Heere, doe wonderen

Een snerpende zeewind waaide maandagavond door de donkere Voorstraat in Katwijk aan Zee. Een enkele Duitse toerist trotseerde huiverend de kou. Gauw, gauw, naar de auto. En verder waren er de drommen mensen die richting Nieuwe Kerk snelden. Gauw, gauw, de kerk in. Vanuit Katwijk en verre omstreken stroomde de kerk vol. De Nederlandse Hervormde Kerk verkeert in een crisis. De nood om Samen op Weg stijgt hervormd-gereformeerden naar de lippen. Maandagavond kwamen vijna vijfentwintighonderd mensen in Katwijk bijeen om te bidden. Er werd ook gebeden, aan het begin en aan het einde van de bijeenkomst. 'We staan hier en kunnen niet verder. In alle pogen om de kerken bijeen te brengen is het gezag van Uw Woord in het geding. Wij roepen in gebed Uw hulp aan', opende ds. J. Belder de samenkomst met gebed, 'opdat de mannen die hebben te spreken op de aanstaande hervormde synode, geen weg inslaan waarop zij menen de zaak te redden, maar zich buigen en bukken onder het Woord van God'. Waarop de
vergadering zong:
Behoud ons, Heer der legermachten / zo zullen w'ons voor afval wachten, /zo knielen w'altoos voor U neer! /Getrouwe Herder, breng ons weer, / verlos ons, toon ons 't lieflijk licht / van uw vertroostend aangezicht.
(psalm 80 : 11).
Naast gebed waren het vooral sprekers naar wie de verontruste hervormden twee uur lang luisterden. Over verootmoediging sprak dr. A. van Brummelen, voorzitter van de Gereformeerde Bond, naar aanleiding van Nehemia 1 : 4. Veel is gedaan om het verval van de kerken op te heffen. Nieuwe bestuursstructuren werden bedacht; een overvloed aan beleidsplannen werd gemaakt. 'En toch helpt dat alles blijkbaar niets. Het is als het verschuiven van damstenen op een bord: het is alles horizontaal.' Alleen een diepe levensvernieuwing kan hierin een keer brengen. Verootmoediging alleen geeft uitizcht. Nehemia zette zich neer, weende, bedreef rouw, vastende en biddende voor Gods aangezicht. Hij gaf zich over aan diep verdriet en boete. Voor velen is boetedoening niet meer dan een frase. Pure boetedoening, dat is: elke verstandelijke tegenspraak tegen God opgeven, de diepe overtuiging hebben dat God volledig in Zijn recht staat in Zijn oordeel over ons en dat mensen volledig in het onrecht staan, en alle uitvluchten en excuses opgeven. 'Wanneer de kerk tot niets zou verschrompelen, dan nog moeten we leren zeggen - al is het met pijn; Heere, U hebt gelijk -.Eindigt het gebed van Nehemia met trage lijdelijkheid? Welnéé, hield Van Brummelen zijn gehoor voor. 'Nehemia zocht de rechte methode om hulp te krijgen voor het misleide volk en voor zichzelf. Hij wist voor zichzelf: ik ben op mijn post. Aan bidden voegde hij werken toe.' Kan dat geen aanwijzing zijn voor classes, kerkenraden en gemeenteleden?
Van Brummelen moet niets hebben van de 'vluchthouding' - het verdergaan als 'vrije' hervormde gemeente - die hij 'hier
en daar' onder hervormd-gereformerde gemeenten heeft gemerkt. 'Als kippenveren vliegen we uit elkaar.' Werken aan de hand van Gods Woord, dat is volgens Van Brummelen de enige manier waarop de kerk bewaard kan worden voor 'aan de ene kant een ceremonieel, historisch geloof en aan de andere kant een overvloedig activisme'. 'Niet lawaai, dweepzucht of drijven geeft ons kracht; in stilheid en vertrouwen zal uw sterkte zijn. Dat is 't moeilijke voor de moderne mens van 11maart 1996.' Waarop de vergadering zong:
Gij evenwel. Gij blijft dezelfd, o Heer, /
Gij zijt van ouds mijn toeverlaat, mijn
Koning, / die uitkomst gaaft en uit uw
hemelwoning / voor ieders oog uw
haat'ren gingt te keer
(psalm 74: 12).
Er zijn zaken, zo zei dr. W J. op 't Hof, daar hoef je niet eerst voor te bidden; die staan vast. Op 't Hof gebruikte de geschiedenis van Nabot, om zijn pointe - de vaderlandse Kerk, de erve der vaderen, wordt verkwanseld - toe te lichten. Nabot vroeg niet eens aan God of hij zijn wijngaard aan Achab mocht verkopen. Direct antwoordde Nabot Achab volgens 1 Kon. 21:3: 'Daarvoor beware mij de Heere, dat ik de erfenis van mijn vaderen aan u zou geven'. Op 't Hof: 'Misschien heeft Nabot van binnen getrild, toen hij dit zei. Maar de gevolgen: hij dacht er niet aan. Dat is geloof: je niet laten leiden door wat mogelijk de gevolgen zijn, maar de stem van de Heere volgen, wetende dat Hij gelijk heeft. Ook al loopt deze weg dood, zoals ook de weg voor Nabot doodliep.' Waarop de vergadering zong:
Rijs op, o God, rijs op, toon uw gezag! / Betwist uw zaak, wees onze pleitbeslechter, / 't Is meer dan tijd. Gedenk 'n
hoogste Rechter, / wat smaad de dwaas U aandoet dag op dag!
(psalm 74: 21).
'Heere, doe wonderen', bad ds. W. J. Gorissen ter afsluiting. 'U bent de Koning van Uw Kerk, wij zijn de bruidsgemeente,
door U verworven met Uw dierbaar bloed, U weet hoe het met haar gaat, hoe het met haar is en wat van haar worden zal. Wij mogen weten uit uw genade, dat U haar nooit los zal laten, ook als we door verdrukking moeten. Wat een wonder; zo goed brengen wij het er niet af. Wij hebben gefaald; wij hebben gezwegen toen wij spreken moesten, en wij hebben gesproken toen wij zwijgen moesten. Wij belijden onze zonde, maak ons stil, maar ook vol verwachting. Wij bidden U, Drieënige God, gedenk onze Kerk, synode en allen die daarin zitting hebben. Wij kunnen het niet veranderd krijgen; we leggen het voor U neer. We dragen onze Kerk en synode aan U op, Heere, doe wonderen.' Waarop het orgel een goed deel van de tachtig registers opentrok voor de slotzang: twee coupletten van gezang 96: Een vaste
burcht is onze God. Massief klonken de niet-ritmisch gezongen psalmen eij gezangen;
bijna bezwerend het laatste couplet van de laatste samenzang:

Geen aardse macht begeren wij, / die
gaat welras verloren. / Ons staat de
sterke Held ter zij, / dien God ons heeft
verkoren. / Vraagt gij zijn naam? Zo
weet, / dat Hij de Christus heet, / Gods
eengeboren Zoon, / verwinner op den
troon: /de zeeg' is ons beschoren!
Buiten richt een filmploeg de schijnwerper op de menigte die naar buiten dromt. Het overvalt de meesten, 'nee hoor, ik heb geen reactie', weren mensen de vragen af. Het is een jochie van zo'n jaar of twaalf, die wel 's geïnterviewd zou willen worden. Hij wijst met een vinger, hoog boven z'n hoofd, naar zichzelf: 'Ik ben vóór SoW', schreeuwt hij op afstand naar de cameraploeg. Z'n vriend lacht, 'Doe niet zo gek, joh'.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen