Boekbespreking

Op 29 maart 1995 kwam Jan van Ginkel, redacteur kerkelijk leven bij het Reformatorisch Dagblad, bij een verkeersongeluk om het leven. Jan van Ginkel liet een aantal gedichten na, die in deze bundel bijeen zijn gebracht. Ze getuigen van een worsteling om het kennen van God als een genadig God. Daarom is het treffend, dat hij in de inleiding wordt getypeerd als 'dichter van de gratie Gods'. De gedichten zijn uitgegeven zoals Jan van Ginkel ze in de periode tussen 1976 en 1985 heeft gemaakt. Hij heeft zelf niet de gelegenheid gehad ze hier en daar nog stilistisch bij te stellen. Maar wie deze fijngevoelige gedichten leest beseft dat hier niet zo maar gerijmd werd. De gedichten hebben hier en daar literaire allure en stijgen globaal genomen boven het gemiddelde uit. Ze zijn existentieel van aard, getuigend van het feit dat, zoals in de inleiding wordt gezegd, 'de Waarheid geen leerstelling is maar levende Werkelijkheid'. Jans broer, Gerrit van Ginkel, zegt in een 'in memoriam', dat Jan zijn strijd worstelde in zijn zelf getimmerde studeerkamer 'de schuur', zijn 'kluizenaarshol' van twee bij twee meter Maar hij heeft mogen zien op het kruis van Golgotha. En op de achterflap wordt Geerten Gossaert geciteerd, die dichtte:

'De dichter, met een wijle uit woorden saamgeweven [...]
Verbergt, voor het gemeen, de waarheid van zijn leven... 
Het smartelijk gelaat van eige' ellendigheid.'

Een ontroerende bundel, met een foto van de altijd goedlachse Jan van Ginkel voorin, die kennelijk ook een achterkamer had, waaruit deze gedichten kwamen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen