'Woestijnfase SOW'

Bijgaand treffen de lezers een samenvatting aan van de besprekingen op de vorige week gehouden triosynode, onder de neutrale titel

'Impressies van triosynode'.

De dagbladen hadden hier en daar alarmerende koppen:

'Ds. Beekman: 'SOW nu in de woestijnfase' (R.D.).

'Snelheid nu leidt tot vervreemding' (N.D.). 'Geloofwaardigheid van SOW is in het geding. (R.D.)

'Frustraties lopen hoog op' (Trouw) 'Kerkelijk fusieproces verzandt in' 'juridische prietpraat' (AN.P.).

'Hervormde Kerk dwingt triosynode de belangrijke besluiten uit te stellen', zo luidde verder een onderkop (Trouw).

Dat alles is het resultaat geworden van een vaak emotionele synodezitting, waarop het eerder in deze kolommen genoemde rapport van de drie moderamina voorlag om fusie van de arbeidsorganisatie voorlopig van de agenda af te voeren en hoogstens te komen tot samenwerking, waarbij de structuur de kerkorde volgt. Een definitief besluit over dit rapport is nog niet genomen. Dat gebeurt pas in januari, nadat de consideraties van de classes inzake de conceptkerkorde door de Commissie voor Kerkelijke Aangelegenheden (K.O.A) van een advies zijn voorzien. De consideraties waren nog niet openbaar gemaakt, maar in de hitte van de discussies zei ds. W. B. Beekman, de hervormde synodepraeses, al wèl, dat deze 'er niet best uitzien' (Trouw). Daarmee kon hij niet anders bedoelen dan: niet best voor SOW. Het hervormde draagvlak ontbreekt.

Intussen zijn de besprekingen her en der als 'grimmig', 'emotioneel', 'ongewoon hard' getypeerd. De voorstanders van SOW hebben zich op een soms onbehoorlijke wijze in de kerkelijke strijd geworpen, zodat sommigen tot de orde geroepen moesten worden. Het kwam soms ook tot beschamende persoonlijke aantijgingen.

Het ANP meldde inzake de consideraties en het verloop van de synode o.a. het volgende:

'Een eerste blik in deze zogenoemde consideraties, die pas in januari 1996 officieel in kaart zijn gebracht, heeft de synodebesturen kennelijk weinig optimistisch gestemd. Als de uitslag van de raadpleging positief was, zouden ze die boodschap in deze benarde Samen-op-Wegtijden ongetwijfeld breed hebben uitgemeten. Tijdens de synodevergadering, die zich in een geladen en soms zelfs grimmige sfeer afspeelde, waren het vooral de gerefomeerden die schande spraken van de ontmanteling van de projectorganisatie. Een tegenvoorstel om ondanks hét verzet uit behoudend hervormde hoek door te gaan met de fusie van de bureaus (met in totaal 800 medewerkers) werd na een dag moeizaam vergaderen ingetrokken. Opmerkelijk stil waren de Gereformeerde Bonders en andere behoudende hervormden. Terwijl zij zich normaal in groten getale melden zodra Samen op Weg op de agenda staat, voerden dit keer slechts twee of drie van hen het woord. Zij zijn dan ook ingenomen met het zoveelste uitstel in het kerkelijk fusieproces, waarvan ze weinig moeten hebben. Hun voorman, ir. J. van der Graaf, opperde deze week in zijn lijfblad zelfs dat nu ook 'het instituut triosynode' kan worden afgeslankt.

De voorzitter van de stuurgroep voor de arbeidsorganisatie (mr. G. van Maanen) heeft in een 'harde toespraak' gezegd dat SOW steeds meer 'een administratief karakter' krijgt en verzandt in 'juridische prietpraat'. De vraag is of SOW al niet lang dat karakter heeft. Nochtans heeft Van Maanen volgehouden, dat de structuur (de vorming van arbeidsorganisatie) vóór de kerkorde uit mag en moet gaan. Wie dit beweert, tegen de prognoses inzake de uitkomst van de hervormde consideraties in, geeft blijk ervan ongeschikt te zijn als voorzitter van een zo belangrijke projectgroep inzake de arbeidsorganisatie. Van Maanen spreekt van 'juridische prietpraat'. Zijn opstelling getuigt van minachting voor de stem der kerk.

Intussen worden de verhoudingen er niet beter op. Samen op Weg veroorzaakt langzaam maar zeker vervreemding van elkaar. Het wordt tijd dat met name de Hervormde Kerk een periode van retraite, weg van de SOW-snelweg, in acht gaat nemen, om verstoorde verhoudingen te herstellen. Zo kan het niet verder! SOW dreigt te stranden. Maar voor het zover is kan er al van schipbreuk sprake zijn.

Het hervormd moderamen heeft tijdig beseft voor welke grote verantwoordelijkheid men staat naar het geheel van de Hervormde Kerk. Ds. Beekman riep de synode dan ook op vertrouwen te stellen in het eigen synodebestuur: 'Als u dat niet hebt, dan moet u het zeggen. We hebben liever dat u een nieuw moderamen kiest dan dat u de verantwoordelijkheid over Samen op Weg geeft aan de projectorganisatie.' Zover kwam het gelukkig niet. Intussen zijn we ervan overtuigd, dat het hervormde moderamen naar de komende hervomde synode toe, waar over de consideraties gesproken wordt, en naar de nieuwe triosynode toe voor een zware taak staat, waarbij ze het gebed van de kerk niet missen kan. Als ds. Beekman over een 'woestijnfase' spreekt mag er wel des te vuriger gebed zijn voor onze arme, verdeelde kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen