De laatsten zijn de eersten...

Voor de Heere Jezus is het heel vroeg Pasen geweest. De nacht van de dood en het graf heeft voor Hem geen seconde langer geduurd dan nodig was. God de Vader is er heel vroeg bij geweest om Hem uit de dood op te wekken. En Jezus Zelf heeft in eigen Goddelijke kracht heel vroeg op zondagmorgen de kluisters van dood en graf verbroken. Hij is 'des morgens vroeg opgestaan' zegt de tekst. Het staat er zo eenvoudig alsof het een kleinigheid was. Doch het is een daad geweest van wereldschokkende betekenis. Want het heeft deze wereld en ons mensenleven bevrijd uit de banden en boeien van hel en verdoemenis. De helse farao heeft Gods volk moeten laten vertrekken uit het diensthuis der zonde en is zelf met al de zijnen omgekomen in de wateren van Gods toorn. En toen was het Pasen. Vroeg reeds op de eerste dag der week. Een nieuw begin was ontstaan. Een nieuwe wereldperiode aangebroken. Over 'New Age' gesproken...

­Wat gaat Jezus nu doen... zo vroeg in de morgen van deze grote Paasdag? Hij gaat eerst naar Maria Magdalena. Aan haar gaat Hij Zich allereerst bekendmaken. Dat betekent dat Maria er die Paasmorgen ook vroeg bij geweest is. Ze was ook vroeg wakker geworden. Of misschien heeft ze de hele nacht zelfs geen oog dichtgedaan. In elk geval was ze er vroeg bij, want de Heere Jezus vond haar in de tuin bij het graf. Dat kunnen we lezen in Johannes 20. Daar lezen we ook dat ze weende. Ze was intens bedroefd. Helemaal uit het lood geslagen. Alle stuur in haar leven kwijt. Ze kan niet anders dan huilen. Tranen, tranen en nog eens tranen. Waarom dat verdriet? Wel, ze mist Jezus en ze kan Hem niet missen. Ja zo gaat dat in het geloof. Jezus missen en toch tegelijk Hem niet kunnen missen. Het ware geloof kan niet rustig voortleven zonder Jezus. Dat raakt dan totaal ontredderd.

En bij Maria zal die ontreddering nog wel erger geweest zijn dan bij anderen. Want de Heere Jezus had bij haar zeven duivelen uitgeworpen. Ze was verlost van zeven boze geesten die haar voortdurend hadden geplaagd. Vreselijk dat geplaagd worden. Gekweld door zeven duivelen. Wat zal Maria gescheurd en geslingerd geweest zijn.

En wat zal er een kolossale rust over haar gekomen zijn toen Jezus die zeven duivelen uitwierp. Zeven duivelen... Of we het getal zeven letterlijk moeten nemen of dat we mogen denken aan de getallensymboliek laten we in het midden. In elk geval is het getal zeven een getal dat een totaal aangeeft. En dan zijn het er zeker niet minder geweest dan zeven. Eerder meer.

Ook is denkbaar dat hier meespeelt het verhaal dat we lezen in Lukas 11:24 t/m 26. Daar gaat het over een onreine geest die is uitgevaren, maar later terugkomt met zeven andere geesten die nog bozer zijn. En dan is het hek helemaal van de dam.

Mogelijk is dat bij Maria gebeurd. In elk geval waren er zeven duivelen die haar plaagden. En Jezus heeft er haar van verlost. Jezus heeft haar ervan bevrijd. Ze heeft bevrijdingsruimte in haar ziel en leven gekregen. Duivelse tyrannen zijn doodsbenauwd op de vlucht geslagen. Maria werd een bevrijd mens. Ze mocht ademhalen en opademen.

Is het dan vreemd dat ze helemaal uit het lood geslagen is wanneer Jezus, haar Jezus, er niet meer is? Wat zal ze bang geweest zijn dat die zeven duivelen weer terugkwamen. Vandaar dat wenen. Immers, er was er maar Eén die kon helpen nl. Jezus die ze kwijt was.

Doch Jezus was haar niet kwijt. Jezus was Maria niet vergeten. Zelfs niet in de dood en in het graf. Want Jezus had Maria in beide Zijn handpalmen gegraveerd. En daarin was Maria weliswaar meegestorven met Christus, maar zou ze ook mee met Hem opstaan tot een nieuw leven. Ook op Maria was van toepassing het woord van Christus nl. 'Ik leef en gij zult leven'.

En daarom zocht Jezus haar op, die vroegere Paasmorgen. Zelfs als eerste. Maria kon niet zonder Jezus. Doch nog veel sterker gold van Jezus Zelf dat Hij niet zonder Maria kon. Want Hij kende haar verdriet en haar grote angst. Hij wist van haar vrees dat die zeven duivelen zouden terugkeren. Hij wist hoe zwak van moed en hoe klein van krachten Maria was. Hij was er van op de hoogte hoe groot het gevaar was dat ze weer zou terugvallen in haar vroegere leven. En dat was niet zo best geweest. Zeven duivelen die je leven bepalen is niet niks. Maria zal een verslingerd leven hebben gehad. Ze zal een vrouw uit de goot geweest zijn. Echt de laatste. Daarom mag ze nu de eerste zijn.

Jezus weet wat Zijn kinderen nodig hebben. Hij is echt de goede Herder. De zwakste schaapjes krijgen de meeste zorg. De laatsten mogen de eersten zijn. Tot grote troost en vreugde van allen die zich bij die laatsten hebben leren voegen. Mogelijk en te hopen hebben ze niet zo'n verleden gehad als Maria. Doch ze hebben zich wel leren kennen als mensen die van huis uit niet beter zijn. Ze hebben leren buigen... buigen... buigen. Ze mochten het eens worden met de Heere wanneer Hij een al diepere weg met hen ging. Het ging van afbraak naar afbraak. Alle hoge plaatsen werden afgebroken. En ze leerden de weg van Jezus gaan. De weg omlaag. De kruisweg. Tot ze niet meer konden. En de dood onder al het hunne leerden schrijven. Al hun 'vroomheid' en 'godsdienstigheid' leerden ze inruilen voor goddeloosheid. En zo werden ze als goddelozen gerechtvaardigd. Tevens bleven ze als goddelozen geheiligd.

Moeilijk om zo alles uit handen te geven. Van ons mensen uit gezien zelfs totaal onmogelijk. En toch gebeurt het. Want God doet het met de zachte drang van Zijn afbrekende liefde. En daarom is het tegelijk ook heerlijk. Want als minsten mogen we de meesten zijn en als laatsten de eersten. Niet om daar zelf ook maar een kruimel mee te worden in onszelf Wel om daar diep-stil verwonderd en dankbaar over te zijn. Straks roept Maria uit: 'Rabbouni, Meester'. En mag ze, als eerste, op pad gaan met de Paasboodschap.

Wat is genade rijk. En vrij. Dat krijgen wij met ons denkend verstand nooit in onze vingers. Hij Die in de hemel zit lacht over onze eigen wijsheid. Hij hanteert zijn eigen regels. Niet vele edelen, niet vele wijzen, maar het dwaze der wereld heeft God uitverkoren. Opdat geen vlees zou roemen. En enkel zou overblijven: 'Wie roemt die roeme in de Heere'. De laatsten zijn de eersten. Halleluja, amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen