Globaal bekeken

In de Wachter Sions (Gereformeerde Gemeenten in Nederland) troffen we het volgende over 'Bevrijding' van de hand van de heer Florijn:

'Nederland heeft herdacht dat hett vijftig jaar geleden bevrijd werd en dat de Tweede Wereldoorlog beëindigd werd. Een gebeurtenis die nog steeds aanspreekt, dit in tegenstelling tot vroegere oorlogen. Want wie herdenkt nog het einde van de oorlogen in het verleden met Engeland gevoerd, of de tachtigjarige oorlog? Niemand toch?

Ook toen zijn er gebeurtenissen geweest die het waard zijn om er eens bij stil te staan. In verband daarmee stelde de Veerse stadsraad en notaris Adriaan Valerius zijn "Nederlandtsche Gedenckclanck" samen. Het werk werd in 1626, een jaar na zijn sterven uitgegeven. In dit geschrift komt een bekend gedicht voor dat aangeeft hoe groot de nood was na de inname van de stad Haarlem door de Spanjaarden. Er blijkt ook uit dat men de hulp niet in de eerste plaats bij mensen zocht.

Heere kere van ons af
Uw verterend aangezicht.
En door deez' verdiende straf
Ons verblind verstand verlicht.
Dat Uw vriendelijk gelaat
Lichtend over ons mag staan.
En Uw uitverkoren zaad
Eens toch mag met vrede gaan.

Toon en breidel 's vijands macht
Die 't dus al in roeren stelt.
Heere, verschijn eens zo met kracht
Dat hij ruimen mag het veld.
En Uw volk, na zulken werk,
Veilig eenmaal opgaan mag
In Uw lieve heil'ge kerk,
U te loven nacht en dag.

Doch zo't U believen zal
Dat Gij ons nog langer zult
Laten in dit ongeval.
Geef ons, Heere, toch geduld.
En laat Uwe wil geschiên;
Want Gij zeker en gewis
Best kunt weten en voorzien
Wat ons meest van node is.

Dezelfde Adriaan Valerius wist ook de dankbaarheid te verwoorden na verkregen weldaden.

Het ontzet van Leiden leverde de volgende strofe op:

Wilt Gods eer verbreien.
Die nu klein en groot
Vrij maakt van de dood.
En na droevig schreien
U dus zendt in nood
Overvloedig brood.
Lof dan, prijs en ere
Moet zijn gezeid God,
ons aller Heere,
In eeuwigheid.

Het zijn woorden die ook op de bevrijding van 1945 van toepassing zijn.

In een bulletin de Internationale Christelijke Ambassade in Jeruzalem stond een deel van de toespraak, die Koningin Beatrix op 18 maart jl. uitsprak in de Knesset te Jeruzalem.

'De hele vroegere geschiedenis van ons volk is vol van referenties over overeenkomsten tussen Nederland en het volk van Israël:

Voor de burgers van onze jonge (Nederlandse) republiek was de Bijbel een bron van inspiratie; niet alleen ten aanzien van hun persoonlijke levens en godsdienstige ervaringen, maar ook ten aanzien van de politiek en maatschappij, kunst en cultuur. Rembrandts beroemde schilderijen en schetsen over Bijbelse onderwerpen zijn daarvan een waardig voorbeeld.

Ook het Koninklijk Paleis in Amsterdam werd verfraaid door beeldhouwers uit onze Gouden Eeuw met taferelen uit het Oude Testament, die toen voor iedereen bekend waren.

De aankomst in den Nederlanden van een groot aantal Joodse immigranten uit Zuid-Europa en later ook vanuit Oost-Europa, leidde er natuuriijk toe dat er meer begrip en vertrouwdheid kwam ten aanzien van de Joodse cultuur en religie.

Velen van deze immigranten, waarvan menigeen gevlucht voor vervolging, vonden een veilige haven in ons land. Zij droegen op een bijzondere wijze bij aan de grote economische en culturele bloei, die ons land in die periode van haar bestaan ondervond (Gouden Eeuw).

Gedurende alle (oorlogen en) conflicten die het bestaan van de jonge natie (Israël) bedreigden, stonden het volk en de regering van Nedertand zonder aarzeling aan Israels kant. Dit gevoel van solidariteit is er vandaag de dag nog steeds. Voor vele Hollanders bestaat er zonder twijfel een speciale band tussen onze naties.'

Hier volgt ook een deel van de toespraak van de minister president van Israël, Yitzhak Rabin:

Uwe Majesteit,

'U en uw delegatie zijn nu al twee dagen bij ons geweest en wij zijn ervan overtuigd, dat u versterkt bent in hetgeen u al wist: de Staat Israël omarmt u in liefde. Er zijn 1001 redenen aan te geven voor deze speciale en wederzijdse gevoelens, die generaties en eeuwen omspannen, voor het Joodse volk en de Staat Israël ten opzichte van uw land en van uw land ten opzichte van ons. Elke poging om één bepaalde reden aan te geven of om na te vorsen wat daarvoor nu de voornaamste reden is, is onbegonnen werk. We kunnen alleen maar raden!

Misschien zijn deze gevoelens zo speciaal, omdat uw land één van de eerste landen in Europa was - volgens sommigen al vanaf de 13e eeuw - om slachtoffers van het toen al gekwelde Joodse volk bescherming te geven?

Misschien is het vanwege het feit, dat uw land vriendelijkheid betoonde aan de Joden die uit Spanje en Portugal verbannen werden en aan diegenen, die de slechte verordeningen in Polen ontvluchtten, terwijl zijn vanwege hun Jood-zijn vervolgd werden en zo aan hen een nieuw leven werd gegeven.

Misschien is het, uwe Majesteit, omdat uw land één van de eersten was om gelijke rechten aan de Joodse gemeenschap te geven, terwijl andere volken hen vervolgden en verdrukten.

Of is het misschien dat wij er plezier in hebben om vurig naar het verleden te verlangen, naar de glorieuze tijd dat Amsterdam in de 17e eeuw één van de Joodse wereldcentra was, naarde tijd van wijsheid en kennis, van studie, de tijd van het drukken, de dagen van studenten en geleerden, onderwijzers en rabbijnen, toen één van de meest vooraanstaande, maar ook , meest geboycotte mannen in Holland, de filosoof Baruch Spinoza, de man van de wijsheid en verlichting was!

Misschien zijn het de bittere herinneringen, de donkere dagen van Hitler en de vierduizend Nederianders 'de rechtvaardigen uit de heidenen', die hun handen uitstaken om hen die ze konden uit die hel te redden, terwijl bijna de gehele Joodse gemeenschap naar de gaskamers gevoerd werd?

Zou het kunnen zijn, dat dit speciale Israëlische gevoel het resultaat is van uw hulp in de tijd dat de Joden die weg wilden uit de voormalige Sovjet Unie en daarbij op alle deuren klopten en uiteindelijk bij het juiste adres, de Nederlandse Ambassade in Moskou terecht kwamen?

De bewondering tijdens de zesdaagse oorlog, het bezorgd zijn voor onze veiligheid de Jom Kippoer oorlog, en de "Patriots" die u ons tijdens de Golfoorlog stuurde?

Elk van deze op zichzelf staande redenen en allemaal tezamen, vormen misschien het verhaal van de liefdesband tussen Holland en Israël, tussen Den Haag en Jeruzalem.

Uwe Majesteit, Wij zijn één in het verlangen naar vrede en in 'de wens om de Hollanders altijd als eerste onder onze vrienden te rekenen - die terreur en agressieve onverdraagzaamheden bevechten, de arabische boycot negeren, die helpen bij onze economische problemen, steun geven op de Europese markt en de hand uitsteken om te helpen bij de opbouw van een stabiele economie.

Dit is de tweede maal dat ik als Premier het voorrecht heb u te ontmoeten. Uw bezoek is het tweede koninklijke bezoek in de geschiedenis van de Staat Israël; het eerste bezoek was dat van de Koning van Spanje. Het symbolische is het feit, dat uw bezoek als Koningin van een land, dat de deuren opende voor de Joodse bannelingen uit het Iberische Schiereiland, volgt op het bezoek van een Spaanse Koning. Uwe Majesteit, duizenden Hollandse tulpen staan vandaag in Jeruzalem in bloei. Als we konden, zouden wij ze allemaal aan u geven! Welkom in Israël...!'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen