Levens-woorden Niet alleen lezens-woorden!

De overwinning is behaald.
De aanvoerder van het overwinnende leger trekt voorop.
Hij is de voorganger. Hij is ook de voorzanger.
Zie eens hoe de vlag wappert.
De HEERE is hun banier.
De goedertierenheid des HEEREN wordt bejubeld.
Daar krijg je nooit genoeg van.

Een verdiepte Luther zich temidden van alle moeilijkheden en aanvechtingen in de 118e psalm. Hij schreef er een kostelijke woordenrijke verklaring over. Hij noemde de psalm het 'liedje der heiligen'.

Aan de muur van zijn werkkamer had hij in 't Latijn geschreven: 'Non moriar, sed vivam et narrabo opera Dei'. De tekst van onze meditatie.

Ook deze psalm bevat niet enkel 'lezenswoorden', maar louter 'levens-woorden' voor het leven en de praktijk geschreven. Levens-woorden. Niet enkel lezens-woorden.

Ik heb het begrepen.

Laten we het ter harte nemen in deze eerste dagen van mei.

Een lofzang. Om te leren zingen in lijdenstijd.

Ik zal niet sterven, maar leven.

Makkelijker gezegd dan gedaan!

Wie krijgt het nog over de lippen als de verschrikkingen van de laatste wereldoorlog nog dagelijks voor ogen zweven?

Wie zingt het nog als het lichaam verzwakt, als levensmoed en levenskrachten wegvloeien?

Wie zet een lied van verlossing en bevrijding in, terwijl de vrees voor de dood je bezet?

Ja, wie heft zichzelf het hoofd omhoog en zingt het levenslied, die zich gesteld weet in het oordeel van de Heilige en de Rechtvaardige?

We weten toch dat we met Hem van doen hebben? Wie zal bestaan in het gericht?

U en ik, in onszelf aangemerkt ten dode opgeschreven.

Ik zal sterven. De dood sterven. Niet leven.

Op de toon-hoogte van die psalm komt toch geen mens? Wie met beide benen op de grond staat en ogen en oren de kost geeft zingt toch geen levenslied? !

Hoor! En als zij de lofzang gezongen hadden gingen zij uit...

Zij. Het zijn de elf discipelen. Jezus gaat vooraan.

Hij is de Voorganger. Hij is de Voorzanger.

Hoor Jezus zingen. De lofzang. Dat is ook de 118e psalm.

Ik zal niet sterven, maar leven.

Hij zong deze lofzang in de nacht van het verraad. Hij.

Toen de banden van de dood Hem omknelden.

Toen de angst van de hel Hem alle troost deed missen.

Toen benauwdheid en droefenis Hem omringden.

Toen verlatenheid van mensen en van Zijn God Zijn deel was.

Toen Hij de dood ging sterven.

Toen heeft Hij geloofd dat God machtig was om Hem uit de dood weer levend te maken.

Toen! Ik zie Hem gaan. Ik hoor Hem zingen.

Ik, die niet meer weet te loven en te danken als het er op aan komt.

Lof scheppen? Het zit er niet in.

Lef schoppen. Dat komt er uit.

En in dat leven komt een mens er niet door! In dat leven kom je er ook niet uit.

Hoor! Jezus zingt. Ik zal niet sterven, maar leven. Een geloofsuitspraak van de hoogste orde. Hij vervult als de overste Leidsman en de Voleinder van het geloof wat de Vader in de hemel het liefste heeft.

En dat is? Dat is God het aangenaamst, dat we Hem houden voor een waarmaker van Zijn Woord. Onvoorwaardelijk in Hem geloven. Ophouden Hem te verdenken. Belijden: er staat geschreven! Geloven. Alleen geloven.

Dat is: dat ik in het schandelijkste moment van mijn leven op Jezus zie.

Dat is: dat ik in het beschamendste moment van mijn leven op Jezus zie. Geloven. Alleen geloven.

Geloven. Alleen geloven. Dat is: het niet meer kunnen stellen met mijn geloof, mijn hoop en mijn liefde.

Geloven, dat is onuitsprekelijk blij zijn met het geloof van Jezus Christus.

Hem noemen: Overste Leidsman. Volbrenger van het geloof Voorganger. Onze Opperzangmeester! Geloven. Dat is zien op Jezus, die zingend de nacht van lijden en sterven is ingegaan.

Op Hem mogen we zien als ons geloof ligt uitgeteerd.

Op Hem mogen we zien als onze hoop is vergaan.

Op Hem mogen we zien al dreigt met grimmige kaken het graf

Ons lege hart mogen we tot Hem opheffen. Hij heeft alles volbracht en brengt alles mee wanneer Hij in het evangelie ons verschijnt.

Wie Hem hoort zingen, hoort er van op. Want Hij zong het levenslied, toen Hij Zijn verloren schaap ging ophalen uit het donker van de dood.

Toen ik Hem hoorde zingen, beleefde ik, wat duizenden voor mij beleefden: Gij heft mij 't hoofd omhoog en doet me Uw gunst aanschouwen! En dan ga je zingen. Dan kan er echt wel een versje af.

Dan gaan we dit 'liedje der heiligen' zingen alsof het ons lied is. Lied van verlossing en bevrijding.

Levenslied. Ook stervenslied? Sterven. Het is dichterbij dan we denken. Ik kan de dood niet weg werken.

Wat dan? Zingen. In de navolging van Jezus zingen. Hij gaat vooraan. Zingend. En wij leren het... We maken geloofs-oefeningen.

De duivel, de nood, ja zelfs de dood weg zingen.

Zingen van de Vader, die van eeuwigheid verkoren heeft in Christus Jezus.

Zingen van de Zoon, die vrijkocht met Zijn bloed.

Zingen van de Geest, die het verdorvene vernieuwt.

Verkoren. Verlost. Herschapen. Niet alleen anderen, maar ook mij. Ik zal niet sterven, maar leven! Want Jezus is de dood gestorven. Want Jezus leeft! Voor mij. Zijn Naam zij eeuwiglijk geprezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen