Boekbespreking

Dit boek bestaat uit drie delen. Het eerste stuk heeft als titel 'Zacharja lezen in de liturgie'. Schriftlezing is primair datgene doen waarvoor de teksten ons in handen zijn gegeven. 'De lezer (hoorder) zal de teksten horen, zich erin herkennen, zich aangesproken weten, zich geroepen voelen te antwoorden in woord (gebed, lied) en daad (leven).' Vanaf de vierde eeuw voor Christus wordt binnen het tijdsbestek van één jaar heel de Tora gelezen van Genesis tot Deuteronomium. De lezing wat de Wet wordt afgesloten met een gedeelte uit de Profeten volgens een vast roosten Dat zijn de 'afsluitingen' of haftarot (16). Zacharja 2 : 10-4 : 7 wordt gelezen op de eerste sabbat van het Chanoekkafeest (het feest van de inwijding van de tempel) en Zacharja 14 voor de eerste dag van Soekkot, het Loofhuttenfeest (18v.).

In het Nieuwe Testament wordt van de Profeten dit bijbelboek na Jesaja het meest geciteerd. Daarbij gaat het meer dan om het aanhalen van een enkele tekst. Heel de pericoop klinkt mee (37). De schrijvers sluiten zich dan ook aan bij een uitspraak van C. Brouwer: '... in feite leeft heel het Nieuwe Testament in de ruimte die door Zacharia is geschapen' (overigens geen hoogleraar, zoals de omslag vermeldt, maar predikant in Utrecht en later leraar aan de kweekschool 'Jan van Nassau' in dezelfde stad).

De dateringen in Zacharia wijzen op verschillende manieren in één en dezelfde richting: het gaat van Soekkot naar Pesach (26). De grote lijn van heel de Schrift met betrekking tot Soekkot wijst heen naar Pasen (37). En Pasen opent het perspectief op de voleinding.

In het tweede hoofddeel gaat H. Vreekamp in op de betekenis van Zacharja 14 in de ontmoeting tussen Kerk en Israël. Alles draait in dit visioen om Jeruzalem. De naam van de stad wordt tienmaal genoemd. Eens zullen alle overgeblevenen van alle heidenen, die tegen Jeruzalem zullen gekomen zijn, van jaar tot jaar optrekken om de Koning, de Heere der heerscharen te aanbidden en het Loofhuttenfeest te vieren. Welk Jeruzalem is hier bedoeld? 'Het visioen van Zacharja kan niet zomaar, met overslaan van de geschiedenis van héél de wereldkerk, gelegd worden over het toneel van Jeruzalem vandaag' (120).

Het derde hoofddeel geeft een synopse van het boek Zacharia en het Nieuwe Testament (125-201). Daarin worden veel meer verwijzingen gegeven dan in het Griekse Nieuwe Testament van Aland.

Het is zeker de moeite waard van dit werk kennis te nemen bij de voorbereiding van een bijbelkring, een serie bijbellezingen of preken over het boek Zacharia. Ik denk daarbij aan het derde hoofddeel waarin door de eerste auteur ongetwijfeld veel tijd zal zijn geïnvesteerd en het tweede hoofddeel over Zacharia 14. Maar ik maak bezwaar tegen de opvatting, die overigens typerend is voor de Amsterdamse school, dat de tekst wel geschiedenis maakt maar niet op geschiedenis is gebaseerd. Zie ik het goed, dan blijft als feitelijke basis voor het boek Zacharia slechts over de liturgie van Israël, of - juister geformuleerd - de liturgie van het synagogale Jodendom. Daar sluit de liturgie van de christelijk kerk op aan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen