AFSCHEID DER JODEN VAN NEDERLAND

Toegeschreven aan SEM DAVIDS

Vaarwel, vaarwel, gij lieve lage landen,
waar ons geluk gewoond heeft en ons leed;
waar wij de golfslag hoorden aan de stranden,
en 't karretje, dat langs een zandweg reed.

Wij trekken zwijgend door de duist're straten.
Wij zijn ontworteld. En bij elke stap
kwelt ons de pijn om wat wij achterlaten
op deze harde weg der ballingschap.

Wij staren om ons heen, bepakt met zorgen.
Op een perron wuift vaag een vriendenhand.
Zacht loeit een boot door deze grauwe morgen.
Het is het afscheid van ons vaderland.

Vaarwel, vaarwel dan... Door een mist van tranen
zien wij weer alles, wat ons dierbaar was,
ons lichte huis, bebloemde duinen-banen
en 't wuivend riet langs de Westeinder-plas.

Wij zien de volgeladen wolken-luchten
boven een strakke rood-en-grijze stad,
een rechte vaart, een bongerd zwaar van vruchten...
Nooit hebben wij dit land zo lief gehad.

Vaarwel, goed land, het denken geeft ons sterkte
aan d' oude havens van ons voorgeslacht,
de stoere stad, waar Rembrandt's vrienden werkten,
en 't stille dorp, waar eens Spinoza dacht

Hier schilderde Israels zijn vissersmensen
Mendes da Costa hieuw er Chris de Wet,
O land van veler daden, veler wensen,
ook ons klein stempel is op u gezet.

De trein raast in de nacht, door vele heiden;
hoe sleurt ons zijn geweld over een brug.
Wij zien de donk're bossen langs ons glijden.
Een slapend dorp... Keren wij ooit terug?

De grens. Een laatste blik naar onz' landouwen.
— en niemand staat ons bij in deze nood —
Vaarwel, vaarwel, het vaderland getrouwe,
zijn wij tot in de dood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen