De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Gods oordeel over de Hervormde Kerk

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gods oordeel over de Hervormde Kerk

4 minuten leestijd

In een ernstig en afgewogen artikel heeft vriend en broeder prof. dr. J. Douma gereageerd op mijn uitlatingen over 'Gods oordeel' in een interview in Trouw over Samen op Weg.

Zijn benadering is correct. Omdat na het interview in Trouw een vertekend beeld dreigde te ontstaan, heb ik later nog eens expliciet verwoord wat ik bedoelde: Nu de Hervormde Kerk, na Afscheiding en Doleantie te hebben overleefd, alsnog dreigt te verdwijnen, is te vrezen dat dit een oordeel Gods is over de Hervormde Kerk. Ik waardeer het zeer dat broeder Douma de meer uitgebreide verantwoording geheel opnam in zijn artikel. Wanneer het mijn bedoeling is geweest om met het oordeel Gods te schermen, 'om anderen te imponeren of er zelf mee te werken', zegt Douma intussen, zou er sprake zijn geweest van het ijdel gebruiken van Gods Naam. Ik beaam dat van harte. Al te gemakkelijk kunnen we God voor onze zaken of zaakjes willen gebruiken. Bovendien weet ik ook zeer wel, dat zo veelvuldig over Gods oordelen gesproken kan worden, dat het normaal wordt voor mensen die regelmatig oordeelsaankondigingen horen of lezen.

Anderzijds hebben vele moderne christenen nauwelijks nog notie van Gods oordeel. Een rabbijn die de diverse reacties in Trouw hierover las, vroeg of het bij christenen allemaal zo 'Hevig' was, dat men niet meer van een oordeel Gods durft spreken.

Douma erkent, dat onze vaderen ook wisten van 'de stem van Gods oordeel'. Maar dan zijn ze weggegaan, in concreto uit de deplorabele Hervormde Kerk ten tijde van de Afscheiding. Wie niet weggaat, gaat mee, zegt hij, daarbij refererend aan wat ik enkele jaren geleden tijdens een grote ambtsdragersvergadering in Putten over SoW zei, namelijk: 'we kunnen niet weg en we kunnen niet mee'.

Weg?

Het is vanwege de slotvraag van Douma's artikel dat ik hier reageer. 'Van der Graaf vloekte niet, maar we mogen ons wel afvragen, hoe ernstig zijn woorden over Gods oordeel zijn'. Mijn antwoord kan in zekere zin kort zijn. Mijn woorden waren net zo ernstig (bedoeld) als die van andere vaderen dan de door Douma genoemde. Er zijn in de vorige eeuw ook vele vaderen en moederen geweest, die over oordelen Gods spraken en niet weggingen. Ze beleefden het modernisme, dat her en der de kerk verwoestte en dat uiteindelijk ook de Afscheiding en de Doleantie tot gevolg had, met andere woorden de innerlijke vermolming en de uitterlijke versplintering, als een oordeel Gods.

Geleden

Maar ze hebben gebeden of God in de toorn aan Zijn ontferming wilde gedenken. Ze hebben leren buigen onder het oordeel en hadden niet de euvele moed om van onder het oordeel weg te lopen, toen anderen zeiden dat weggaan geloofsgehoorzaamheid was. Met de profeten van het oude verbond hebben ze kerk en volk teruggeroepen tot de gehoorzaamheid aan de God van het verbond, waarbij ze zich één wisten met de nood en schuld van de hele kerk. Profeten zegden het verbondsvolk, staande onder het volk, Gods oordelen aan vanwege ontrouw en afval. Nochtans bleven ze pleiten op Gods trouw en ontferming en stichtten ze geen nieuwe tempel(s). Zo hebben 'mijn' hervormde gereformeerde vaderen zich telkens weer rekenschap gegeven van de oordelen Gods over kerk en volk. Het oordeel begint zelfs bij het huis Gods. Nochtans waren ze van overtuiging dat, wanneer ze weggingen, ze niet buiten het oordeel Gods waren.

Hoge ernst

In die hoge ernst heb ik inzake Samen op Weg over oordeel Gods jegens de Hervormde Kerk gesproken. Zal de Heere alsnog een einde maken aan de kerk, waaraan mijn vaderen zich vanwege Gods trouw met hart en ziel verbonden wisten? Welke weg is er dan in het oordeel? Broeder Douma ziet voor ons de weg in Samen op Weg beter dan ik. Maar zou in de versplintering van de kerk niet tevens een oordeel kunnen zitten? Wie staat buiten de schuld der kerk in dit land?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 maart 1996

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Gods oordeel over de Hervormde Kerk

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 maart 1996

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's