Vaste grond

Toen ik mijn twijfel had tot rust gebracht,
begon mijn ongeloof zijn lied te zingen:
'Waar is de grond, de vaste grond der dingen,
waarop gij hoopt? ' - Ik zuchtte diep en zeide zacht:

'Stil, stil, mijn kind! Ga slapen, het is nacht,
Gij zoudt mijn pas ontslapen twijfelingen ontwaken doen'...
Maar klagend bleef het zingen,
en schreiende herzei mijn ziel de klacht:

'Waar is de grond? Waar mijner hope grond?
Waar is het bewijs der onzienlijke zaken?
' Weest stil, mijn ziel! Zou aan Gods horizont
nog niet het licht van Zijn genade naken
die mij de nare nacht, die ik doorwake,
doet wijken - acht wanneer? - voor blijde morgenstond?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen