Globaal bekeken

Een lezer bracht na een reis naar Zuid-Afrika een exemplaar mee van 'Die Kerkbode'. Daarin troffen we een verhaal onder de titel Leraar neemt intrek in kerktoring. Hier volgt het in onvervalst Zuid-Afrikaans.

'Belofte maak skuid, en so moes die leraar van die Ned Geref Gemeente Hertzogville ook sy belofte nakom. Ds Johan (Wessie) van der Westhuizen het 'n belofte aan die gemeente gemaak dat, indien daar 75% kerkbywoning met 'n erediens is, hy vir 'n naweek in die kerktoring sal deurbring. En daar gebeur dit toe drie Sondae op 'n ry!
Op Donderdag, 1 Februarie, om 18:00 het hy die leer opgeklim en vir hom 'n plekkie ingerig in die kerktoring. Hy het egter ook opdrag van die kerkeraad ontvang om die kerkklok af te skuur en te verf - 'n man kan darem nie verveeld daar bo raak nie!
'n Gebrek aan belangstelling van die gemeente in sy onderneming, was daar beslis nie en bale lekkernye en iets te drinke is kort-kort by die toring afgelewer.
Pastorale verpligtinge moes ook nagekom word en twee voornemende huwelikspare het huwelikskategese in die toring ontvang.
Saans wanneer almal rustig slaap, het die klok wat elke halfuur slaan, asook die nagdiertjies en insekte, gesorg dat die herder van die gemeente nie 'n probleemvrye nagrus gehad had nie. Soggens om 6:00 het die leraar gesorg dat die hele dorp wakker is, deur die klok lekker lank te lui.
Saterdagoggend, terwyl die dorp slaap, is Kovsieeerstejaars in Hertzogville afgelaai om Ritsims te verkoop. Ds Van der Westhuizen het uit sy toringvesting vir die studente gestaan en kyk. Een van die dametjies het opgekyk en hom raakgesien. Hy het die studente toring toe geroep en vertel hy is de "klokwagter" en dat hy daar bly. Nadat hy 'n Ritsim
by hulle geneem het, het hy gesê langs de kerk is 'n koshuis (die pastorie) en dat hulle vir een van die kinders moet sê die ou in die toring vra hulle moet asseblief vir sy Ritsim betaal. Groot was hulle verbasing toe hulle moes hoor dat dit die dominee is en nie 'n "klokwagter" wat in die toring hou nie.
Saterdagaand om 18:00 is die leraar deur die gemeente vrygelaat. Die diakens het gereken hy het 'n bietjie lafenis nodig, en hy is gevolglik in die pastorie se visdam gedoop.
Daarna is hy gelukgewens dat hy sy belofte kon nakom en het die vrolike aand van kuier, lag en skerts om die braaivleisvure in die pastorietuin 'n geleentheid geword wat almal sal onthou.'

In het Centraal Weekblad troffen we het twee eeuwen oude gedicht van William Cooper In vertaling van J. W. Schuite Nordholt, 'God gaat Zijn ongeken de gang':

God gaat zijn ongekende gang
vol donkre majesteit,
die in de zee zijn voetstap plant
en op de wolken rijdt.

Uit grondeloze diepten put
Hij licht, en vreugde uit pijn.
Hij voert volmaakt zijn plannen uit,
zijn wil is soeverein.

Geliefden Gods, schep: nieuwe moed,
de wolken die gij vreest,
zijn zwaar van regen,
overvloed van zegen die geneest.

Zoudt gij verstaan, waar Hij u leidt?
Vertrouw Hem waar Hij gaat.
Zijn duistere voorzienigheid
verhult zijn mild gelaat.

Wat Hij bedoelt dat rijpt tot zin,
het wordt klaar van uur tot uur.
De knop is bitter, is begin, 
de bloem wordt licht en puur.

Hoe blind vanuit zichzelve is
het menselijk gezicht.
God zelf vertaalt de duisternis 
in eindlijk eeuwig licht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen