Boekbespreking

Op zondag 16 juli 1944 werd de verzetsman Johannes Post (1906-1944) staatsrechterlijk ter dood veroordeeld, samen met zes anderen, behorend tot 'de zeven van de Weteringschans'. Na de oorlog schreef Anne de Vries een roman over zijn leven. Johannes Post had hem al in de zomer van '43 materiaal verstrekt voor een 'verzetsboek'. Een eerste bericht over Johannes Post kort na de bevrijding, was ook van de hand van Anne de Vries, waarin echter, zo zeiden historici, niet voldoende de motieven tot uitdrukking kwamen, die Johannes Post tot zijn verzetswerk hadden gedreven. Een broer van Post, ds. Henk Post, bevestigde dat in een 'In memoriam'. In Ons Vrij Nederland ging Anne de Vries intussen een 'historisch feuilleton' over Johannes Post publiceren. In juni 1948 verscheen bij uitgeverij Kok te Kampen vervolgens 'De levensroman van Johannes Post', eveneens van de hand van Anne de Vries; een bestseller, met in totaal 35000 verkochte exemplaren in een halfjaar. In 1991 verscheen nog de elfde druk. De naam van Johannes Post als nationale verzetsheld werd erdoor gevestigd. De vrouw van Post ontving op 17 januari 1946 een persoonlijke brief van H.M. Koningin Wilhelmina. Op 9 mei nam ze in het Paleis op de Dam in Amsterdam het Verzetskruis in ontvangst. En op 9 oktober 1947 mocht ze peet zijn bij de doop van prinses Marijke in de Domkerk te Utrecht. Straten en scholen werden naar Johannes Post genoemd.

Allengs groeide de overtuiging, dat Anne de Vries Johannes' gestalte zodanig in het volle licht (heeft) gezet, dat daardoor bepaalde feiten en feilen van de K.P.-leider verbleekten en bovendien de rol van andere, minstens zo belangrijke verzetsmensen, er soms bij in het niet viel. Er moet zelfs, zegt de schrijver van dit boek, gesproken worden van een 'mythevorming'. Drs. G. C. Hovingh, gereformeerd predikant en kerkhistoricus, maakte in zijn geboorteplaats Rijnsburg kennis met de weduwe en de kinderen van Johannes Post. Enkele jaren geleden besloot hij een nieuw onderzoek te starten. Hij kreeg toegang tot het familiearchief en interviewde tal van verzetsmensen. En zo ligt nu een echte biografie, voorzien van notenmateriaal voor ons.

Het is een goede zaak als mensen, die veel hebben betekend, mensen blijven en geen heiligen worden. Zo tekent Hovingh Johannes Post ook. Hij geeft een doorkijkje in de afkomst van Johannes Post, een gereformeerd gezin in Hollandscheveld. Hij wordt geschetst als 'een principiële JV-er'. Dan volgen de hoofdstukken 'Boer in Nieuwlande', 'Een vreemde eend in de bijt', 'De eerste oorlogsjaren'. En uiteindelijk komen gedetailleerd de gebeurtenissen rond 'de knokploeg Johannes' aan de orde.

'Bij de dood van moeder besefte ik dat we vader nooit hebben begraven', zegt een dochter 'De verzetsman wel, die ligt in Bloemendaal. Maar om vader hebben we nooit kunnen rouwen. Daarvoor kregen we de kans niet omdat zoveel mensen hem in leven houden'.

De vrouw van Post heeft grote moeite gehad met al het eerbetoon aan haar overleden man: 'Denk je, dat mijn man dat leuk gevonden zou hebben? '

Aan het eind van het boek wordt dr. J. H. J. S. Bruins Slot geciteerd, die Johannes Post goed heeft gekend: 'Als ik hem wil karakteriseren dan moet ik zeggen: door en door gereformeerd, maar een fantastische vrijbuiter. Een man met door en door burgerlijke idealen, maar een echte avonturier. Nogal wild maar een echte principiële JV-er. Als wethouder in Hoogeveen was hij ooit 'een onbuigzame anti-revolutionair'.

Men leze en oordele zelf. Hovingh schreef een echte, zeer leesbare en boeiende biografie over 'de man en de mythe'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen