Woorden van Leven

In onze Bijbelvertaling komen we het woordje 'kerk' nergens tegen, maar wel het woord 'gemeente', 'ecclesia'. De meeste keren vinden we het in enkelvoud, een aantal keren ook in meervoud. In de Septuagint, de Griekse Vertaling van het Oude Testament is het de vertaling van het woordje 'qahal', dat duidt op de gemeente van het Oude Verbond. De grondbetekenis van het woord qahal, dat nooit in het meervoud voorkomt, is 'vergadering' of 'verzamelde mensenmenigte'. Het is altijd een verzameling met een bedoeling. Het is de 'gemeente des HEEREN', het volk zoals het de God des Verbonds, toebehoort en dat Hij Zich vergadert om voor Zijn Aangezicht te naderen. Hem te dienen. Het initiatief van deze vergadering ligt bij de roepende God, en niet bij de vergaderende mensen. Vaak gaat het om de gemeente die in het heiligdom vergaderd is, waarin de gelovige van zich mag laten horen: 'Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente; ik zal mijn geloften betalen in tegenwoordigheid dergenen, die Hem vrezen' (Psalm 22: 25).Het Griekse woord 'ecclesia' is buiten de Bijbel een gebruikelijk woord voor een volksvergadering. In het Nieuwe Testament is het, op één uitzondering na in Handelingen 19 : 32, 39, altijd de bijzondere vergadering van het volk dat de Heere toebehoort. Het is de 'Gemeente Gods' (Hand.20 : 28). Ook wordt de plaats genoemd: 'de Gemeente Gods, die te Korinthe is, met al de heiligen die in geheel Achaje zijn' (2 Cor. 1 : 1). Nog vollediger 'vinden we de gemeente genoemd, als er als bijstelling in de groet door Paulus wordt gezegd: 'de geroepenen heiligen, met allen, die den Naam van onze Heere Jezus Christus aanroepen in alle plaats, beide hun en onzen [Heere]' (1 Cor.1 : 2), De meeste keren dat het woord gemeente wordt gebruikt, duidt het op een lokale gemeente. Het meervoud van gemeenten bedoelt dan de gemeenschap van allen die op verschillende plaatsende Heere toebehoren, en zo ook elkander. Dit meervoud zouden wij kunnen vertalen met het bovenlokale begrip 'kerk' in onderscheid met plaatselijke gemeenten. Zo is er sprake van 'de Gemeenten, dan, door geheel Judea, en Galilea, en Samaria' (Hand. 9 ; 31). Paulus gebruikt ook het meervoud van gemeenten als Hij spreekt over de gemeenschap van allen die op diverse plaatsen Christus toebehoren, en die dezelfde leer van hem ontvangen hebben (1 Cor 4 : 17). Elke plaatselijke kerk is volledig en volwaardig ecclesia. Toch kan het woord ook op een groter verband van gemeenten betrekking hebben, de hele kerk. Zo spreekt Paulus bijvoorbeeld ook, dat hij de 'gemeente Gods' vervolgd heeft, en hij bedoelt daarmee de gelovigen, op alle plaatsen waar hij ze maar vinden kon. Slechts éénmaal vinden we het woord gemeente in hemels verband, het hemelse Jeruzalem, waarde apostel spreekt over de vervulling van de O.T.verbondsgemeente in de 'algemene vergaderingen de Gemeente der eerstgeborenen, die in de hemelen opgeschreven zijn'. Het geheim van de Gemeente is alles wat Christus voor haar is en gedaan heeft. De Gemeente is Zijn lichaam (Kol. 1 : 24). Christus is haar gegeven als het Hoofd. En in het tere beeld van de liefde van man en vrouw maakt de apostel duidelijk dat Christus als het Hoofd de Behouder is van het lichaam (Ef. 5 : 23). De liefde van Christus en de liefde tot Christus zijn het geheim van de gemeente, overal en altijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen