In gebed de crisis binnen de kerk uit handen geven

Vorige week zondag vonden twee gruwelijke rampen plaats in Israël. De hemel is bestormd. In gebed is allerwegen gesmeekt om vrede in het Midden Oosten, om de vrede van Jeruzalem met name. Een week later is er opnieuw een drama. Nu een drama, waardoor de ontreddering in Israël ten top is gestegen. Opnieuw is er gebeden, individueel en in de erediensten. Daarmee is nabijheid betracht, bij Israël in het algemeen en bij de slachtoffers in het bijzonder.

Hoort God onze gebeden eigenlijk wel? Die vraag komt op wanneer we zien, dat ondanks de vele gebeden, de noden in de wereld blijven.

God hóórt, belijden we nochtans. Maar Hij blijkt niet direct te ver-horen op de wijze zoals wij het zouden willen. Nochtans geldt het Schriftwoord: Weest in geen ding bezorgd; maar laat uw begeerten in alles door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en zinnen bewaren in Christus Jezus' (Jacobus 4 : 6, 7).

Bidstond

Volgende week wordt in vele gemeenten de bidstond voor gewas en arbeid gehouden. Jaren geleden zette prof. dr. P. Smits ook bij dit bidden forse vraagtekens. Een bidstond voor gewas en arbeid had geen zin, zei hij. De natuur gaat haar eigen gang. Daarin gaan de dingen volgens vaste wetmatigheden. God staat daarbuiten. Het heeft derhalve geen zin om te bidden om regen en zon, om vruchtbaarheid met name. Het gebed in deze kan vervangen worden door kunstmest en goede technieken.

Intussen wordt nochtans in gemeenten de bidstond gehouden. En wel vanuit de belijdenis, dat regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren ons van Gods vaderlijke hand toe komen. In de bidstond geven we ook hier de uitkomst uit handen, in de Handen van Hem, die boven Zijn schepping staat en niet de gevangene daarvan is.

In de bidstond gaat het overigens om veel meer dan om 'gewas en arbeid'. Niet alle dingen kunnen concreet worden genoemd. Maar we leggen ons ganse leven, ook het leven in kerk én samenleving, aan de Heere voor. In het gebed toont de gemeente haar grondhouding. Gevouwen handen zijn weerloze handen, rustende handen: Heere, doe wat goed is in Uw ogen. Uw wil geschiede.

De kerk

Gezien de diepe crisis, waarin vandaag de Hervormde Kerk verkeert, is opgeroepen in de komende bidstond speciaal de nood van de kerk aan de Heere op te dragen. Om zo ook onze verwarring en verlegenheid aan de Heere voor te leggen. Opdat Hij ons wijsheid geve in de weg, die we samen hebben te gaan.

In de jaarlijkse bidstond komt vanouds de nood van land en volk aan de orde. Is er niet alle reden nu de aandacht te concentreren op de nood der kerk?

Dat laat gebed inzake andere noden onverlet. Maar aangezien niet alles concreet bij name behoeft te worden genoemd, zal nu het accent liggen op de nood der kerk.  De Heere mag toch worden gesmeekt of Hij, aan het eind van deze eeuw, waarin de secularisatie al zo diep gaat, ons voor verder onheil wil behoeden! Opdat de evangelieprediking onbelemmerd voortgang kan vinden.

Natuurlijk?

Het gebed dient wèl zuiver te blijven. 'Bidden tegen SOW', zo luidde hier en daar een krantenkop. Dat is bidden met een program. Liever, bidden vanwege de grote nood.

Op de oproep tot gebed is ook gereageerd door ds. Tj. de Jong in het blad Het Gekrookte Riet, in een te betreuren toonzetting. In dit blad, dat bedoeld is voor de bevordering van het bevindelijke leven, was te lezen - en de lezerskring van het RD mocht meelezen - dat er 'natuurlijk mag en moet worden opgeroepen tot gebed' maar dat men daarmee toch geen pas op de plaats mag maken. Intussen werden zware verdachtmakingen geuit. Valt zo samen op te trekken in gebed? En mag bidden met 'natuurlijk, maar..' worden afgedaan? Zeker: bidt en werkt. Maar als bidden toch betekent: de handen ten hemel heffen en onze zorgen uit handen geven en de Heere smeken om wijsheid, dan verdraagt het zich daarmee niet het gebed te doorkruisen met actie, zodat we zelf al weten wat de Heere voor ons doen moet. Ooit vroeg Abraham Kuyper aan Lüdge: 'wat moeten we doen? '. Lüdge antwoordde: we moeten niets doen, God moet het doen.'

Verantwoord

Laat wat we op dit moment zeggen en doen stroken met de hoogheid van het gebed. Gods doen is heiliger dan ons handelen. De nood is groot. Wat we nodig hebben is eensgezindheid en onderlinge liefde in deze nood. Als we niet mee kunnen in het SOW-proces, dringt de vraag hoe we samen verder kunnen. Dat vraagt om luisteren naar elkaar, in plaats van solo-acties, waarbij geen rekenschap aan anderen wordt gegeven of behoeft te worden gegeven. Grote woorden moeten ook waargemaakt kunnen worden.

Moge zo ook de juiste toonhoogte gevonden worden in de gebedssamenkomst aanstaande maandag in Katwijk. Zo'n gebedssamenkomst kan geen programmatisch gebeuren worden. Opdat niet gelde wat Jacobus zegt: Gij bidt, en gij ontvangt niet, omdat gij kwalijk bidt...' (Jac. 4 : 3).

Het gebed om vruchtbaarheid op het land kan nimmer door kunstmest worden vervangen.

Het gebed om gezondheid blijft nodig, ook als er de beste medicijnen zijn.

Het gebed in de huidige kerkelijke crisis mag niet heimelijk vervangen worden door onze actie.

We heffen de handen ten hemel: Heere hoor, Heere verhoor!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen