Boekbespreking

1996 is het jaar van de schizofrenie. Anoiksis, de vereniging van schizofrene mensen, Ypsilon, de vereniging van ouders en andere familieleden van chronisch psychotische en schizofrene mensen en de Schizofrenie Stichting Nederland (SSN) hebben dat zo uitgeroepen. De aanleiding wordt gevormd door onwetendheid en afwerende reacties bij het grote publiek jegens mensen met zulke ernstige stoornissen. Middels aandacht en goede voorlichting kan niet alleen de kloof tussen wetenschap en de toepassing van wetenschappelijke kennis worden versmald, ook de kloof tussen psychiatrie en publieke opinie moet overbrugd worden. Dat alles met de bedoeling dat de continuïteit en kwaliteit van zorg verbeteren. Dat laatste is behalve politiek ook 'gewoon' nodig. De samenleving wordt er hopelijk 'schizofrenie-vriendelijker' door. Inmiddels zijn er al de nodige talkshows geweest, waaraan ook de samenstelster en schrijfster van het te bespreken boek heeft deelgenomen. Zij stelde de bundel op verzoek van Ypsilon samen. Het is dan ook met het oog op de doelstelling van het schizofreniejaar 1996 geschreven.

Schizofrenie is een ernstige aandoening. Mensen die eraan lijden lopen een 10x hoger risico om door zelfdoding aan hun ziekte te sterven dan hun leeftijdgenoten. Dit boek is een bundeling van 7 verhalen (verhalen met de waarde en betekenis van ego-documenten) verteld door moeders, een echtgenote en een zus. Voor hun zonen en dochters, man, zus en broer was de angst voor het leven te groot, groter dan de angst voor de dood (107). Zonder opsmuk, dramatisering of omhaal van woorden worden op open wijze ervaringen, gedachten, gevoelens, vragen aan de lezer voorgelegd. Wat er dan onder meer gebeurt, is dat de schrijfster(s) helpt de lezer zijn/haar schroom te overwinnen om het gesprek op te pakken. Het is zoals in dit boek ook weer te vinden is (blz. 106) als met vrienden die na de begrafenis wegbleven, omdat ze ook niet wisten wat ze moesten zeggen of doen. De schrijfster, zelf moeder die een fantastische dochter verloor, laat zien hoe zij en haar man het initiatief namen om het contact met die vrienden weer op te nemen en met hen te praten. Vervolgens kwam er ook vanuit die vrienden veel los. Het lijkt mij niet makkelijk en al helemaal niet gewenst dit boek te lezen zonder dat er iets bij je los komt. Dit boek is een waardevol document; het heeft op mij een diepe indruk gemaakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen