Globaal bekeken

Bij uitgeverij Callenbach te Nijkerk verscheen een bundel artikelen (red. prof. dr. A. van de Beek), getiteld 'Licht geraakt' 'Wetenschapsbeoefenaren over de relatie van hun gelovig christen-zijn en hun werk.' Hier volgen twee passages uit het artikel van prof. dr. P. Zonderwijk 'Enkele persoonlijke ervaringen':

Hoe lief zijn nog uw woningen

• 'Ik keer weer even terug naar mijn persoonlijke situatie en bron van inspiratie. Voor een belangrijk deel is dat de zondagse kerkgang. De beleving van de kerkgang, dat wil zeggen het je door God laten aanspreken en gezamenlijk zijn lof ontvouwen, is voor velen verschillend. Alleen al het gebouw waar de samenkomst plaatsvindt kan in zekere zin bepalend zijn. Ik ken het van de graanzolder met een harmonium waar het volk vergaderd was tot in de grote godshuizen met veel historie en een ouderwets bespeeld groot orgel. Met dit laatste bedoel ik de Jan Zwartstijl. Deze gelovige man heeft schitterende psalm-melodieën gecomponeerd, waarbij vooral de voor-en naspelen van Psalm 84 en 68 in het oog springen.

Als ik de keus heb, ga ik het liefst naar een van de oude bedehuizen, allereerst het fraaie gebouw meestal in gotische stijl. Wat hebben onze vaderen er veel voor over gehad om soms tientallen jaren aan de bouw ervan te besteden. De toegespitste raambogen getuigen van gevouwen, omhoog wijzende handen. Dan de inrichting zelf, zonder veel ornamenten of wandversieringen, maar met preekstoel en de daarbij - liefst daaronder of daarvoor geplaatste-behorende gelegenheid tot bediening van beide sacramenten die als tekenen en zegelen het verkondigde Woord bevestigen. Onder de vaak veelvuldig aanwezige grafstenen rusten zij die ons voorgingen. Ons persoonlijk geloof kan mede steunen op de verwachting die zij hadden van het toekomende leven. Zij wijzen mij op de trouw van het verbond dat Hij bevestigt van kind tot kind, generatie op generatie.'

• 'Ik acht het voortdurend lezen van de Heilige Schrift evenwel nog belangrijker dan het opzeggen in de geest van het geleerde lied. Wanneer je bent opgegroeid met dit Woord dat je vader viermaal per dag 'bediende' in volle ernst, maar nooit benauwd of krampachtig, is het mijn ervaring dat je hieraan een geweldige steun kunt hebben. Het is alsof Psalm 92 iedere zondagmorgen, gewild of niet, tot je spreekt. Het woord draagt vrucht tot in de grijze ouderdom. Regel in het ouderlijk huis was: een psalm lezen na het ontbijt; geschiedenissen oude testament na de lunch; nieuwe testament, evangeliën en handelingen na het avondeten en uit de brieven voor het slapen gaan. Ik geloof zonder meer dat de weergave van de oude vertaling je sterker bij blijft dan die van de nieuwe. Mijn vader studeerde in zijn vrije tijd voortdurend in bijbelse zaken en was ook een bidder Van dat laatste een voorbeeld. Voor ouders was het gedurende de Tweede Wereldoorlog een afschuwelijke tijd als onderduiken niet of bijna niet mogelijk was en de oproepen voor de Arbeitseinsatz aan de lopende band aangetekend door de post werden bezorgd. Ik leerde later dat de kracht van een oprecht gebed veel vermag. Tenslotte reageerde ik toch maar op de oproep en ging naar het arbeidsbureau. Mijn biddende vader bleef buiten heen en weer lopen, in een worsteling en vurig gebed. In het arbeidsbureau kon de betrokken ambtenaar nergens in zijn registers een aanwijzing vinden die correspondeerde met de serie oproepen. Hij voegde mij toe: "U zult geen oproep meer ontvangen", voor mij een vreemde vrijspraak Pas later kwam ik tot de ontdekking dat de Here aan deze plaats was en ik heb het niet geweten. Wilt u wel van mij aannemen dat dit voor je geloofsvertrouwen hoogtepunten zijn die je je hele leven dankbaar meedraagt.'

• Statenvertaling en natuur

'Ik ben een liefhebber van de statenvertaling, niet alleen omdat die klank mij eigen is van jongs af, maar ook om het beeeldende taalgebruik. Vanzelfsprekend zal men wel van tijd tot tijd wat woorden moeten herzien, omdat de betekenis ervan in de spreektaal in de loop der tijden is veranderd, zoals bijvoorbeeld 'de eenvoudigen' in plaats van 'de slechten' uit Psalm 19. Maar voor een aantal biologische termen zou ik een lans willen breken voor het karakter van de statenvetaling. Als namelijk op menige plaats over eikebomen wordt gesproken, en wel eikebomen der gerechtigheid, getuigend dus van grote standvastigheid is dit een vertrouwd beeld voor iedere Nederlander. Door botanisch juister in plaats van 'eiken' 'terebinten' te vertalen, boet hier de eens gegeven lokale kleur duidelijk in. Als de kindermoord in Bethlehem dooreen in de ogen van een Vlaamse schilder met hellebaardiers uit zijn tijd plaats heeft, stoort zich toch ook niemand daaraan? Het spreekt beter tot de verbeelding. Een voorbeeld uit het dierenrijk: waarom moet in Spreuken 30:26 en elders de aanduiding 'konijnen' door 'klipdassen' worden vervangen? Welk gemeentelid kent terebinten en klipdassen? Het beeld heeft dan zijn betekenis verloren.

Onze Heiland wijst in verrukking op de veldbloemen langs de weg en laat gelukkig niet weten of de leliën des velds Anemone coronarla betreft of een andere prachtige soort, maar Hij geeft dit beeld een diepe dimensie door er op te wijzen dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet is bekleed geweest als zo'n veldbloem. Zo leer je uit het schoons in de natuur je Schepper loven en niet bezorgd te zijn, hetgeen niet wil zeggen onbekommerd of vervreemd in de wereld door het leven te gaan.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen