Pas op voor tweeslachtigheid

In het dienen van de Heere gaat het om oprechtheid.

Het komt aan op een ondubbelzinnig dienen van Hem. Ook een dienen van Hem zonder nog een andere god erbij. Duidelijk zegt ons het 1e gebod: Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. Helaas zijn er ook bij de ware gelovigen telkens neigingen om van de Heere af te dwalen. Zeker, er zijn ook momenten, dat zij geheel en al van de Heere vervuld zijn. Dat is trouwens een kenmerk van het geloof Dan leeft het in hun hart: Mijn hart, o Hemelmajesteit, is tot uw dienst en lof bereid. Doch er zijn ook wel weer afdwalingen, of neigingen daartoe. Altijd blijft de bede nodig: Neig mijn hart en voeg het saam, tot de vrees van Uwe Naam. Dat is een gebed tegen de tweeslachtigheid.'

Bij mensen die de Heere niet echt kennen door het geloof is de kans op deze dubbelheid wel helemaal groot. Ook bij de mensen in Juda was er in Zefanja's tijd een hinken op twee gedachten. Men diende de Heere. Jawel. Althans, zo dacht men. En zo zei men. Maar tegelijk diende men de afgod Baal. Dat kon ieder zien aan de afgodsbeelden.

Met at alzo van twee walletjes. Het godsdienstig leven zwalkte heen en weer. Nu eens ging het wat meer naar de Heere, dan weer naar Baal. Het leek alsof men niet kiezen kon. In godsdienstig opzicht was het geen vlees en geen vis. Welnu, over deze tweeslachtigheid komt het oordeel des Heeren.

In vers 5 wordt de onoprechtheid van Juda aan de kaak gesteld. Terwijl zij zich neerbuigen zweren zij bij de Heere èn tegelijk bij Malcham. Wat betekent dit?

­Het woord 'Malcham' betekent 'koning'. Dit is onvertaald gelaten, omdat hiermee de afgod Baal wordt aangeduid en deze als koning wordt gediend. Men zweert in Juda bij deze Malcham. De Heere zegt aan het slot van vers 4, dat Hij de Baaldienst zal uitroeien. Zelfs wat eventueel van Baal zal overblijven, zal ook worden uitgeroeid. Evenzo de naam van de Chemarim met de priesters. De naam 'Chemarim' slaat op de afgodendienaars, evenals de aanduiding 'priesters'. Zo zal van die Baaldienst en zijn vereerders niets overblijven. Zo zal blijken Wie er nu eigenlijk God is. De Heere is God. Hij is Koning. Over Baal en de zijnen doet Hij het gericht gaan.

Maar het ging over tweeslachtigheid.

Het volk vergeet de Heere, ook al beweert men nederbuigende te zweren bij de Heere.' Op sabbat naar de Heere, maar op woensdag een offertje aan Baal. Pas op voor dit tweesporenbeleid. Vandaag zijn er mensen, die God de Heere verwarren en vermengen met Allah. Dit is syncretisme, de meer openlijke vorm van tweeslachtigheid.

Er is ook een meer bedekte vorm, hoewel die niet altijd verborgen kan blijven. Dat is de huichelarij. Dan doet men alsof. Dat is een dienen van de Heere zonder datje hart er bij is. Daarom doe je steeds dingen, die helemaal niet passen bij de Heere. Het is mogelijk om je voor de Heere te buigen en bij Zijn Naam te zweren, maar niet van harte. De Heere en Malcham worden samen gehouden.

Men houdt zijn kind ten doop, maar spreekt vervolgens niet over de Heere Jezus met zijn kind, doch alleen over geld en grote huizen. Men doet belijdenis van de Heere Jezus, maar leeft voorts allereerst voor sport of hobby. Men trouwt in de kerk, maar wordt daarna kregelig als de kerkgang ter sprake komt. Men komt 's zondags wel in de kerk, maar gaat in de week zijn eigen gang. Men neemt deel aan het Avondmaal, maar blijft in ruzie met die en die verder leven. Zulks alles is tweeslachtigheid.

Pas op voor tweeslachtigheid. Het oordeel zal komen over het zweren bij de Heere, dat gecombineerd wordt met het zweren bij Malcham.

Hoe kan iemand naar het oosten gaan en tegelijk naar het westen? Hoe kan uit één bron zowel zout als zoet water stromen? Deze tweeslachtigheid is innerlijk tegenstrijdig.

Wie meent twee heren te kunnen dienen, komt tot vreemde dingen. Heel vreemde dingen. Zo iemand gaat zich bijvoorbeeld buigen voor de zon, de maan en de sterren; in vers 5 het 'heir des hemels' genoemd. Zo deden de Judeeërs op hun platte daken. Wij kunnen hier denken aan de astrologie, horoscopen en waarzeggerij. Zaken, die ook ons niet vreemd zijn, maar die dus niet passen bij het dienen van de Heere. Wie evenwel van Gods Woord afwijkt, raapt op den duur van alles bijeen zonder grens en zonder maat. De afgodendienst is veelal bizar. Vreemd. Een eigenaardig gedrocht. En het gekste is nog niet gek genoeg. Tot en met geseling en zelfkastijding toe.

Kortom, pas op voor het gevaar van de tweeslachtigheid en vraag de Heere om oprechtheid en waarheid in uw binnenste. Met de ware christen is het als met een kopje warm water. De dienst des Heeren is voor hem niet als een schepje zand, maar als een schepje suiker. Suiker doortrekt het hele water en maakt het zoet. Het oefent invloed uit tot in alle onderdelen van het christenleven. Maar zand zakt naar de bodem en heeft geen invloed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen