Boekbespreking

De 47e editie van de bekende Postille in de rode band verscheen onlangs weer. Als altijd een uiterst verzorgde uitgave van de werkgroep kerk en prediking. In de bekende breedte van de Hervormde en Gereformeerde Kerk(en) werden scribenten aangezocht om weer voor een kerkelijk jaar preekschetsen te bieden. Na het eigene van elke zondag wordt grondig spit-en graafwerk verricht in de betreffende pericoop waarna een en ander met aanwijzingen voor de prediking wordt afgesloten. Ook zijn er een viertal schetsen over Doop, belijdenis. Avondmaal en bevestiging ambtsdragers (van de hand van drs. W. Th. Moehn) te vinden. Zending, Diaconaat, Nieuwjaarsdag, bid-en dankdag en een trouwdienst hebben ook aandacht ontvangen in een geleverde preekschets. Van de medewerkenden noemen we A. Noordegraaf, W. F. van der Hoeven, C. H. Lindijer, G. W. Marchal, B. Plaisier, B. van 't Veld en M. Verduin. Het inleidend artikel is dit keer van de hand van prof dr M. J. G. van der Velden en gaat over 'De taal van de preek'. De toenemende pluralisering van ook de Nederlandse cultuur en samenleving zorgt voor een aantal 'groepstalen' waarbinnen mensen met elkaar communiceren. Wie preekt wil een boodschap kwijt aan zoveel mogelijk hoorders. Is er een taal die verschillende groepen toch nog gemeenschappelijk hebben? Prof. Van der Velden sluit zich aan bij D. Buttrick die het antwoord op deze vraag zoekt in wat hij noemt de 'conversational language'. Daarmee bedoelt hij niet de bekende kletspraat die wij vaak conversatie noemen, maar de taal die mensen van verschillende sociale en culturele groepen toch nog als gezamenlijk bezit hebben en die gebruikt wordt in allerlei ontmoetingen. Deze gesprekstaal is de gewone taal van alle dag, aldus Van der Velden. De preek dient uit te gaan van deze 'gewone' taal voor de buitengewone dienst van het Evangelie. Deze gewone taal is bij uitstek spreektaal. Geen abstracties, maar beeldend en verhalend spreken. Algemene woorden blijven vlakker, terwijl concretiseringen sterker overkomen. Prof. Van der Velden geeft verder aandacht aan het meestal overdadig gebruik van adjectiva die veelal verzwakkend werken, aan de spreektaal die rijk is aan substantiva en werkwoorden. De actieve werkwoordsvorm verdient verre de voorkeur boven de passieve. Als voorbeeld reikt hij aan: 'U wordt door God geroepen' als veel vlakker dan het 'God roept u'. Ook wijst hij het gebruik van modale werkwoorden als 'willen', 'moeten' en 'mogen' af, omdat ze de pregnantie van de preek ondermijnen. Kortom, zinnige opmerkingen over ons taalgebruik in de prediking. De Postille sluit ook dit keer weer af met de rubriek: Overzicht over de literatuur bij de preekvoorbereiding van de hand van dr. R. Bos. Opnieuw een editie die de moeite van het aanschaffen waard is voor hen die wekeüjks preken hebben voor te bereiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen