Wat dunkt u van de Christus?

Enquête

Zo rond de kerst worden er nog wel eens enquêtes.gehouden. Noem het gerust: Peilingen van het geestelijk gehalte van de hedendaagse, geseculariseerde mens. De uitslagen zijn vaak schrikbarend. Een geijkte vraag luidt: 'Waaraan denkt u op het kerstfeest? ' Enigszins op de hoogte van de huidige denk-cultuur verbazen we ons er niet over dat de vermaledijde kerstman het in de beantwoording allengs gaat winnen van het gezegende Kerstkind.

Nu kost het niet zoveel moeite om in een artikel als dit de kille toon van loutere constatering aan te slaan. Aldus worden we er al lezend slechts in bevestigd dat de kennis van Christus en het christendom gereduceerd is tot het nulpunt en dat de wereld de laatste decennia alleen maar wereldser is geworden. Meewarig en gelaten schudden we het hoofd.

Intussen zitten we wel met die klemmende en indringende vraag die boven dit artikel prijkt: 'Wat dunkt u van de Christus? ' Dit keer geen vraag van een anonieme enquêteur op afstand, maar van Christus Zelf. Een vraag van nabij. De vinger is op mij. gericht. Onontkoombaar en direct. Regelrecht en geadresseerd. Dit besef brengt ons bij de vraag, hoe het mogelijk is dat het toch zo ver kon komen? Wat is toch de oorzaak van de huidige Christus-crisis? Hoe kon het toch komen tot een 'Christless Christmas'? Een Christusfeest zonder Christus?

Verlegenheid

Het lijkt me geen kwade zaak om deze vraag vooraf en vooral onszelf te stellen. Immers, ligt de nood van de huidige misère niet bij de christenen zelf? Laat me deze kwestie bespreken in de 'wij-vorm'. Dat geeft wat meer betrekking en betrokkenheid. Dan blijven we zelf wat minder buiten schot. Binnen de context van Matth. 24 : 41-46, waarin deze vraag gesteld wordt, blijkt de uiterste verlegenheid van de ondervraagden: En niemand kon Hem een woord antwoorden...' (Matth. 24 : 46). Deze verlegenheid komt ons niet onbekend voor. Immers, weten wij zelf wèl wat en wie wij bedoelen wanneer we de naam Christus op onze lippen nemen? Is Zijn naam ook onder ons niet verworden tot slechts een klank? Is de christologische kaalslag ook onder ons niet van die afmetingen dat ook voor ons geldt 'en niemand kon Hem een woord antwoorden...'!?

O, jazeker, wij hebben in de loop van de geschiedenis onze antwoorden gegeven. Boeken vol. Tractaten lang. We spraken over en tot Doceten, Adoptianen en Arianen. Teveel om op te noemen. We zijn Gode dankbaar voor onze geloofsvertolking in het ongeëvenaarde credo van Nicea:

'... de eniggeboren Zoon van God, geboren uit de Vader, voor alle eeuwen; God uit God, Licht uit Licht, waarachtig God uit waarachtig God; geboren, niet gemaakt, van hetzelfde Wezen met de Vader, door Wie alle dingen gemaakt zijn...'

Wie stelt.dat de Kerk aangaande de Christus niet en ooit gesproken heeft, miskent de realiteit.

En toch... Zoeken wij onze verlegenheid niet een voet te hoog? Is de nood van de wereld niet uiteindelijk de armoe van de Kerk? Weet de wereld van buiten wellicht geen raad met Christus den Kerst, omdat de Kerk van binnen Hem en Zijn hoogfeest is kwijtgeraakt? Anders gezegd: Hebben wij het antwoord op de vraag 'Wat dunkt u van de Christus? ' niet zozeer gerationaliseerd dat de wereld ervan tolt en duizelt en uit armoe doet grijpen naar de zichtbare kerstman-god en zijn geschenken? Is de 'wedergeboorte' van deze commerciële engerd geen product van de christen die het ware zicht op de Heere Jezus Christus is kwijtgeraakt?

Is er doen aan?

Ik kan me voorstellen dat deze lange reeks van vraagtekens u vermoeit, 't Wordt de hoogste tijd voor een handreiking, een poging om de Christus der Schriften (opnieuw) te proclameren en bekend te maken. Voor mijzelf ontdekte ik onlangs een eeuwenoude therapie in die artikelen van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, die de Christus der Schriften bezingen en bejubelen. Juist in deze adventstijd zetten wij in onze gemeente de spade in de grond van artikel 26. De glanzende parels die we opdolven, bleken van grote waarde. We ontdekten een 'pastorale therapie' om zoekende zielen bij Christus te brengen. Ook en juist vandaag. Temidden van glitter en glamour.

Misschien wilt u even meelezen, opdat het ook u gaat parelen.

Guido de Brés heeft onder zijn tijdgenoten ontdekt dat men gedurig op zoek is naar remplaganten van Christus. Immers, een mens zoekt toch wat; een heilige (beeld) toen, een tastbaar kerstmannetje nu. Echter, beide blijken ze zonneklaar producten van de zoekende, religieuze mens. Surrogaat! Maar, daar laat De Brés het niet bij zitten! Met alles wat in hem is, tracht hij zijn tijdgenoten zicht op Christus te geven. Hij doet dat met zulke redelijke en eerlijke argumenten, dat hij aan het eind concludeert: 'Zeg nou eens eerlijk, waarom zou u Hem verlaten om een ander te nemen, of veel meer een ander te zoeken, zonder Hem nimmermeer te vinden? !'

Graag wil ik, zo vlak voor kerst, u deze authentieke en uiterst moderne geloofs-argumentatie voorhouden.

Waarom zouden we een ander zoeken?

'Er is niemand in de hemel, noch op de aarde, die ons liever heeft dan Jezus Christus'. Wat een antwoord op de vraag: 'Wat dunkt u van de Christus? ' Niemand die ons liever heeft. Dat is meer dan lief. Vergrotende trap. De gemeente van vandaag zal zelf meer dan ooit uit en van deze waarheid hebben te leven. Niemand die ons liever heeft, en dat in een tijd waarin ontelbaren zich afvragen: 'Is er nog wel iemand die van mij houdt. Is er nog wel één mens die naar mij omkijkt? '

De geestelijk verpauperde mens van 1995 mag deze boodschap aangaande Christus horen, niet mondjesmaat, maar volop en voluit. Zijn wij als christelijke gemeente wellicht te bang (geworden) om deze diepbijbelse en oer-reformatorische noties door te geven?

Alsof De Brés beseft, dat wij met onze 'jamaars' op de proppen zullen komen, vervolgt hij: 'Wie zouden wij kunnen vinden, die ons meer beminde dan Hij...? ' Als er één moment uit de heilsgeschiedenis te noemen is, waarin deze woorden glans en gloed krijgen, dan toch wel die wonderlijke geboorte. Christus, vlees van mijn vlees, been van mijn been. Zijn hemelse heerlijkheid afgelegd. Diepgetrokken in mijn zondige bestaan. Over liefde gesproken...! Maar, is die moderne kerkmens dan niet te 'vroom' voor zulke 'minne'? Is die geseculariseerde wereldling dan niet te 'goddeloos' voor deze liefde? De Brés stopt ons de mond en antwoordt: 'Hij heeft Zijn leven voor ons gelaten "ook toen wij Zijn vijanden waren"!' Over kerstprediking gesproken! De kerstman moet hier verstommen en versmelten. Ruim, rijk en recht, mag deze Christus verkondigd worden aan vijanden, tegenstanders, anti-mensen, doodschuldigen.

'Wat dunkt u van deze Christus? '

'Trouwens', zo betoogt de pastor uit Doornik vervolgens, 'als wij iemand zoeken die eer en aanzien heeft, bij wie anders moeten we dan zijn dan bij Christus? Immers, wie anders is er gezeten aan de rechterhand van de Vader? En wie zal er eerder verhoord worden dan de eigen welbeminde Zoon van God? '. Zo'n belijdenis aangaande de Christus is toch hartverwarmend en zielroerend in het kille en koude geestelijke klimaat waarin wij met onze kinderen ademen! Dit Kind ontving van Zijn Vader volledig autoriteit en gezag. Als er één is, die recht op verhoring heeft, dan toch wel Hij! 'Kyrie eleison', is met het zicht op Hem geen ijle klank, voortkomend uit het verheidenste volksgeloof, maar grond en fundament voor werkelijke verhoring.

Alle tegenspraak en vonden zoekerij wordt ons uit handen geslagen. Met een verrukte glimlach om de lippen vallen we in aanbidding bij de kribbe neer, 'want toen God Hem ons gegeven heeft, wist Hij (ook) wel, dat wij zondaars waren'. Ons rest niets anders en niets beters dan tot deze Christus te vluchten, maar dan wel te vluchten zoals we zijn en dat is als zondaar. Niet anders dan als zondaar zijn wij bij Hem van harte welkom. Juist waar de mens van 1995 is, zoals hij is., namelijk zondaar, wordt hij royaal en met drang genodigd tot Hem, Wiens naam is Immanuël, 'met ons God'. Zondaar binnen en buiten de Kerk, wat dunkt u van deze Christus...? Waarom zou u nog een ander zoeken, ..?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen