Globaal bekeken

In 'Het Woord in beeld' (uitgave Ten Have, Baarn) troffen we het gedicht 'Geestelijke uurslag', met toeiichting:

Een ieder moet in deze tijden
De goedheid onzes Gods belijden
En zijn naam prijzen metterdaad,
Ja, 't heil dat God ons hier gaat schenken,
Is ons wel noodig te overdenken,
Zoo dikwijls als de klokke slaat.

Slaat de klok een 't maakt ons gedachtig
Dat er is maar eene God almachtig,
En eene Zaligmaker zoet,
Een geloof, een doopsel verheven.
Ons is maar eene naam gegeven.
Waardoor men zalig worden moet.

Slaat de klok twee laat ons gedenken
Dat God ons gaat twee lichten schenken.
Twee tafels gaf God in de wet.
Twee wegen vinden wij beschreven.
Twee teekens heeft hij ons gegeven.
Die 't nieuw verbond heeft ingezet.

En als de klok drie heeft geslagen,
Laat ons gedenken de drie dagen.
Dat Christus ook begraven was;
Ten derde dag is hij verrezen.
Drie dagen heeft gelijk wij lezen
Al in de visch geweest, Jonas.

Slaat de klok vier na ons begeeren.
Wij moeten doen al na de leere
Der vier evangelisten zoet,
In Edom waren vier rivieren.
Vier elementen door 't bestieren
Des Heeren zijn er die ons behoedt.

Hoort men de klok vijf slagen geven.
Vijf boeken heeft Mozes geschreven
Vijf steenen nam David weleer.
Vijf steden Sodoms God mishaagden.
Vijf wijze en vijf dwaze maagden
Stelt Godes Zoon ons tot een leer

Slaat de klok zes, de God van waarde
Schept in zes dagen hemel en aarde.
En al wat er uit is niet. Ter zesder uur kwam Jezus gaande,
Dat Hij Jacobs fontein vond staande
Al bij de stad die Sichar hiet.

Slaat de klok zeven wilt aanmerken.
God rustte toen van zijne werken,
En heiligde de zevende dag.
God liet aan Pharao openbaren
Van zeven goede en kwade jaren,
Die hij als in een droom voorzag.

Slaat de klok acht het is wel reden,
Dat wij aan de acht zaligheden
Gedenken en daar acht op slaan.
Als God de zondvloed heeft gezonden
Zijn maar acht zielen rein bevonden,
Die in de arke zijn gegaan.

Slaat de klok negen denkt dan mede,
Hoe dat Christus heeft geleden
Aan 't kruis en ter negender uur.
Negen melaatschen ondankbaar waren
Toen Jezus haar hielp uit bezwaren.
Gelijk wij lezen in de schriftuur

Slaat de klok tien 't is wel noode.
Dat wij doen na de tien geboden,
Die God gaf aan Israel.
Tien plagen in Egypte daalden,
Tien zonen Jacobs koren haalden
Al in de duren tijd zeer fel.

Slaat de klok elf na behooren.
Elf sterren voor Jozef dat vooren
Hem neigden en ook zon en maan,
De huisheer ging ten elf uren
Arbeiders in zijn wijngaard huren
Die hij toen nog vond ledig staan.

Slaat de klok twaalf gedenk bij dezen
Twaalf zonen had Jacob geprezen
Twaalf uren zijn in eene dag.
Twaalf apostelen had onze Heere,
En die wel leven naar haar leere
Men wel gelukkig noemen mag.

Welaan, laat ons wel ter degen
Al deze dingen overwegen.
Als wij de klokken hooren slaan,
Ja, alles waf ons komt te voren
Dat zou wel dienen en behooren
Ons te strekken tot vermaan.

(Dit is een van de twee versies die te vinden zijn in Het straatlied, door D. Wouters en dr. J. Noormans (2e bundel, Amsterdam, 1934). Onderzoek heeft geleerd, dat het lied bekend was in Friesland en in Twente (Lied van de uren), terwijl het in België ook verbreid was. Jaap Kunst vond het als Het lied der getallen op Terschelling in zwang: 'Oome Key zong het mij met geestdrift en groote tongvaardigheid in snel tempo voor'. Jaap Kunst ontleent aan buitenlandse bronnen, dat de Geestelijke uurslag gezongen werd in Bohemen, Oostenrijk, Moriavië, bij de Wenden, Denemarken, Frans-Canada, Italië en Griekenland en dat er ook Latijnse studentenparodieën van bekend zijn. Waarschijnlijk is het lied in Nederland verbreid door middel van gedrukte blaadjes.)

Uit hetzelfde boek boek 'De bijbel in reclameboodschappen genomen uit Koddige en ernstige opschriften' van Jeroen Jeroense (1698):

Voor een Schoenmakers Luifel:

Toen de kinderen Israels in de Woestijne waren.
Droegen sy haar Schoenen veertig jaren.
Dat de heeren en burgers nu ook so deden,
De droes mocht sijn kinderen op 't Schoenmaken besteden.

Voor 't huis van een korenkoper: (In 't Korenhuis van Egypte);

Jozefs broeders hadden hem geheel vergeten,
Mlaar hier verkoopt men Koren en Graan vrij ruim gemeten.

Luifelschrift voor een wafelhuis:

Moyzes schreef de Wet op twee Tafelen.
Hier verkoopt men Boekweiten, Flensjes, Olikoeken en Wafelen.

Tot een Houtkoper, in (het huis) Abrahams Offerande:

't Hout is gehakt op dat men 't zou branden,
Daarom is dit in Abrahams Offerande.

Luifelschrift:

Goliat was een Reus, maar David was een ander man,
Hier verkoopt men Zout en Zeep, en Bier by de haal-kan.

Luifelschrift van een bakker bij Heusden:

Kaïn sloeg Abel in 't Oosten doot. Daarom woont Abel hier in 't Westen,
en hij bakt' er Broot.

In De Zondagsbode lazen we onder het gemeentenieuws van Wateringen een dichtelijke ontboezeming van Johannes van EIburg uit 1856 ter gelegenheid van de restauratie van het orgel door de firma Batz-Witte in de Loosduinse kerk:

Hoe lieflijk strelend voor 't gevoel
en tot een Gode waardig doel
verhieven zich de orgeltonen
Hoe werd niet ziel en zin verrukt
door 't kunstgewrocht, zo goed gelukt
dat het des Makers werk zal kronen.

Kerkvoogden, uwe zorg en vlijt
Kunstenaars, uwe arbeidzaamheid
Bespelers, uw schone gaven
Verheffen mij in hoge top
doch zien tot die Formeerder op,
wiens macht het gans heelal moet staven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen