Volgen

Het werkwoord 'volgen' is bij uitstek bestemd om het discipelschap van Jezus aan te duiden. Het gaat daarbij om de totale overgave, waarin volgelingen niet zomaar even, maar voor het leven achter Hem aan leren gaan.

Het Oude Testament heeft voor 'volgen' de uitdrukking 'achter iets of iemand aan gaan'. Vaak heeft het een negatieve klank, omdat het gebruikt moet worden voor het achternalopen van de afgoden, waaraan de kinderen Israels zich nogal eens bezondigden. Vandaar dat er sprake is van voorzichtigheid om deze uitdrukking te gebruiken voor het volgen van de HEERE. Al lezen we daar wel over, bijvoorbeeld van Kaleb, die gezegend wordt 'omdat hij volhard heeft den HEERE te volgen' (Deut. 1 : 36). Het volgen van de HEERE is dan niet zozeer 'achter Hem aan gaan', als wel een wandelen in de weg van Zijn geboden, zoals Hij die wijst (zie Deut. 5 : 30-33 en 2 Kon. 18 : 6). De hoge heilige God is door mensen niet zomaar te volgen. Zijn weg is in de zee en Zijn voetstappen worden niet bekend (Ps. 77 : 19).

Ook in het Nieuwe Testament wordt het woord volgen niet betrokken op God als zodanig in Zijn transcendente verhevenheid. Het is echter wel op een heel bijzondere wijze verbonden aan Gods openbaring in Christus Jezus. Hij is de Meester Die Zijn leerlingen tot zich roept met de overmacht van het simpele woord: Volg mij!'. Hij is de Goede Herder, Die Zijn stem laat horen, en de schapen mogen Hem volgen. Hij is het Licht dat uit de duisternis roept: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben' (Joh. 8 : 12).

Het volgen kost overigens wel heel wat. Jezus vraagt de radicale zelfovergave. Alles wat een mens heeft en is komt in Zijn dienst. Vandaar dat de roep ook wel eens mensen terug doet schrikken. De rijke jongeling bijvoorbeeld, die er niet alles voor kon loslaten, en anderen die zoveel bezwaren hadden, en eerst nog zoveel moesten regelen voordat ze zich gewonnen konden geven. Maar Jezus' roep blijft beslissend en met overmacht: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven en neme zijn kruis op, en volge Mij' (Matth. 16 : 24). Niemand is tot volgen geschikt, maar Jezus maakt Zelf tot volgen gewillig en bereid, door de overtuiging van Zijn Geest.

Het volgen van Jezus heeft grote en diep ingrijpende gevolgen. Toch is het ook een heerlijke bevrijding. Toen Jezus Levi zomaar ongedacht en onverwacht uit zijn tolhuis riep, en deze Hem zondermeer gehoorzaamde — 'en hij opstaande, volgde Hem' (Matth. 9:9) — richtte de nieuwe volgeling direct een feestmaal aan. Zo'n wonder van bevrijdende genade was het, om nu voortaan niet meer achter zijn eigen begeerte aan te moeten lopen, maar voortaan van Christus te mogen zijn. Het nieuwe levensverband met de Heiland, in leven en sterven, is de vreugde van het volgen, die door geen lijden of strijd ooit ongedaan kan worden gemaakt. Het leven achter Hem aan, in de volkomen toewijding, heeft ook een hoge en rijke belofte in zich: Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren' (Joh. 12 : 26). Er is geen heerlijker leven nu en geen rijkere toekomst straks, dan van diegenen, die Johannes in zijn Openbaring mag zien: Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar het ook heengaat; ' (Openb. 14 : 4).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen