Boekbespreking

Een bundel opstellen over 'rekken van het leven', waarmee bedoeld wordt het zinloos in stand houden van het leven van een patiënt. Van 'zinloos' wordt gesproken wanneer er, een zeer lage kwaliteit van het leven en/of grote mate van lijden is.

Niemand die zich met medisch-ethische vragen bezighoudt, kan de ogen sluiten voor de problematiek die de keerzijde is van de zegeningen van de sterk toegenomen medische macht. Pasgeboren kinderen, demente bejaarden, patiënten in langdurig coma worden soms aan vernuftige behandelingen onderworpen, waardoor ze ondanks ernstige complicaties in leven blijven, maar vraag niet hoe. Het dilemma dringt zich dan op: koste wat het kost doorgaan met behandelen óf abstineren, terugtreden en de patiënt als het ware 'teruggeven aan zijn eigen dood', het stervensproces niet langer blokkeren..

Bij comateuze patiënten die naar huidig medisch inzicht nooit meer uit hun coma zullen ontwaken, doet zich de vraag voor of kunstmatige voeding als te staken medische behandeling kan worden beschouwd (zo Pranger) óf als basale verpleegkundige zorg die tot het einde (en dus soms vele jaren lang) door moet gaan. In dit boek komt ook mr. H. Drion aan het woord met zijn opvatting dat ouderen over een zelfmoordpil zouden moeten kunnen beschikken om op een door hen gewenst tijdstip uit het leven te kunnen stappen.

Dr. H. M. Kuitert valt hem bij: 'Oude mensen mogen van ophouden weten'. De moraaltheoloog van Rolduc, dr. J. Eijk, spreekt dat tegen: 'De mens is geen eigenaar, maar "verantwoordelijk beheerder" van zijn leven.' Een klassiek christelijk standpunt, dat helaas ook in deze bundel in de minderheid is! Dit boek geeft op heldere wijze dilemma's aan, geïllustreerd door casussen en maakt ook duidelijk tot'welke standpuntbepalingen de medische ethiek neigt. Er tekent zich een tendens af waarmee ik niet gelukkig kan zijn. Het is zeker goed een terughoudend beleid te voeren wanneer de dood zich aandient. Maar we zullen uiterst voorzichtig moeten zijn met het aanvoeren van een lage kwaliteit ('poor quality') van leven als argument voor levensbeëindiging bij wilsonbekwame patiënten. Nog sterker gezegd: die weg moeten we principieel afwijzen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen