Wind en storm

Te zeggen geschokt te zijn door de moord op Yitschak Rabin, Israels eerste minister, is een cliché. Dat echter een joods premier gedood is door een joodse inwoner van Israël is onvoorstelbaar. Het tekent de tragedie, waarin Israël langzaam maar zeker terecht is gekomen.

Het vredesproces eist een zware tol. Het is de ironie van de geschiedenis, dat Rabin, onder wiens militaire leiding Israël de stad Jeruzalem en de bezette gebieden in 1967 in beheer kreeg, door de feiten gedwongen de weg van de vrede ging en dat hij daarvan nu zelf het slachtoffer werd. De man, die gevochten heeft voor Israël, werd omgebracht door één van de eigen mensen. Het eigen paard wierp hem af.

Allerwegen is in Israël gezegd, dat geen schuldigen moeten worden aangewezen. Dat is begrijpelijk in een periode van rouw, nu Israël er op wrede wijze aan wordt herinnerd, dat het één volk is en als zodanig ook behoort te zijn, in de worsteling om land, stad en staat, terwijl de feiten helaas anders zijn. Israël wordt door het vredesproces diep verscheurd. Bij ons laatste bezoek aan Israël in juli/augustus l.l. werden we diep geschokt door het feit, dat joodse extremisten de straat op gingen, barricades opwierpen, ophitsende taal spraken jegens hun regering. Men sprak zelfs al over joodse intifadah. We hebben er ons toen rekenschap van gegeven (in een artikel Israël spreekt al over joodse intifadah, RD, 8 augustus) dat zulk een extremisme, stoelend op religieus nationalisme, ernstige gevolgen moet hebben. Steeds radicaler zijn intussen de leuzen van extremisten geworden. 'De dood aan Rabin' was de ergste leuze. Hij werd gedood. Het was de tweede schok, na de eerste in augustus.

Het is diep tragisch, dat sommigen in Israël Rabin zelfs in de hoek van de nazi's zetten en anderzijds de Knesseth, het Israëlisch parlement, al betitelden als Rabingrad.

Wie wind zaait zal storm oogsten. Dat is een algemene waarheid. Dat is de laatste tijd ook in Israël gebleken. Was nog niet zolang geleden terreur het monopolie van de palestijnen, sinds de gewelddadige slachting in de moskee door de joodse extremist Goldstein, is ook aan extreem joodse zijde terreur een wapen geworden. Nu voor de tweede maal een extremist moord pleegde, gaat het niet langer aan alleen van 'gekken' te spreken. Er is helaas de laatste tijd wind gezaaid. Er wordt nu storm geoogst. De moordenaar bevond zich steeds in de voorste gelederen wanneer extremisten de barricaden op gingen.

Wie zich dan ook als christen zich solidair weet met Israël, zal zich moeten afvragen waar zich in Israël de echte verwanten bevinden. In de naam van God werd een politieke moord bedreven. De Schrift leert: 'Gij zult niet doden'. De Schrift leert ons ook, dat het ook in het politieke leven in goede orde zal toegaan. Daarom mag solidariteit met Israël niet los staan van zicht op een politieke orde, waarin recht en gerechtigheid een plaats hebben.

Er valt na de moord op Rabin ook aan christelijke zijde één en ander te overdenken. Maar vooral nu geldt: Bidt om de vrede in Jeruzalem! De schok, die de moord op Rabin in Israël heeft 'teweeg gebracht, zou tot zodanige bezinning kunnen leiden, dat één en ander op het vredesproces nog een goede uitwerking heeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen