Wat wil God eigenlijk met mijn leven?

Aan het eind van die avond praatten we nog wat na. Het was een avond geweest van hun studentenvereniging. Ik had iets moeten zeggen over de waarde van de belijdenissen en dat dan wat toegespitst op het gesprek met evangelische christenen. Echt laat was het nog niet, zodat er tijd over was om elkaar wat minder officieel te ontmoeten.

In het groepje, waar ik bij zat, kwam hij zomaar pardoes met zijn vraag: Ik doe economie en ik ben bijna klaar. Maar hoe weet ik eigenlijk dat God dit echt van me wil?

Tot dat moment ging het gesprek helemaal niet zo diep. Het was aan de informatieve, belangstellende kant gebleven. Ik had gevraagd waar ze vandaan kwamen, wat ze studeerden en we hadden zoals gebruikelijk vastgesteld, dat we behoorlijk wat mensen samen kenden. Ons wereldje is niet echt groot. En toen zomaar ineens die emotioneel geladen vraag. Kennelijk zat het hem hoog en ervoer hij iets van veiligheid om ermee voor de dag te komen. Er viel een stilte en zelf wist ik ook niet zo goed, hoe ik moest reageren. Wat aarzelend vroeg ik: 'Hoe bedoel je? '

'Nou, ik heb in ieder geval helemaal geen zin om carrière te maken. Als ik erbij wil horen op de universiteit moet ik er op uit zijn om mezelf met een keurig colbertje, een duur koffertje en als het even kan een dikke auto, zo gauw mogelijk op te werken tot een salaris van minstens een ton. Maar ik moet eerlijk zeggen, dat ik daar behoorlijk van baal. En ik vraag me af, of dat als je Christus wilt volgen, wel kan en of dat echt Gods bedoeling is met mijn leven. Zou ik eigenlijk het roer niet helemaal om moeten gooien en bijvoorbeeld theologie gaan studeren? '

Daarmee had Hans, zoals we hem nu voor het gemak maar even noemen, zijn hart gelucht. Veel hoefde ik op dat moment niet meer te zeggen, want onmiddellijk ontspon zich een heel betrokken gesprek tussen de vier a vijf jongelui die om me heen zaten. Een meisje, dat ik Els noem, had net verteld, dat ze een jaar psychologie achter de rug had. Zij sprong er op in en zei: 'Nou, ik zou het met zo'n studie als jij hebt gedaan ook moeilijk hebben. Je zit helemaal in dat geldsfeertje. Ik snap niet waar je aan begonnen bent.'

H: 'Ik weet haast wel zeker, dat als ik het over kon doen ik er niet meer aan begon. Maar ja, hoe ging dat. Ik zat op het VWO en wist het allemaal niet zo. Ik was best goed in economie en wiskunde. Ze zeiden tegen me, dat ik maar economie moest doen, daar was goed geld in te verdienen. En thuis vonden ze dat ook best. Maar de laatste tijd ben ik steeds meer aan het nadenken over wat God nu eigenlijk van me wil.'

'En hoe denk je daar dan achter te komen? ' was de reactie van de derde deelnemer (Karel) aan het gesprek. 'Heb je soms het idee, dat je een bijzondere aanwijzing zult krijgen van de Heere God? Bijvoorbeeld door een droom of een stem die je hoort? '

H: 'Nee, natuurlijk niet joh, ik weet best dat het zo niet gaat. Maar je moetje toch bij alles afvragen of je de weg van God wel gaat.' K: 'Nou ja, bij alles? Er zijn toch een heleboel dingen, waarbij je je helemaal niet zoveel hoeft af te vragen. Je weet dat eigenlijk best, vanuit de traditie, waarin je bent opgevoed. Bovendien zijn er heel wat dingen, die niet echt belangrijk zijn. Je hebt je toch ook niet afgevraagd, of God wel wilde, dat je dat gave tweedehands bureau op je kamer kocht!'

H: 'Ja maar, als het over je toekomst gaat, mag je toch wel een beetje zeker weten, dat je goed zit. En ik twijfel er de laatste tijd steeds meer aan of ik die kant van de geldbusiness wel op moet.'

E: "Waarom stop je er dan niet mee? Of maak het eerst af en ga dan wat anders doen.'

K: 'Ik vind eigenlijk helemaal niet dat Hans er mee moet stoppen. Je kunt er toch ook een stukje leiding van God in zien dat hij al zover gekomen is? Je mag toch vertrouwen, dat God je leven leidt? Dat hoeft toch niet altijd op een heel aparte manier te gaan? Bovendien, het is gewoon zo, dat hij goed is in economie. Dat is toch een talent, waarmee hij werken moet. Jij, Els, hebt een echte gave om met mensen om te gaan. Ik zie voor jou psychologie wel zitten.'

E: 'O, bedankt zeg, maar dat zegt toch ook niet alles. Je krijgt uit de Bijbel niet de indruk dat Paulus nou bepaald ook zo'n vlotte spreker was en toch gebruikte God hem om zijn evangelie te brengen. Ik heb wel eens in een boek van Spurgeon gelezen, dat iemand met een spraakgebrek maar geen dominee moet worden, dan had God hem anders gemaakt, maar dat ben ik echt niet met hem eens.'

K: 'Tjonge Els, ik wist niet dat jij zo thuis was in Spurgeon!'

E: 'Ja, dat valt je zeker mee hè? '

Op dat punt bleef het gesprek hangen. Met een zekere verwachting keken ze mijn kant uit. Wat zou ik daar nu wel van zeggen?

Ik heb geprobeerd duidelijk te maken, dat je vanuit de Bijbel in ieder geval mag vertrouwen, dat God een plan met je leven heeft. En hoe geweldig het is, dat we die God mogen kennen en liefhebben als onze Vader door het geloof in de Heere Jezus Christus. Dan zullen we ook niets liever doen dan voor Zijn Aangezicht biddend leven naar Zijn Woord.

H: 'Maar geeft de Bijbel dan ook concrete antwoorden? Bijvoorbeeld dat ik economie moet blijven doen? '

W: "Nee, zo simpel is dat niet. Ik hoorde eens iemand vertellen, die om achter de wil van God te komen zijn Bijbel open liet vallen. Maar die Bijbel viel telkens open bij de blanco scheiding tussen het Oude en Nieuwe Testament. Hij begreep toen, dat hij zelf in verantwoordelijküeid voor God zelf over zijn beslissing biddend moest nadenken.

De Bijbel geeft je wel een richting aan. Leven met God naar Zijn Woord is wel een bepaalde levenshouding, waarin en van waaruit je je beslissingen neemt. En zeker wijzen je talenten in een bepaalde richting. Omgang met cijfers, inzicht in bepaalde wetmatigheden in de marktsector is ook een gave. Economie is vanuit ons christelijk geloof niet zonder meer een vies woord.

We hoeven niet allemaal dominee te worden. Waarom zou je met je economiestudie niet dienstbaar kunnen zijn aan het koninkrijk der hemelen? Een christen-econoom zal in ieder geval eerlijk en ook dienend in de zaken van het geld bezig zijn.' Het was voor mij langzamerhand tijd geworden om naar huis te gaan. Onderweg in de auto dacht ik nog eens over de avond na. Vooral over dat laatste gesprek. Wat waren die jongelui serieus bezig met hun toekomst. Natuurlijk zullen er ook tussen zijn, die zonder meer gericht zijn op een toekomst van zoveel mogelijk in de wacht zien te slepen van wat er in dit leven te halen valt. Maar dat gold in ieder geval voor de jongelui van vanavond niet. Dankbaar was ik ook voor het spontane openhartige gesprek. Ik realiseerde me, dat als ik van die vergadering zo snel mogelijk vertrokken was, me dat niet ten deel was gevallen.

Wat is tijd en aandacht voor onze jongeren toch belangrijk. Je hoeft helemaal niet vlot of populair te doen. Als ze maar merken dat je belangstelling oprecht is.

Overigens had dat gesprek nog wel een staartje. Een paar weken later kreeg ik een brief van Hans, waarin hij bedankte voor onze ontmoeting, maar toch nog een paar dingen duidelijk wilde maken, 'Ik wilde dat in dat groepje niet zeggen, omdat ik het niet fijn vond om bij anderen mijn ouders af te vallen, maar de moeite met mijn economiestudie komt ook wel door thuis. M'n ouders wilden vooral dat ik die kant op ging. Zij vinden een hoog inkomen erg belangrijk. Mijn vader is ouderling bij ons in de gemeente, maar als ik de sfeer thuis zou moeten beschrijven, zijn de eerste woorden, die bij me boven komen geld en goed. Daar draait alles om. En o, wat staat me dat sfeertje tegen. Ik ben alleen maar bang daar ook in terecht te komen.'

Ik heb teruggeschreven, dat ik nu begreep, waarom hij zo emotioneel reageerde. Maar zou hij toch niet beter z'n studie kunnen afronden? En dan zien of God voor hem een plek zou hebben om met zijn studie dienstbaar te zijn. Als echt het roer om moest, zou God hem dat zeker duidelijk maken. En moest hij ook niet proberen toch respect op te brengen voor zijn ouders en door eigen levensinstelling laten zien, dat het ook anders kan?

Ja, wat gaat er allemaal in de levens van jongeren om! Beschamend voor ons ouderen soms.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen