Boekbespreking

In de Nikè-reeks van de theol. faculteit te Leuven verscheen een boek, dat is opgedragen aan prof C. Traets ter gelegenheid van zijn emeritering als hoogleraar, nadat hij jarenlang sacramentologie gedoceerd had. Een keur van rooms-katholieke theologen heeft op het in de titel genoemde colloquium een inleiding gehouden, waarin hedendaagse accenten, in de sacramentologie uiteengezet worden. Om enkele namen te noemen: G. de Schrijver s.j., Louis-Marie Chauvet, Jós. E. Vercruysse s.j. Ik las niet alle teksten, maar beperkte me tot een viertal. Daarvan biedt de inleiding van De Schrijver een beschrijving van het sacrament in resp. de premoderne tijd, de moderne tijd en de postmoderne tijd. Het deel hebben van het zijn aan het goddelijke maakte in de moderne wereld plaats voor een horizontale wereld, met een eigen 'sacramentaliteit'. In de postmoderne tijd blijkt het echec hiervan, maar wordt tevens weer gezocht naar een nieuw sacramenteel denken, het transcendente mysterie: God (Berly). In het tweede stuk wordt de betekenis van de sacramentstheologie van Schillebeeckx besproken. Deze haalt het sacrament uit zijn statische positie vandaan en plaatst het in de beweeglijke werkelijkheid van elke dag: de beleving van de deelnemer. De kerk is het aardse sacrament van de hemelse Christus. Bijzonder interessant is de bijdrage van Chauvet over symbolen, die hij als sacramenten vanuit de culturele anthropologic een geheel nieuwe vulling geeft. Dan is er het boeiende hoofdstuk van Jos. E. Vercruysse s.j. over de plaats van de sacramenten in de nieuwe oecumene. (Lima rapport enz.) Duidelijk is, dat er een beweging op gang is gekomen dié de oude tegenstelling tussen Woord en Sacrament overstijgt. Ik voel me niet deskundig de verschillende visies theologisch te beoordelen. Duidelijk wordt wel dat door alles heen een weliswaar niet meer massief, maar toch effectief sacramentsbegrip zichtbaar wordt, kenmerkend voor de r.k. visie , op het sacrament. We zijn hier ver verwijderd van de reformatorische visie op het sacrament als teken en zegel van Gods genade, zoals verwoord in de Heidelbergse Catechismus, vr. en antw. 66.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen