Globaal Bekeken

• 'De waarheid is niet van mij alleen' (Aurelius Augustinus)

Heer, geducht zijn Uw oordelen,
omdat uw waarheid niet aan mij toebehoort,
noch aan deze of gene mens
maar aan ons allen.
Gij roept ons gezamenlijk op
om aan de waarheid deel te hebben; dreigend waarschuwt Gij ons
ze niet te willen bezitten als persoonlijk eigendom
Anders worden wijzelf van de waarheid beroofd.
Want al wie voor zich alleen opeist
wat Gij aan allen aanbiedt
om alleen ervan te genieten,
en al wie tot eigen bezit wil maken
wat van allen is, wordt uit het gemeenschappelijke
verdreven naar het eigene.
Hij wordt uit de waarheid
verdreven naar de leugen,
want wie leugentaal spreekt,
spreekt overeenkomstig
hetgeen hem eigen is.

• Wonderbare spijziging
Martinus Nijhoff

Onze Vader die in de hemelen zijt,
wij danken U voor Uw barmhartigheid,
Uw zoon Jezus - geprezen zij zijn naam -
kwam wederom in ons midden staan
en volbracht, als toen Hij op aarde ging,
een wonderbare spijziging.
Wederom, herderloos als wij zijn,
bevonden wij ons in een woestijn.
Geen voedsel bood het berooid gebied,
het elders kopen konden wij niet.
Maar Hij was met ons in dat oord.
'Geeft hun te eten' klonk zijn woord.
Voorts, nadat men tezamen las
de geringe mondvoorraad die er was,
deed Hij ons zitten groepsgewijs,
nam, toen wij zaten, de vergaarde spijs,
zag op ten hemel, zegende 't brood,
brak het - en wat ternauwernood
had kunnen volstaan voor één gezin,
bleek, toen men het uitdelen ging,
voor een geheel volk te volstaan.
Groote dingen hebt Gij aan ons gedaan.
Wij danken U voor Uw barmhartigheid,
onze Vader die in de hemelen zijt.

In het recent uitgegeven boekje 'Er was een rabbijn in de klas' (uitgave Callenbach, Nijkerk), dat lezingen van Abraham Soetendorp voor middelbare scholieren bevat, troffen we het volgende citaat over 'Adrianus de antisemiet':

'Er liep een jood langs de Romeinse keizer Adrianus en zei tegen hem: "Vrede zij met je!"

De keizer werd kwaad en zei: "Wat een brutaliteit een echte joodse brutaliteit! Hij groet mij alsof ik zijn vriend ben. Onthoofd hem!"

Daarna kwam er een andere jood langs, die gezien had wat er met de eerste was gebeurd. Hij was wijzer en voorzichtiger. Hij deed alsof hij de keizer niet zag en liep langs hem heen zonder hem te groeten Toen werd Adrianus weer kwaad en zei: "Wat een brutaliteit! Wat denkt die jood wel!? ! Hij waagt he om mij, de heerser van dit machtige imperium, voorbij te lopen, zonder te groeten? ! Ben ik dan niemand voor hem? Dood Hem!"

Toen zeiden zijn raadgevers: "Keizer! Wij begrijp je handelwijze en je bevelen niet. De eerste heb je gedood, omdat hij je begroette, en de tweede, om dat hij je niet groette. Waar blijft hier de logica? " Toen antwoordde Adrianus hen: "Jullie hoeven mij niet te vertellen om welke redenen en voorwendsels Ik de joden moet doden. Ik zal altijd wel een reden vinden!" '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen