Hoedanige dood

Het staat als een reële bedreiging boven uw en mijn leven, vervloekt is een ieder, die niet blijft in al hetgeen geschreven is in het boek der wet, om dat te doen. Of dacht u met een leven naar de wet, een leven naar Gods wil voor uw God te kunnen staan? Tegen de rijke jongeman zei de Heere, nog één ding ontbreekt u. Hoeveel mis ik? Hoe zal ik dan een vloek ontkomen? En de vloek heeft iets van isolatie, eerverlies, uitgestoten worden.

Wij zien in deze weken Christus in Zijn lijden. Hij neemt de schuld op Zich. Hij wordt een gevloekte, een geïsoleerde en uitgestotene.

De tekst brengt ons naar het rechthuis van Pilatus. Vroeg in de morgen. De joodse Raad heeft het vonnis van die nacht reeds bevestigd. Hij heeft God gelasterd, Hij is des doods schuldig! Nu leiden zij Jezus in het rechthuis. Zelf gingen de overpriesters er niet in, opdat zij niet verontreinigd werden en de feestelijke paasmaaltijd niet konden meemaken. Dat moet u even aantekenen. Jezus moet er wel in maar zijzelf niet.

Pilatus handelt correct. Als de Joden dan niet naar hem komen zal hij wel naar de Joden gaan. Hij kende hun godsdienstige principes. En, natuurlijk, hij kon op zijn strepen gaan staan maar hij heeft geen behoefte aan onnodige irritatie. Zijn vraag is correct, wat is de beschuldiging tegen deze man? Uw aanklacht? Nu zal Pilatus best iets van de zaak geweten hebben. Het vroege tijdstip verraadt, dat de Raad reeds in de nacht een oordeel heeft geveld. Maar Pilatus is rechter en niet de Joden. Zij mogen aanklagen. Vandaar, wat is uw aanklacht? Handig spelen de Joden terug. Wij zouden Hem toch niet bij u gebracht hebben als Hij niet een boosdoener was? Realiseert u zich goed Pilatus, wij zijn de joodse Raad! Goed, zegt Pilatus, goed, als u dan rechter wilt zijn weest het dan ook. Oordeelt Hem naar uw eigen wet.

Dan komt het hoge woord eruit. Het gaat om een doodvonnis. En het is ons niet toegestaan een mens te doden. Erkenning van hun onderworpenheid. Dat beleefde men van de joodse Raad niet vaak. Maar als 't om Jezus van Nazareth gaat... Hij moet dood. Niet door een sluipmoord. Ook niet naar de wet der vaderen. Pilatus, de vertegenwoordiger van de overheid moet het vonnis vellen.

Begrijpt u wat er gebeurt? Jezus in het rechthuis, de overpriesters zelf niet, veel te bang, dat zij zich verontreinigden. Voor Jezus hindert dat niet. Zij schuiven Hem buiten hun wet. Geïsoleerd, uitgestoten! Zag u het al niet meteen? Toen zij riepen, luid en eenparig, des doods schuldig, toen hadden zij Hem buiten moeten brengen om Hem op staande voet te stenigen. Dat zou handhavers van Gods wet gepast hebben. Zo was het in Leviticus gezegd. En de Romeinen dan? Och, hebben zij zich dat later bij Stephanus ook afgevraagd? Maar nu! Voor Jezus geldt hun wet niet. Zij zetten Hem erbuiten.

Wat is de wet zonder Jezus? Wie zal al die elementen van de eredienst begrijpen als daar bovenuit niet rijst de gestalte van Jezus? Het offer zonder Het Offer, bloed zonder Het Bloed, een priester zonder De Priester? De sleutel tot het verstaan van de wet weggeworpen. Een wet zonder Evangelie.

Mensen zijn in dit bedrijf bezig. En toch, als zo vaak in de lijdensgeschiedenis, ziet u de hand van God. Als een lichtbundel van de vuurtoren staat aan het slot van deze lijdensparagraaf de tekst.

Pilatus moet vonnissen. Het moet een romeinse doodstraf worden, de kruisdood, opdat Jezus' eigen woord vervuld zal worden over hoedanige dood Hij sterven zou.^ Zoals Mozes de slang verhoogde zo moet de Zoon des Mensen verhoogd worden.

Wie gekruisigd werd werd verhoogd op een paal. Boven anderen uitgestoken. Over isolatie, eerverlies en verstoting gesproken! Jazeker, vervloekt is een ieder, die aan een hout hangt. Kruisdood is vloekdood. Kruisdood met de beschuldiging voorhanden is ook publicatie. Jezus' dood een universeel teken. Niet gevonnist binnen het Jodendom maar door de wereldlijke rechter.

We komen met dat woord verhoging al wat hogerop. Jezus heeft ook geprofeteerd, en Ik, wanneer Ik van de aarde ver­ hoogd zal zijn zal ze allen tot Mij trekken. Die kant gaat het uit. Kruisdood, vloekdood, verhoging. Hij draagt de vloek. In zijn sterven moeten overgave, liefde, vergevingsgezindheid gezien worden, uitgebreide armen, aan dit Lam geen been gebroken, opdat dat alles vervuld worde.

Heeft dat iets meer in, dat Hij gekruisigd is geweest dan of Hij met een andere dood gestorven was? Ja, want daardoor ben ik zeker dat Hij de vervloeking, die op mij lag op Zich geladen heeft omdat de dood aan het kruis door God vervloekt was.

Hoort u? Zo wordt een volk van zondaren verlost. Zo wordt de vloek weggenomen. Allen, die de Vader Hem gegeven heeft, allen, die in Hem geloven delen in de vrucht van zijn zucht:

waarom is 't dat Gij Mij verstoot?
'k Ben met verschrikking aangedaan
Mijn moed verflauwt, mijn leden beven.
Uw dierb 're gunst heeft Mij begeven,
bij niemand heul of bijstand. (Psalm 88)

Geïsoleerd, verstoten, al zijn eer verloren, vervloekt. Maar, doorstreden en overwonnen! Uw heilzon daagt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen