam. Gelukkig is er bij de Heere onze God nooit scheiding tussen bevoegdheid en uitoefening. God heeft altijd de kracht of het vermogen Zijn heerschappij uit te oefenen. Zijn is de kracht. Er is geen kracht dan van God. Hij spreekt en het is er. Hij gebiedt en het staat er.

Tegen het einde van het allervolmaakste gebed gaan we rusten op Gods macht en Gods kracht. Maar dat niet alleen. Wij zeggen ook: Uwer is de heerlijkheid. Wij vertrouwen, dat, al zien wij Gods heerlijkheid hier niet altijd, zij toch eens zal blijken over al de werken van Gods handen. Straks daagt de eeuwigheid en dan zal God de heerlijkheid van Zijn koninklijke macht en kracht openbaren. Wij zouden dit met een beeld uit de natuur kunnen openbaren. De laatste weken is er aldoor wind en regen. Winterse buien en lage temperaturen. Je gaat wel vragen: komt de lente nu wel ooit? Je zou er soms somber van worden! Maar let nu op de knoppen van de bomen, op de voorjaarsbloemen die het voorjaar aankondigen. Het lijkt of de lente ditmaal uitblijft. Maar ziedaar, op zekere dag is er dan de lente. Juichende pracht. Stralende zon, heerlijk licht. Al wat beloofd was is gekomen. De voortekenen bloeien volkomen open. Wij hebben vaak haast. Maar voor God is de eeuwigheid. Hij laat Zijn Woord niet varen.

Op Gods trouw pleiten wij. Wij zeggen eerbiedig amen. Het zal waar en zeker zijn. God verhoort naar Zijn belofte Zijn volk veel heerlijker dan het ooit durft denken. Zo luidt althans de verklaring van de catechismus: Mijn gebed is veel zekerder van God verhoord, dan ik in eigen hart gevoel, dat ik zulks van Hem begeer. Het naderende einde van het allervolmaaktste gebed neemt ons als het ware mee. God kan ons gebed verhoren. Hem staat macht en vermogen ter beschikking. God wü ons gebed verhoren. Het is een gedachte, die ons klein moet maken en houden, dat alle dingen zullen uitlopen op de verheerlijking van de naam des Heeren. Dat is het doel van de schepping en van de val, van de herschepping, van de geschiedenis, van de rampzaligheid en van de gelukzaligheid. Alle dingen zullen zijn tot eer van God, tegen de wil der schepselen in de hel en in de Gode vijandige wereld. Mèt onze wil, in de hemel en bij allen, die God vrezen. In het leven van de kerk van Gods kind, wordt dit de hoofdvraag. En het is een steunende gedachte, dat het gebeurt, niettegenstaande de zonde.

Derhalve: God kan ons gebed verhoren en God wil ons gebed verhoren. Nu volgt dan noodzakelijkerwijze God zal ons gebed verhoren. Sommige woorden raken hun betekenis kwijt. Dat geldt ook van het woord amen. Door velen is amen niet meer dan: nu is het gebed uit. Dan zou het in ons persoonlijk gebed dus overbodig zijn.

Maar neen, het woord amen heeft rijke betekenis. Amen betekent vastheid, zekerheid, waarachtig, voorwaar.

De beloften Gods zijn in Christus ja en amen. Wanneer vroeger iemand bad, werd door de aanwezigen amen gezegd, ten bewijze dat zij met de inhoud instemden en ook de verhoring verwachtten. Wie amen zegt, spreekt daarmee uit, dat hij gelooft. Ons gebed is veel zekerder van God verhoord, dan wij in in ons hart gevoelen dat wij zulks van Hem begeren. Hier is een wacht gesteld tegen de twijfel. Wie twijfelt, kan niet amen zeggen, of hij moet het gedachteloos doen. Als wij amen zeggen, dan spreken wij daarmee uit, dat wij zeker geloven, dat God ons gebed zal verhoren. Wij hebben de gebeden, die wij van Hem gebeden hebben. In de belofte hebben wij reeds de vervulling. En wij weten, dat God ons zal horen, al zal Hij het ook doen op Zijn tijd en op Zijn wijze. Hier komen wij tot de zekerheid.

Wij hebben tot nu toe het amen verbonden met Uw is het koningkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid in der eeuwigheid. Dat is volkomen juist. Maar u kunt evengoed amen zeggen na elke bede van het Onze Vader. Alles loopt op elkaar uit en in elkaar over. Er heerst een waardevolle harmonie in dit gebed. Het is zelfs een samenvatting van geheel de openbaring Gods. Amen, dat is de taal van het geloof, dat niet aanmerkt de dingen die men ziet, maar de dingen die men niet ziet. God is getrouw. Hij belooft en doet het, eer zij roepen, zal Hij antwoorden. Door het Woord amen gaat de trage ziel in hoger beroep van de bevinding naar de belofte, van de begeerte naar de geloofszekerheid. Al is de wens nog zo zwak, het geloof weet: God is meerder dan mijn gevoelens en bevindingen. God verhoort niet om het aanwezig zijn, maar ondanks de afwezigheid van gegrond, vertrouwend begeren. Daar rust dus alles aan het hart van God Zelf Wij spreken amen op Gods amen uit.

In de grond der zaak is amen een rusten in God. Van Hem is de raad en tot Hem is de rust. Wij wachten op God, die zulk straks zal openbaren in Christus in volle heerlijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen